3 r. 4.0 01:24:55 (19.4 km/h)
Sognefjellet to taki norweski Col du Galibier. Przez wieki był to szlak handlowy między wschodnią i zachodnią Skandynawią. Na szczycie łatwo to zauważyć dzięki wielu starym "vardenom" - czyli kamiennym wieżom, które wyznaczają drogę przez pasmo górskie.
Z pewnością ten szczyt tej drogi jest naprawdę po to, by chcieć wejść na tę górę. Jak już wcześniej wspomniałem, ta przełęcz jest jak Galibier w Alpach Francuskich, droga z Fortun (lub Skjolden, jeśli w zasadzie chcesz zacząć z poziomu morza, jak ja) nie jest zbyt wybitnie ansich. Widoki na Sognefjorden są skąpe, ale najwyższe góry Norwegii są wyraźnie widoczne.
Do tego dochodzą wymagane chmury zagłady, bo na tej przełęczy pogoda dość chętnie się zmienia. W Skjolden zacząłem w deszczu, który szybko zmienił się na zwykłe chmury. W połowie drogi, prawdziwe chmury burzowe pojawiły się nad górą, która nagle się otworzyła, aby przepuścić słońce na ostatni odcinek. Więc zdecydowanie i tutaj jedna lub dwie dodatkowe warstwy, mackintosh i kilka ocieplaczy na nogi to żaden luksus. W końcu nie będzie to pierwszy raz, kiedy w środku lipca na przełęczy spadnie śnieg!
Mieszkańcy gorąco polecają aplikację do prognozowania pogody "YR.no"! To naprawdę jest must have w telefonie, jeśli wybierasz się na rower w norweskie góry. Ta aplikacja korzysta z wielu stacji pogodowych wokół przełęczy i daje aktualne i zdecydowanie najdokładniejsze prognozy pogody w porównaniu do każdej innej aplikacji!!!! Sprawdź na przykład Sognefjellethytta, albo otwórz mapę i spójrz na pogodę w okolicznych górach.
Cóż, nawierzchnia dróg jest znakomita, ruch jest stosunkowo duży jak na norweskie standardy, ale to i tak wyjątkowo mało w wartościach bezwzględnych.
Bardzo przeszkadzały nam dziesiątki much atakujących Cię w drodze do góry, nie sposób się ich pozbyć!!! Dopiero po przekroczeniu linii drzew można w spokoju kontynuować wspinaczkę.
Następnie, gdy znajdziesz się ponad drzewami, masz kilka znaków wskazujących wysokość 1000 moh, 1100moh itd....
Na wysokości około 1200 m nad hawetą pojawia się pierwszy lodowiec i można rozpocząć wyścig przez pofałdowane ostatnie 10 kilometrów. Nie zapomnijcie spojrzeć w prawo, bo jest tam kilka pięknych lodowców, które można podziwiać.
Zjazd jest dobry do zrobienia ze względu na ładną, szeroką nawierzchnię. Należy uważać na mokre drogi, które spotyka się tu bardzo często!!!
Sognefjellet is zo’n beetje de Col du Galibier van Noorwegen. Al eeuwen lang is het de handelsweg tussen Oost en West Scandinavië. Boven aan de top is dit goed te zien met de vele eeuwenoude ‘varden’ - ofwel stene torens - om de weg over de het gebergte te markeren.
Deze top van deze weg is toch wel echt de rede waarom je deze berg wilt beklimmen. Zoals ik eerder zei, is deze pas net zoals de Galibier in de Franse alpen, de weg vanuit Fortun (of Skjolden als je uit principe vanaf zeeniveau wilt starten zoals ik) is ansich niet heel opmerkelijk. Het uitzicht op Sognefjorden is spaarzaam, maar de hoogste bergen van Noorwegen zijn duidelijk in zicht.
Daarbij hoort ook de nodige doemswolken, want het weer wil nogal eens omslaan op deze bergpas. Ik begon in de regen in Skjolden, dat snel veranderde in gewone bewolking. Halverwege omhoog kwamen de echte stormwolken over de berg, die opeens openbraken om de zon door te laten voor het laatste stuk. Ook zeker hier is dus een of twee extra lagen, een regenjas en wat beenwarmers geen overbodige luxe. Het zal namelijk niet de eerste keer zijn dat het sneeuwt op de pas midden in Juli!
De locals raden de weervoorspellings app “YR.no” sterk aan! Deze is echt een must have op je telefoon als je in het Noorse gebergte gaat fietsen. Deze app maakt gebruik van de vele weerstations rondom de bergpassen en geven je actueel, en by-far de meest accurate weersvoorspellingen vergeleken met welke andere app dan ook!!! Check bijvoorbeeld voor Sognefjellethytta, of open de kaart en kijk naar het weer in de rondom gelegen bergen.
Nou goed, het wegdek is uitstekend, er is relatief veel verkeer voor Noorse standaarden, maar dat is nogsteeds bijzonder weinig in absolute termen.
Wij hadden erg veel last van de tientallen vliegen die je belaagde op de weg omhoog, ze zijn niet weg te krijgen!!! Pas als je de boomgrens passeert kun je rustig doorklimmen.
Als je dan eenmaal boven de bomen bent heb je wat bordjes die de hoogte aangeven 1000 moh, 1100moh etc…
Bij zo’n 1200 meter over havet komt de eerste gletsjer in beeld en kan de race over het de glooiende laatste 10 kilometers beginnen. Vergeet niet naar rechts te kijken want er zijn verschillende prachtige gletsjers om van te genieten.
Afdaling is goed te doen door het mooie brede wegdek. Pas wel op de natte wegen die je hier heel vaak tegen komt!!
Kontynuuj z Google
Kontynuuj z Facebook
Kontynuuj z Apple
