Cruz de Paramillo vanuit Mendoza via Caracoles de Villavicencio

Wat een absoluut fantastisch monster van een klim. Na het uitrijden van Mendoza begint het langzaam te stijgen. Eerst over een brede, kaarsrechte weg met goed asfalt. Eenmaal aangekomen bij de "Caracoles de Villavicencio" verandert het asfalt in gravel en begint het echte klimwerk. Wat volgt, is een kilometerslang spektakel van een weg die zich via de mooiste haarspeldbochten omhoog slingert.

Wat bijdraagt aan het spektakel, is dat je je moederziel alleen omhoog moet werken in dit natuurreservaat. Veel andere voorbijgangers zul je er niet tegenkomen. Verder wordt er gedurende de klim meermaals gewaarschuwd voor een hoog risico om wild tegen het lijf te lopen, waaronder puma’s, slangen en giftige spinnen. Die ben ik gelukkig allemaal niet tegengekomen; wel meermaals lama’s. Boven op de top stond een culpeo (de Andesvos) me nieuwsgierig aan te kijken wat voor gek daar omhoog gefietst kwam.

Verder staat er op de top een groot kruis en een klein kapelletje. En verder vooral een grote leegte met prachtige uitzichten. Eén kleine teleurstelling: de Garmin bleef net op een hoogte onder de 3000 meter boven zeeniveau steken.

Let op! Je komt onderweg helemaal niets tegen, zelfs geen minikiosk om water te kopen. Neem dus voldoende eten en drinken mee. En vergeet ook zeker geen reserveonderdelen en tools voor je fiets mee te nemen. Op een enkele auto na zul je ook niet op veel hulp kunnen rekenen. Signaal met je telefoon heb je er ook niet.