Passo della Forcella z Ovaro

Trudny, ekstremalny, testuje wszystko o sobie

W pobliżu Ovaro, dokładnie naprzeciwko niesławnego Zoncolan, znajduje się podjazd, który znacznie przewyższa Zoncolan pod względem surowości: Passo della Forcella.

Nachylenie jest większe, strome odcinki dłuższe, a nawierzchnia drogi gorsza. Od wioski zaczyna się od razu. Nie ma fazy rozgrzewki: droga szybko wspina się do 15％ i pozostaje tam przez długi czas. W rzeczywistości przez 8,5 km jedzie się po rozciągniętym Keutenbergu. Po około 5 km robi się naprawdę brutalnie. Procenty do 28％ nie są wyjątkiem.

Ostatnia część podjazdu, z widocznym szczytem, jest najtrudniejsza. Około 750 metrów przed szczytem znajdują się betonowe płyty, a nachylenie stale przekracza 25％. Nawet z rowerem szutrowym, chodzenie podczas tej wspinaczki nie jest wyjątkiem i nie jest powodem do wstydu.

Jeden z najtrudniejszych podjazdów we Włoszech i w Europie.
Wyzwanie przeciwko samemu sobie na rampach, które są niczym innym jak śmiertelnie niebezpieczne.
Po pierwszych 2 kilometrach rozgrzewki na poziomie 10-12％ za miastem Mione, wspinaczka nie daje wytchnienia, pozostając stale w przedziale 15-20％, z ostatnim kilometrem w całości na betonie, gdzie prawie osiąga się szczyty 30％.
Nie polecam robić tego rowerem szosowym, bo powrót tą samą drogą nie jest idealny.
Polecam zrobić to na rowerze górskim lub szutrowym, aby zakończyć trasę malghe (szałasy pasterskie), która prowadzi do Sauris, która jest bardzo piękna i sugestywna!