Col de la Confrérie vanuit Villargondran

Een goede klim, met veel haarspeldbochten, een geweldige klim ondanks dat de weg in (zeer) slechte staat is, vooral in het midden van de klim. Ik heb hem één keer 's ochtends en één keer 's middags gedaan, gevolgd door de Col du Mollard. Het is een steile klim, maar hij is goed te doen en vrij regelmatig, zodat je een goed ritme kunt vinden.

Ik kan bevestigen dat het een verschrikkelijke pas is om te rijden, dit jaar tijdens de Trilogie de Maurienne voor de tweede helft van de etappe, het wegdek is zelfs in de auto slecht, het is zo hobbelig, 52 bochten, maar er is vaak weinig respijt vanwege de weg, anders zou het mooi zijn met een mooie weg en een man die niet elke keer besluit er een tegel in te leggen. Dit jaar kreeg ik voedselvergiftiging en een bijensteek in mijn schakelvinger. Verder een mooi uitzicht over de vallei als het panorama opklaart en veel geneeskrachtige planten langs de rand. De moeite waard als je tijd hebt, maar ik zou niet aanraden om bergafwaarts te gaan.

Beklommen in juli 2020 op de Trilogie de Maurienne, een van mijn slechtste momenten op de fiets, bij 38° en aan het begin van een hongerklop met veel pijn in de benen, ik passeerde alles aan 8 km/u, ik wist me te laten inhalen door renners die ik 80 km verder aan de voet van de Glandon had laten vallen. Kortom, een mooie hel, voor de rest een droom die veel beter is dan de helling bij Saint Jean waar de weg verrot is (ik vloog zondag bijna in de afdaling, bovendien waren er veel lekkages op de Tour in).