| Mooi landschap |
| Verborgen juweeltje |
| 25 haarspeldbochten |
| Gravel |
| #7 zwaarste beklimming van Frankrijk |
| #19 meeste hoogtemeters van Frankrijk |
| #75 langste beklimming van Auvergne-Rhône-Alpes |
Col de la Platta vanuit Grand Carrey / Brides les Bains is een klim in de regio Savoie. De klim is 20.5 km lang en overbrugt 1560 m stijging met een gemiddeld stijgingspercentage van 7.6%, wat resulteert in een moeilijkheidsgraad van 1387. De top van de klim bevindt zich op 2405 m boven zeeniveau. Climbfinder-gebruikers deelden 2 reviews over deze klim en uploadden 15 foto's.
Straatnamen: Route du Grand Pont, D 91a, Rue du Lac, Route de la Choulière, Route des Eaux Vives, Route du Belvédère, Chemin de l'Ariondaz &
5.0 door CromagnonDit is een automatische vertaling, de originele taal is: Frans.Deze door fietsers vergeten en gemeden bergpas is gewoonweg schitterend! Zonder Climbfinder had ik nooit van deze geweldige klim gehoord. Bedankt, Climbfinder! Waarom heeft niemand deze bergpas beklommen? Vanwege het toeristenbureau dat beweert dat je een mountainbike nodig hebt om hem te bedwingen? Vanwege de opmerking van Fun, die zich beperkt tot het beschrijven van de Climbfinder-curve en die, naar mijn mening, als hij deze pas had beklommen, ons wel het een en ander te vertellen zou hebb... lees verder
Welkom! Activeer je account als je wilt reageren op onze website. Je hebt een verificatie e-mail in je inbox.
Als je foto's wilt uploaden, maak dan een account aan. Het duurt maar 1 minuut en het is helemaal gratis.
Deze door fietsers vergeten en gemeden bergpas is gewoonweg schitterend!
Zonder Climbfinder had ik nooit van deze geweldige klim gehoord.
Bedankt, Climbfinder!
Waarom heeft niemand deze bergpas beklommen?
Vanwege het toeristenbureau dat beweert dat je een mountainbike nodig hebt om hem te bedwingen?
Vanwege de opmerking van Fun, die zich beperkt tot het beschrijven van de Climbfinder-curve en die, naar mijn mening, als hij deze pas had beklommen, ons wel het een en ander te vertellen zou hebben gehad? 3 sterren?!!?Echt waar? Een pas zoals alle andere? Echt?
Ik had ook bijna afgezien van deze pas! Die afgestompte opmerking en die ene, enige foto die je niet bepaald inspireert om deze klim te trotseren. Waar komt die foto trouwens vandaan? Er zijn geen wegwerkzaamheden, geen kranen op de route van deze klim.
Ik bevestig dat de klim prima te doen is op een racefiets. En ik rijd op banden van 23 mm.
Ja, er ligt behoorlijk wat grind op de laatste kilometers van deze weg, maar er zijn geen echt moeilijke of verraderlijke stukken. Ik heb het over het wegdek en niet over de stijgingspercentages, die net zo woest en onbedwingbaar zijn als op de laatste kilometers van de Col de la Loze via Méribel…
Deze Col de La Platta is een beetje een natuurlijke versie van de Col de la Loze! Het is trouwens ook een alpenpad. Het is er volkomen ongerept. Een boerderij die zomerse Beaufort-kaas maakt en verkoopt. Verder niets! Geen auto, geen fiets, geen wandelaar.
Deze pas (in ieder geval de laatste 5 kilometer ervan) is buitengewoon veeleisend. De hellingspercentages zijn onvoorspelbaarder dan een GPS die aan een slapeloze marmot is toevertrouwd. Een aaneenschakeling van steile stukken die vrolijk de 16% overschrijden.
Een schitterende kruisweg, een goddelijke wattverslinder. Een muur waar de zuurstof schaars is! En ja, boven de 2400 m wordt het echt pittig. Zeker omdat de stijgingspercentages blijven schommelen als de koers van de Bitcoin op een maandagochtend.
De beloning is de energie waard die je in die laatste slopende pedaalslagen hebt gestoken.
De gemeente Courchevel heeft een soort houten Canadese tent met ligstoelen gebouwd om van het landschap te genieten. Dank aan hen voor dit zeer geslaagde toevluchtsoord.
We zoeken een tijdje naar het bord dat de pas aangeeft…
Gewoon een klein geel vierkantje voor de wandelaars. Er wordt beslist niets gedaan om fietsers aan te trekken.
In principe vertrekken fietsers vanuit Brides of Moutiers.
Even iets over het eerste deel van deze klim: het is de weg die Brides-les-Bains met Bozel verbindt. Bij de „rotonde van Courchevel“ sla je rechtsaf.
Grand Carrey is slechts een bushalte.
Een brede, schone departementale weg, die vandaag vreselijk druk was. Stevige maar redelijke stijgingspercentages (tussen 7 en 9%). Het verkeer wordt rustiger zodra je naar Courchevel klimt. We doorkruisen alle delen van de verschillende skigebieden van Courchevel tot aan Courchevel Moriond, ook bekend als Courchevel 1650.
Bij de ingang slaan we linksaf en volgen we de borden „Lac de Merlet“.
Dit is de weg naar Plan du Vah, gevolgd door het alpenpad van Ariondaz. Daar wordt het prachtig, dan subliem, dan magisch…
En ook moeilijk, dan heel moeilijk…
Ik vond de Col de la Loze geweldig. Deze Col de la Platta doet daar in niets voor onder. En hij is zoveel natuurlijker, ruiger en minstens even veeleisend. Het enige nadeel: het is een doodlopende pas! Maar wat een prachtige doodlopende pas!
Let tijdens de afdaling op de vreemde afwateringsgeulen.
Pas ook op voor het grind.
Zelfs de geweldige monteur van Cofidis, de eigenaar van Véloland in Moutiers, kende deze pas niet!
Doe deze pas recht! Ga ervoor!
Bedankt Climbfinder!
Ce col oublié et boudé par les cyclistes est juste somptueux !
Sans Climbfinder, je n’aurais jamais entendu parler de cette formidable ascension.
Merci Climbfinder !
Pourquoi personne ne l’a grimpé, ce col ?
À cause de l’office du tourisme qui prétend qu’il faut un VTT pour en venir à bout ?
En raison du commentaire de Fun qui se contente de décrire la courbe Climbfinder et qui, selon moi, s’il avait gravi ce col, aurait eu des choses à nous en dire ?
3 étoiles ?!?
Vraiment ?!?
Un banal col parmi d’autres ?!?
Vraiment ?!?
Du coup, j’ai aussi failli renoncer à faire ce col !
Ce commentaire blasé et cette seule et unique photo qui n’incite pas à partir à l’assaut de cette montée… Elle vient d’où, d’ailleurs, cette photo ? Il n’y a aucun chantier, aucune grue sur le chemin de cette ascension.
À noter que justement non, « la dernière partie n’est pas sur du gravier ».
Je confirme que l’ascension est tout à fait possible sur un vélo de course. Et je roule sur des pneus de 23mm.
Oui, il y a pas mal de gravillons sur les derniers kilomètres de cette route, mais aucun passage vraiment difficile ou piégeux. Je me réfère au revêtement et non aux pourcentages qui eux sont aussi turbulents et indomptables que sur les derniers kilomètres du Col de la Loze par Méribel…
Ce col de La Platta, c’est un peu un col de la Loze naturel ! D’ailleurs, c’est aussi un chemin d’alpage. C’est absolument sauvage. Une ferme qui fabrique et vend son Beaufort d’été. Rien d’autre ! Pas une voiture, pas un vélo, pas un randonneur.
Ce col (en tout cas, ses 6 derniers kilomètres) est extrêmement exigeant. Les pourcentages sont plus instables qu’un GPS confié à une marmotte insomniaque. Une succession de raidards qui dépassent joyeusement les 16%.
Un splendide chemin de croix, un divin trou à watts. Un mur à oxygène rare ! Et oui, au dessus de 2400m, la fin devient franchement épicée. D’autant que les pourcentages continuent à s’énerver comme le cours du Bitcoin, un lundi matin.
La récompense est digne de l’énergie laissée sur ces derniers coups de pédales usants.
La ville de Courchevel a construit une espèce de tente canadienne en bois avec chaises longues pour profiter du paysage. Merci à eux pour ce nid très réussi.
On cherche pendant un bon moment le panneau matérialisant le col…
Juste un petit carré jaune pour les randonneurs. Décidément, rien n’est fait pour attirer les cyclistes.
Quelques mots sur la première partie de cette ascension. A priori, les cyclistes démarrent de Brides ou de Moutiers. C’est la route qui relie Brides-les-Bains à Bozel. On tourne à droite au niveau du « rond-point Courchevel ».
Grand Carrey, ce n’est qu’un arrêt de bus.
Une grande route départementale propre, qui, aujourd’hui, était affreusement très fréquentée. Des pourcentages sérieux mais raisonnables (entre 7 et 9%). La circulation se calme une fois que l’on monte vers Courchevel. On va traverser toutes les strates des différentes stations de Courchevel jusqu’à Courchevel Moriond qui est aussi connue comme Courchevel 1650.
À l’entrée, on bifurque à gauche et il faut suivre les panneaux « Lacs Merlet, Bel Air ».
C’est la route du Plan du Vah, qui deviendra le chemin d’alpage d’Ariondaz. C’est là que ça devient splendide, puis sublime, puis magique…
Et aussi, difficile, puis très difficile…
J’ai adoré le col de la Loze. Ce col de la Platta n’a rien à lui envier. Et il est tellement plus naturel, plus sauvage et au moins aussi exigeant. Son seul défaut : c’est un col cul de sac ! Mais quel superbe cul de sac !
Lors de la descente, attention aux étranges rigoles d’évacuation d’eau.
Attention aussi aux gravillons.
Même le super mécano de la Cofidis, le gérant du Véloland de Moutiers, ne connaissait pas ce col ! Lui, va aller le découvrir !
Faites comme lui : rendez justice à ce col ! Foncez !
Merci Climbfinder !
| 7 km/u | 02:55:46 |
| 11 km/u | 01:51:51 |
| 15 km/u | 01:22:01 |
| 19 km/u | 01:04:45 |
Deze pagina is beter in de app