Col de Sainte Anne z La Roque-d'Anthéron

Ondertussen is er wel een nieuwe laag perfecte asfalt over de oude gelegd en deze week ondervonden dat ze regelmatig de steentjes met een borstelwagen verwijderen. En Paret-Peintre weegt 52 kg voor 176 m en geen 62 kg.

Nog nooit zulk een onregelmatige en grillige beklimming gedaan. Het wegdek is uitstekend wel oppassen voor steentjes op de weg vooral de laatste km. De eerste 4 km is het de processie van Echternacht. 3 stappen omhoog en 2 vlak of bergaf. Maar de laatste km is echt zot. Gemiddeld 15,7％ en met stukken van 21％ . Tijdens de laatste km zijn de stukken van 12％ de zogenaamde recuperatie stukken als je dit zo mag noemen. Gelukkig was het mijn eerste dag en voor de 2de keer in mijn leven dat ik onder de 5km per uur reed. Men kan dit een mini-Angliru noemen maar daar rijden ze 6 km aan deze percentages en zelfs tot 26,3 ％. Ook in de Drome heb ik een soortgelijke beklimming gedaan. Als je in de buurt bent een absolute aanrader als je van zulke muren houdt. Eigenlijk is de laatste km geen muur meer maar een klimmuur. Wel opletten als je daalt langs deze kant voor de steentjes. Gelukkig reed ik met een MTB en met schijfremmen want gewone remblokken smelten weg of springen er af. Ook de eerste honderden meters van de afdaling andere zijde is extreem steil met ook 21％.
DOp deze klim zou de lichtgewicht Paret Peintre , 62 kg voor 176 cm, Pogacar kunnen kloppen.

Helemaal aan het begin van de klim staat een bord 21％, dat is daar nog zeker niet waar (maar dat komt vanzelf een stukkie later).... De klim bestaat uit twee delen. Het eerste tussen de enkele huizen rond de 8％ max. En eigenlijk wisselen steile en dan bijna horizontale delen zich af. Daarna daalt het zelfs even. Daarna geleidelijk steiler Na het tweede bord 21％ begint het echte werk. En echt dat is stevig afzien... Eventueel kun je op de col naar rechts gaan naar een gedenkteken en een grotwoning. Deze zomer hebben ze bij de huizen aan het begin vd klim nieuwe leidingen gelegd. nadien is de weg soort van dicht gefrunnikt met asfalt. Stijgend gaat nog. Maar dalen is af te raden. Om die reden raad ik iedereen aan om vooral in deze richting te stijgen (stijgen vanuit het zuiden is wel makkelijker). Verder is het een rustig weggetje omhoog. Mooie omgeving en heet in de zomer (zoals overal hier)

Vanuit La Roque laat je de bebouwde kom achter je. de weg loopt grillig, op en af. Na het bord met 21％ komen de eerste haarspeldbochten en is het nog een kilometer af zien.

Petite cote de plus en plus pentue avec des passages de Dieu le Père ! Le mieux est de la gravir hors milieu de journée ! (:-)
Jolies vues ! Circulation limitée ! La descente derrière le col est extrêmement pentue sur les 200 premiers mètres ! Attention !