Honister Pass vanuit Seatoller

Hoewel ik vertrouwd ben met de Alpen, de Pyreneeën, de Vogezen en met wat meer illustere gebergten, komt deze klim in mijn top-10 aller tijden. Misschien net ook omdat ze zo anders is dan wat je gewend bent. Geen haarspeldbochten maar een weggetje dat opstijgert als een slang voor de fluit van een fakir. Ik beklom het in een vooravond in augustus en de stilte was magnifiek. Mijn enige gezelschap waren de schapen en de onheilspellende "25％" - verkeersborden. Mijn Brompton plooifiets met 6 vitessen maakte er een onwerkelijke evenwichtsoefening van.

Klim uit een andere wereld: op dezelfde helling waagde ik me zowel in het regenwoud als op de top van een Alpenklim. De percentages worden al snel waanzinnig, het is hard werken om boven te geraken. Een klaterende bergriviertje in het groen begeleid je op deze zelfkastijding. Eenmaal je denkt boven te zijn volgt na een meer lopend stuk in de open velden nog een laatste steil stuk naar de top waar je een stop kan maken in het Sky Hi café. In de afdaling waan je je in een sprookjeswereld tussen de bergen

Hele mooie, maar ook steile beklimming met als steilste stuk 25％. Met name onderin is het harken. Richting de top is het wat makkelijker. Toen wij er waren regende het in de afdaling en dat is het goed uitkijken!