De Stockeu hoort zonder discussie bij de moeilijkste beklimmingen van België. Voor velen zelfs de moeilijkste. Het zal niemand verbazen dat dit de favoriete beklimming van Eddy Merckx was tijdens Luik-Bastanaken-Luik. Deze klim zorgt voor een waar slachtveld onder wielrenners. Dit komt door de moordende stijgingspercentages onderin de beklimming. Hele stukken zit de beklimming boven de ongelofelijk zware 20%.
In Luik-Bastanaken-Luik wordt slechts een gedeelte van de beklimming genomen. De profs komen de Wanneranval afgedondert en slaan dan scherp rechtsaf direct te Stockeu op. Na ongeveer een kilometer slaan de renners bij het standbeeld van Eddy Merckx linksaf. Zonde, want de beklimming stijgt nog ruim een kilometer sterk door.
De beklimming start in Stavelot, net voorbij de brug over de Warche. Daar sla je meteen het smalle straatje Stockeu in. Direct wordt duidelijk dat dit geen makkelijke beklimming gaat worden. Je klimt hier tussen de huizen door, als de weg naar rechts afbuigt beginnen de percentages op te lopen. Neem nog even goed adem, want het echt werk moet nog beginnen.
Houd bij de splitsing links aan. Aan beide kanten van de weg staat een rijtje bomen. De stijgingspercentages lopen nu extreem snel op. Zodra je het korte stukje bos in rijdt ga je even de strijd een strijd aan met percentages rond de 20 procent.
Als je het kleine bos uitrijd begint het iets minder steil te worden. Maar veel wielrenners komen na dit geweld niet verder dan harken. Na 300 meter bereik je het standbeeld van Eddy. We er genoeg van heeft kan hier linksaf direct na Stavelot afdalen (gevaarlijke afdaling!). Wie de kracht heeft om door te fietsen zal zeker niet teleurgesteld worden. Nergens komen er nog extreem steile stukken, maar pijn doet het zeker. Gelukkig heb je prachtige vergezichten.
Straatnamen: Stockeu, Rue de Soumagne & Belle Femme
5.0 door JeroenIk dacht dat ik met de Redoute, de Haussire, de Sur Steppes en de Thier de Coo de moeilijkste klimmen van de Ardennen had afgevinkt. Hoe mis kon ik het hebben merkte ik toen ik de Stockeu nog ‘even’ meepakte. De Stockeu ligt in een regio gespecialiseerd in leuke klimmetjes zoals de Wanne en de beeldschone Aisomont. De Stockeu moet in al die klimmetjes in de regio zijn meerdere erkennen qua schoonheid. Zeker het eerste deel van de Stockeu is tussen de huizen niet heel bijzonder. De Stockeu s... lees verder
Welkom! Activeer je account als je wilt reageren op onze website. Je hebt een verificatie e-mail in je inbox.
Als je foto's wilt uploaden, maak dan een account aan. Het duurt maar 1 minuut en het is helemaal gratis.
Doorgaan met Google
Doorgaan met Facebook
Doorgaan met Apple
Aanmelden met e-mail
Korte maar extreem steile klim vanuit Stavelot richting de Stockeu. De weg loopt meteen scherp omhoog en blijft onverbiddelijk steil zonder echte rustpunten. Door het constante hoge stijgingspercentage voelt elke meter zwaar aan en moet je echt doseren om boven te geraken. De smalle weg en de bochten door het bos geven de klim een klassiek Ardennenkarakter. Boven kom je uit bij het monument waar het even vlak wordt en je kan uitrollen.
Dit is hem dan: Volgens deze site de zwaarste klim van België welke ook daadwerkelijk non-stop klimmen is. En ik begrijp ook wel waarom, want het is grotendeels supersteil, alleen net voorbij het monument van Eddy vlakt het genoeg af dat je een klein beetje kunt herstellen voordat het ook daar gewoon weer richting of boven de 10％ gaat.
Zelf zo 'gek' geweest deze met een normale stadsfiets op te rijden (want fiets nog niet zo lang en wil pas als het voorjaar weer begint een 'echte' fiets overwegen :P ), ben ermee boven gekomen zonder af te stappen maar daar is alles mee gezegd; het zwaarste gedeelte als je Stavelot uitrijdt is niet normaal steil nadat je al behoorlijk al het klimmen bent waardoor je ook weinig snelheid meeneemt erop.
Ook zou ik altijd deze volledige variant aanraden boven die waarbij je bij het monument al weer omkeert, je kunt vanaf hier namelijk prachtig afdalen richting Trois-Point terwijl je vanaf het monument alleen maar weer terug gaat richting Stavelot.
En ja de Col de Haussire scoort meer klimpunten maar daar zit een behoorlijk stuk afdaling in, hetzelfde geldt voor de verlengende variant van deze klim (Super Stockeu).
Zeer steile klim. Maar wanneer je je klim afbreekt aan het standbeeld van Merckx, kan je alles eruit gooien vanaf het standbeeld in zicht is. Waar je anders best nog wat reserves houdt.
Lelijk tussen de huizen door omhoog, steile puist!
Het is jammer dat de overgrote meerderheid van de fietsers deze klim onderbreekt bij de stele en dan terug de route de Somagne afdaalt... Hoewel het steilste deel (en dat van de Doyenne) inderdaad voorbij is, is het "schilderachtig" gezien het interessantste deel na de eigenlijke top. Dit is het moment waarop je echt het gevoel hebt dat je in de bergen bent.
Overigens zal ik nooit op de foto gaan voor de stele, omdat ik het een complete mislukking vind. Er zijn veel betere Eddy Merckx stèles: in zijn geboortedorp Meensel-Kiezegem bijvoorbeeld, of in Ruien (Kluisbergen) aan de voet van de Mont-de-l'Enclus.
Dommage que la grande majorité des cyclistes arrêtent cette montée à la stèle pour redescendre ensuite par la route de Somagne… Si la partie la plus pentue (et celle parcourue par la Doyenne) est effectivement passée, la partie la plus intéressante du point de vue « pittoresque » se trouve ensuite, après le véritable sommet. On se croit alors vraiment en montagne.
Soit dit en passant, je ne me ferai jamais photographier devant la stèle, trouvant celle-ci complètement ratée. Il y a des stèles d'Eddy Merckx bien plus réussies : dans son village natal de Meensel-Kiezegem, par exemple, ou à Ruien (Kluisbergen) au pied du Mont-de-l'Enclus.
Achterlijk lelijke klim, maar een werkelijk iconische route. Even een foto maken voor het beeld van Eddy Merckx, en de hele rit is weer goed.
Heerlijk legendarische kuitenbijter. Je naam zal maar Remco zijn dan geeft dit asfalt extra moraal. Hoewel hij natuurlijk aardig steil is moet dit voor de meeste wielrenners goed te doen zijn omdat het maar een kilometer afzien is. Bovenaan even uithijgen bij de kannibaal en weer door!
Legendarische klim van het fietsmonument Luik-Bostogne-Luik en daarom een must voor alle klimliefhebbers als je in de buurt van de stad Stavelot verblijft. Hoewel de weg erg smal is, is er relatief weinig verkeer en wordt hij alleen gebruikt door omwonenden en boeren. Het wegdek is OK tot goed, maar de rechte, gelijkmatige klim (gemiddeld ongeveer 10 ％) is in het begin op sommige plaatsen nog relatief zwaar en steil. Vanaf het Eddy Merckx monument wordt het echter iets aangenamer om te rijden. Het Eddy Merckx-monument is een fotohoogtepunt. 📸👍
Legendärer Anstieg des Radsport-Monuments Lüttich-Bostogne-Lüttich und somit ein Muss für alle Kletterfreunde, wenn man in der Nähe des Ortes Stavelot weilt. Die Straße ist zwar sehr schmal, aber relativ wenig befahren und nur von Anwohnern und Landwirtschaft genutzt. Der Strassenbelag ist OK bis gut, aber der gerade gleichmäßige Anstieg (ca 10 ％ im Schnitt) an einigen Stellen zu Beginn noch relativ hart und steil. Ab dem Monument Eddy Merckx wird es aber etwas angenehmer zu fahren. Das Eddy-Merckx-Denkmal ist ein Foto-Highlight. 📸👍
Echt enorm steil! Als je van de Wanneranval komt en rechts opdraait, heb je maar beter al geschakeld! De eerste 900m is bijzonder steil, maar zelf erna ben je er nog niet, want het loopt nog 1,5km verder ook (en ook best steil). Op dat stuk lijkt è à 8％ gewoon vlak, gezien de percentages die je juist achter de rug hebt. En dan zie je nog eens zwaar stuk voor je liggen. Iconisch en echt één van mijn favorieten!
Absolute hel aan het begin van de klim. Eigenlijk op het moment dat je hem opfietst direct naar het lichtste verzet (34-34) en hopen dat je niet parkeert. Op het moment dat je eindelijk iets vlakker kan klimmen zijn je benen al volledig op en moet je nog 2km.
Absoluut een klim die je niet mag missen dus!
Lastig klim deze. De eerste kilometer hakt er stevig op in waardoor ook het iets minder steile deel pijn doet.
Veel opschakelen zat er bij mij niet meer in op dat 2de deel.
Is ook best wat onregelmatig deze klim.
Voor de omgeving en het wegdek moet je het niet doen, wel voor de wielerhistorie en de lastigheidsgraad van deze klim.
Niet de meest mooie klim, maar met een goed tempo en ook zeker zonder het laatste een van de zwaarste in de omgeving. 1 keer met de uitloper gedaan, 1 keer bij het standbeeld de afdaling gepakt. Van de uitloper kon ik zeker wat meer genieten van de klim door de wat minder steile helling, maar nog steeds pittig. Het wegdek helaas niet goed bij deze uitloper, dus naar beneden niet prettig. Toch moet je die wel een keer gedaan hebben.
Hoe je de klim ervaart ligt natuurlijk volledig aan de context. Als je er fris aan begint zal hij meevallen. Maar als je hem voor je kiezen krijgt na 150 kilometer als je bijvoorbeeld de Waalse Pijl fietst, is het een heel ander verhaal!
Helemaal mee eens dat dit 1 van de zwaarste beklimmingen is in de Ardennen.
Zeer zwaar vanaf de bodem, maar het wordt minder zwaar wanneer je het Monument van Eddy Merckx bereikt. Er is niet veel verkeer, maar de weg is erg smal en het laat weinig ruimte over voor een fietser als er een auto of erger nog een tractor onderweg is naar beneden. Het Monument van Eddy Merckx is een reis vanuit Denemarken waard!
Very tough from the bottom but eases up when you reach the Monument of Eddy Merckx. Not much traffic but the road is very narrow and it leaves very little room for a cyclist when a car or worse a tractor is on the way down. The Monument of Eddy Mercks is worth a journey from Denmark!
Het gaat rechtdoor en het gaat steil. Leukste intermezzo is het bekende standbeeld van Eddy Merckx in het midden van de klim, waar de renners tijdens Luik-Bastenaken-Luik alweer linksaf slaan bergaf. De doetjes!
Ik denk dat weinig fietsers deze mening zullen delen maar ik vond hem wat tegenvallen. Natuurlijk wel een klim met geschiedenis, en ja je moet hem eens gedaan hebben, maar ik vond hem gewoon te steil om er nog plezier aan te beleven. Een stuk 20％ op een col geeft ook wel een ander gevoel dan 20％ op een smal straatje van 1 km. Het wegdek is wel goed in het zwaarste deel, maar matig tot slecht in de uitloper en ik had daar ook last van het verkeer. Toch 3 sterren hoor.
Iconische helling in het hart van de Ardennen. Ook ongetwijfeld (één van) de lastigste helling die ik deze streek al heb aangedaan.
Als je hem vanuit het zadel wilt omhoog rijden, kan het voorwiel al eens van de grond komen. Dat maakt ook meteen duidelijk hoe stijl dit ding wel niet is.
Vergeet ook zeker niet de kampioen der kampioenen even te groeten aan het mooie monument.
Na de beklimming kan men terug afdalen naar het centrum van Stavelot alwaar er een goede bakkerij is om even bij te tanken na de pittige combo Wanne - Stockeu
Echt een onding. Loodzwaar begin, waar je probeert door te rammen, waardoor je geparkeerd staat op het minder steile (maar nog steeds behoorlijk pittige) tweede deel. Hartslag door het dak. Was zo bezig met boven komen dat ik het monument volledig gemist heb... zo'n klim dus.
Vandaag voor het eerst de Stockeu op gereden. In het laatste deel van de afdaling van Lodomez terug naar het binnenblad, linksaf en klimmen maar. Het eerste deel is goed te doen, hoewel je direct aan +10％ mag beginnen. Dit blijft best een eindje duren totdat je na ca. 500 meter een stuk met 20％ op moet. M'n hartslag zat hier al zo hoog, dat het echt een uiterste inspanning was om dit deel te volbrengen.
Wat verder merk je dat de klim in etappes omhoog gaat, waardoor je af en toe kunt rusten op stukken van 7-8％. Dat geeft wat zuurstof voor de muurtjes die er zo nu en dan nog tussen zitten. Eenmaal boven even de handjes in de lucht om het feestje te vieren.
Ik weet wel niet of ik de Stockeu zwaarder vind dan de Thier de Coo. Doordat je daar de muur pas na ruim een kilometer op moet, voelt dit voor mij veel zwaarder aan. Bij de Stockeu ligt het zwaartepunt minder ver.
Zeker de moeite om te doen al is het maar voor de name & fame. Vooral zwaar door eerste gedeelte en het lang blijven doorklimmen wanneer het steilste stuk achter de rug is. Echter zijn er beklimming in de buurt zoals de St Vith & Ferme Libert die zwaarder aanvoelen door hogere steilte ％
Had schrik vd Stockeu en die schrik was onterecht. Pas op, ook niet te onderschatten uiteraard! Maar zoals zovelen zeggen: naar boven harken.
Vandaag met mijn mtb gedaan. Daardoor juiste versnelling aan boord. Een loper zal deze puist niet worden getuige de beschrijvingen en het profiel. Maar zonder goede training en conditie, behoorlijk materiaal en doorzettingsvermogen transformeer je naar 'loper' en zou je willen dat er een lift is.
Een mythe! Een must-do. Je moet het een kilometer volhouden. Het tweede deel is de omwegen waard, omdat u waarschijnlijk minder auto's tegenkomt en de helling betaalbaarder is.
Un mythe ! A faire absolument. Il faut s'accrocher sur un km. La deuxième partie vaut le détour, car on risque de croiser moins de voiture et la pente est plus abordable.
Zware klim waar je het beste maar gewoon naar de laagste versnelling kunt schakelen en naar boven kunt harken. Wanneer je bij het monument voor Eddy Merckx komt wordt de klim gelukkig iets minder steil.
Een echte draak van een klim, het loopt gewoon 2 kilometer lang venijnig op. Vooral tijdens het stuk tot eddy merckx loopt het wegdek super lomp over de heuvel. Het is ook aan te raden om deze klim aan het einde van de dag te plannen, want na deze klim ben je de rest van de dag niks meer waard.
Een iconische klim in mooie omgeving. Maar zwaar! Door de steile knikjes echt harken naar boven. Het ging net met 36*30. Even uithijgen bij Eddy en daarna de klim afmaken tot de top, wegdek wordt dan wel minder. Dan rechtsaf via Wanne een lusje maken naar De Thier de Coo alvorens via Stavelot naar de Rosier te rijden
Het oorlogsmonument aan de rechterkant van het begin van de beklimming. Als men rechts verder doorfietst komt men in het dorpje Wanne terecht.
Het eerste deel is moeilijk, dus best geen overgewicht meenemen naar boven. Het tweede deel is gemakkelijk. Als je links afslaat aan het standbeeld van Eddy dan heb je een mooie afdaling.
Een echte test voor elke fietser.
Het tweede deel voelt bijna als vlak terwijl het nog 9-10％ is. Dat zegt genoeg over hoe zwaar het eerste stuk is
A real test for every cyclist.
The second part feels almost like flat while it is still 9-10％. That says enough on how hard the first part is
Dit icoon moet je doen als je in de buurt bent. Het is toch één van de allerzwaarste van het land. Je moet hem minstens één keer doen. Vreselijk steil. Vele rijden aan het standbeeld van Merckx naar links en stoppen voor een foto. Er staat haast altijd volk. Maar naar rechts loopt ie nog een stuk zwaar door!
Vier sterren voor deze klim. Niet vanwege de percentages, want je moet echt wel aanzetten bij deze klim, maar in het begin fiets je door een wat zouteloze straat naar mijn mening.
Ik begrijp de wielergeschiedenis van de Stockeu, maar mijn gevoel voor deze klim is een stuk minder dan voor andere beklimmingen in de omgeving. Ik vind het bijvoorbeeld geen mooie klim qua omgeving en de weg gaat redelijk fantasieloos recht vooruit. Wel lekker steil, dat geef ik direct toe. Ik heb heb misschien meer met vergelijkbare klimmetjes als de Rue Tesny of Haute Folie. Evengoed mooi om van de bucketlist afgestreept te hebben.
Deze moet je toch wel eens ooit op fietsen, en dan helemaal!
Dus niet bij Merckx naar links of even pauzeren haha, door naar de top die nog een eindje verderop ligt. Het wegdek begint goed maar eindigt slecht, andersom begint de klim zwaar en eindigt ie wat beter. Mag je niet missen!
Vandaag gedaan zodra je vanuit Stavelot komt moet je direct naar je kleinste versnelling, want je krijgt geen moment rust tot het standbeeld van Eddy Merckx van af daar klimt het iets rustiger tot de top maar Het was al zo steil dat ik enkel nog kon stoempen naar de top .
Een echte aanrader dat wel.
Kan het nog steiler? Een legendarische klim, maar er wordt zelden echt doorgetrokken. Het steile gedoe levert onder wielertoeristen vaak een groot gat, maar in koers is het louter afmatting. En weet je wat het lastigste stuk is? De lange uitloper! De sterkste renners leggen hem na ongeveer een kilometer op de grote plateau en laten hun dijen werken.
Ik dacht dat ik met de Redoute, de Haussire, de Sur Steppes en de Thier de Coo de moeilijkste klimmen van de Ardennen had afgevinkt. Hoe mis kon ik het hebben merkte ik toen ik de Stockeu nog ‘even’ meepakte. De Stockeu ligt in een regio gespecialiseerd in leuke klimmetjes zoals de Wanne en de beeldschone Aisomont.
De Stockeu moet in al die klimmetjes in de regio zijn meerdere erkennen qua schoonheid. Zeker het eerste deel van de Stockeu is tussen de huizen niet heel bijzonder. De Stockeu slaat daarentegen hard terug in steilheid, en láng ook. Waar andere klimmetjes je tussendoor wat rust gunnen als het een beetje afvlakt, lijkt de Stockeu er een specialiteit van te maken om je her en der extra-steil kado te doen. Met mijn 34x32 had ik toch serieus pijn in de benen.
Bij het monument van Merckx is de kwelling nog niet voorbij. Er volgen nog stukken die boven de 10％ komen. Het tweede deel is stoempen, maar als je dit gehaald heb ga je zeker boven geraken. Voor de serieuze wielertoerist is dit een aanrader. Mensen met pijnvrees raad ik deze klim sterk af...
Tip voor de Nederlanders: de beklimming is gratis, wel niet in de bermen kakken zoals jullie sporthelden aub !
De Stockeu dit zijn naam als zware beklimming eer aan. Maar toch is hij te doen. Je moet wel voldoende power in de benen hebben om de pieken aan te kunnen van ruim 20%. Herstellen tijdens de klim lukt niet, dus goede verdeling van je krachten en niet te hard van stapel lopen is erg belangrijk. In combinatie met Thier de Coo en Côte de Wanneranval heb je een zware serie te pakken maar wel prachtige beklimmingen. Voor de minder getrainde fietsers is het aan te bevelen om een keuze te maken.
De afdaling van de Stockeu richting Stavelot kan je uiteraard in de andere richting maken :-). Deze klim heet dan « la côte de Somagne ». Het is een beetje langer en dus gemakkelijker dan de echte Stockeu maar toch pittig met hoge percentages (tot 15 %). De wegdek is nogal slecht maar valt nog mee als je deze côte klimt in plaats van die af te dalen.
Leuke uitdagende beklimming en aan het einde van de klim op de foto met Eddy Merckx.
De eerste 50 meter van het asfalt liggen er op dit moment uit (16/7/2017), even hobbelen over wat keien.
heel erg zwaar! hij begint meteen steil en gaat in het bos wel 3x kort boven de 22. natuurlijk zonde om bij het standbeeld van Eddy Merckx links af te slaan, klimt nog 1 km door . je kunt deze klim ook heel goed combineren met de Wanneranval.
Zoveel klimmen heb ik nog niet gedaan in de Ardenne maar de Stockeu is misschien wel de zwaarste. Vooral het eerste deel moet je echt op karakter doen. In het midden is het wat minder steil maar recupereren kan niet. Hoewel het einde minder stijl is als het begin is het toch terug afzien tot aan de top. De Haussire wordt als zwaarder bestempeld maar omdat daar minder echt moordend steile stukken in zitten en je ook stukken hebt waar je even de benen wat rust kan geven, vind ik de Stockeu zeker even zwaar.
Ter info: de Warche stroomt niet door Stavelot, dat is een hogere zijrivier van de Ambleve. Die stroomt dan weer wel door Stavelot.
Aan het begin zou ik alvast in je eigen tempo komen. Bij het bord van het einde van stavelot wordt de weg steiler, bij de steile hobbel is het wegdek echt heel slecht! Bij het standbeeld van Eddy Merckx kun je echt trots op jezelf zijn. Helaas zijn veel andere wielrenners die ook genieten van deze mooie klim. De tip is om weer te dalen tot het centrum van stavelot en daar lekker te lunchen. Als je boven bij de stockeu bent, denk je, deze klim is nog net goed te doen, maar alleen maar als je deze rustig op gereden bent. Echt een prachtige beklimming. Klimtijd bedankt voor deze leuke tip.
Afgelopen week een paar keer gedaan tijdens een weekje vakantie in de omgeving Stavelot. Klim is pittig, maar toch prima te doen. Blijf toch mytisch. Zeker niet terugkeren na een salut aan Eddy (dan doe je de stockeu te kort), maar doorrijden tot boven (bij het bordje Col de Stockeu). Na het monument wordt de weg slechter, het uitzicht mooier, heeft de wind vrij spel en blijft de weg gevoelig doorstijgen. Kortom genoeg reden om nog ff voorover te gaan liggen op je stuur. Tip: Ik heb 'm een keer gedaan na de wanne (dus vanuit grand halleux naar wanne, dan afdalen en vervolgens de stockeu). Dat is ook de LBL route en n leuke combinatie.
Gisteren beklommen. Pittige klim maar is wel goed te doen omdat het steile deel niet erg lang is Dan is er nog een mooi lang stuk naar boven na het monument dat je zeker niet moet overslaan. Prachtige hefstdag in de Ardennen gisteren.
Prachtige klim. Pittig maar te doen. Overigens aan Wout: mijn idee dat je beter aan historische gronden niet te veel moet doen.
Je kunt 'm ook via de Chemin du Chateau doen. Iets langer en daardoor minder steil tot aan het monument van Eddy. Hij is echt taai, maar wel erg vet om te doen. Overigens zit 600 meter voorbij de top een leuke gite. Die praktisch op de route van de Cote du Werhai zit.
Vandaag is mijn kleindochter van 12 met haar vader omhoog gereden tot aan het monument van Eddy Merckx en weer afgedaald, 2,5 km in 12.40. Niets gelopen, wel twee keer gestopt om iets te drinken. Een bikkel!!!
Vandaag gedaan met de club. Het zwaarste dat ik al gedaan heb. Maar een echte believer. Deze moet je gedaan hebben.
Tackel.
Was een makkie voor mij, m'n vriend daarentegen haakte al na 300 m af (de slapjanus)
Wat een geweldige klim! Asfalt zo strak als een biljarttafel van Stavelot tot aan het beeld van Eddy. Steil steiler steils en pas na het beeld wordt de weg slechter en de klim luwer.
@Wout toen ik hem begin 2012 fietste was het wegdek nog prima te doen. Een tapijtje is het niet, maar erger kom ik regelmatig tegen. Als je bij het monument van Eddy Merckx links afslaat de afdaling in (Route de Soumagne) komt je wel terecht op een verschrikkelijk stuk afdaling met kuilen zo diep al badkuipen ;-).
Ik weet niet wat jullie verstaan onder goed asfalt, want ik vind het wegdek van de Stockeu knap beroerd. Dat geldt overigens voor meer wegen in de omgeving van Stavelot. Daar mogen die Walen wel eens wat aan doen. Overigens een zware klim.
| 7 km/u | 00:19:44 |
| 11 km/u | 00:12:34 |
| 15 km/u | 00:09:12 |
| 19 km/u | 00:07:16 |
Deze pagina is beter in de app
