Sognefjellet è il Col du Galibier norvegese. Per secoli è stata la via commerciale tra la Scandinavia orientale e occidentale. Lo si può vedere chiaramente in cima, con le numerose antiche "varden" - o torri di pietra - che segnano il percorso attraverso la catena montuosa.
La cima di questa strada è davvero il motivo per cui si vuole scalare questa montagna. Come ho già detto, questo passo è come il Galibier nelle Alpi francesi, la strada che parte da Fortun (o da Skjolden se volete partire dal livello del mare come me) non è di per sé molto notevole. La vista sul Sognefjorden è scarsa, ma le montagne più alte della Norvegia sono ben visibili.
Questo include anche le necessarie nuvole di fortuna, poiché il tempo può cambiare molto spesso su questo passo di montagna. Ho iniziato sotto la pioggia a Skjolden, che si è rapidamente trasformata in nuvole normali. A metà salita sono arrivate le vere nuvole temporalesche sulla montagna, che si sono improvvisamente aperte per far passare il sole nel tratto finale. Anche in questo caso, uno o due strati in più, un paracolpi e qualche scaldamuscoli non sono un lusso. Dopo tutto, non sarà la prima volta che nevica sul passo in pieno luglio!
Gli abitanti del luogo raccomandano vivamente l'applicazione per le previsioni del tempo "YR.no"! È davvero un must da avere sul telefono quando si va in bicicletta sulle montagne norvegesi. Questa applicazione utilizza le numerose stazioni meteorologiche presenti sui passi di montagna e fornisce previsioni aggiornate e di gran lunga le più accurate rispetto a qualsiasi altra applicazione!!!! Controllate la Sognefjellethytta, ad esempio, oppure aprite la mappa e controllate il tempo nelle montagne circostanti.
Beh, il manto stradale è eccellente, c'è molto traffico per gli standard norvegesi, ma è ancora molto poco in termini assoluti.
Ci hanno dato molto fastidio le decine di mosche che ti assalgono durante la salita, sono impossibili da eliminare!!! Solo quando si supera il limite degli alberi si può continuare a salire.
Una volta sopra gli alberi, ci sono alcuni cartelli che indicano l'altitudine di 1000 moh, 1100moh ecc...
A circa 1200 metri di altitudine si vede il primo ghiacciaio e può iniziare la corsa sugli ultimi 10 chilometri. Non dimenticate di guardare a destra, perché ci sono diversi bellissimi ghiacciai da ammirare.
La discesa è facile grazie all'ampio manto stradale. Attenzione alle strade bagnate che sono molto comuni qui!
Sognefjellet is zo’n beetje de Col du Galibier van Noorwegen. Al eeuwen lang is het de handelsweg tussen Oost en West Scandinavië. Boven aan de top is dit goed te zien met de vele eeuwenoude ‘varden’ - ofwel stene torens - om de weg over de het gebergte te markeren.
Deze top van deze weg is toch wel echt de rede waarom je deze berg wilt beklimmen. Zoals ik eerder zei, is deze pas net zoals de Galibier in de Franse alpen, de weg vanuit Fortun (of Skjolden als je uit principe vanaf zeeniveau wilt starten zoals ik) is ansich niet heel opmerkelijk. Het uitzicht op Sognefjorden is spaarzaam, maar de hoogste bergen van Noorwegen zijn duidelijk in zicht.
Daarbij hoort ook de nodige doemswolken, want het weer wil nogal eens omslaan op deze bergpas. Ik begon in de regen in Skjolden, dat snel veranderde in gewone bewolking. Halverwege omhoog kwamen de echte stormwolken over de berg, die opeens openbraken om de zon door te laten voor het laatste stuk. Ook zeker hier is dus een of twee extra lagen, een regenjas en wat beenwarmers geen overbodige luxe. Het zal namelijk niet de eerste keer zijn dat het sneeuwt op de pas midden in Juli!
De locals raden de weervoorspellings app “YR.no” sterk aan! Deze is echt een must have op je telefoon als je in het Noorse gebergte gaat fietsen. Deze app maakt gebruik van de vele weerstations rondom de bergpassen en geven je actueel, en by-far de meest accurate weersvoorspellingen vergeleken met welke andere app dan ook!!! Check bijvoorbeeld voor Sognefjellethytta, of open de kaart en kijk naar het weer in de rondom gelegen bergen.
Nou goed, het wegdek is uitstekend, er is relatief veel verkeer voor Noorse standaarden, maar dat is nogsteeds bijzonder weinig in absolute termen.
Wij hadden erg veel last van de tientallen vliegen die je belaagde op de weg omhoog, ze zijn niet weg te krijgen!!! Pas als je de boomgrens passeert kun je rustig doorklimmen.
Als je dan eenmaal boven de bomen bent heb je wat bordjes die de hoogte aangeven 1000 moh, 1100moh etc…
Bij zo’n 1200 meter over havet komt de eerste gletsjer in beeld en kan de race over het de glooiende laatste 10 kilometers beginnen. Vergeet niet naar rechts te kijken want er zijn verschillende prachtige gletsjers om van te genieten.
Afdaling is goed te doen door het mooie brede wegdek. Pas wel op de natte wegen die je hier heel vaak tegen komt!!
Continua con Google
Continua con Facebook
Continua con Apple
