| Beroemde beklimming |
| Kasseien |
| #1 zwaarste beklimming van Vlaanderen |
| #100 meeste hoogtemeters van Oost-Vlaanderen |
| #65 gemiddeld steilste beklimming van België |
De Koppenberg is een absoluut wielermonument waarover boeken volgeschreven kunnen worden. Met stukken met ruim 20% is dit de meest explosieve beklimming met de aller-slechtste kasseien in de Vlaamse Ardennen. Een grote zwijnenstal dus, puur genieten!
Pas in 1976 werd de bult van Melden het eerst opgenomen in de Ronde van Vlaanderen, maar tussentijds vele jaren uitgesloten door de gevaarlijke staat van het wegdek. Meerdere keren moesten de kasseien volledig opnieuw gelegd worden.
De start van de beklimming is makkelijk te vinden bij het dorpje Melden. De beklimming staat op veel plekken aangegeven met borden, of volg Zulzeke bij het ontbreken van preciezere borden. Bij het uitrijden van het dorpje wordt het meteen duidelijk. In de verte lopen de kasseien zichtbaar enorm steil rechtdoor de heuvel op. Hoe de snelheid er goed in, want stilvallen wil je niet op dit slachtveld. Staan is ook geen optie, want zonder grip is het direct gebeurd.
Dan volgen de zwaarste 400 meter. De smalle kasseienstrook lijkt weg te zinken in het landschap, samen met je moraal. Een kleine slinger in de weg doet je realiseren hoe vreselijk steil het hier is. Pas bij het bereiken van de huizen is het ineens over. De weg is hier geasfalteerd en stijgt nog maar een beetje. Aan de rechterkant heb je een prachtig vergezicht. Na een klein stukje bergaf is het nog 300 meter makkelijk klimmen. Bij de bosrand ben je op de top.
Straatnaam: Steengat
5.0 door VelosanDit is een automatische vertaling, de originele taal is: Frans.Een prachtige klim, zowel atletisch als esthetisch. Geef niet op bij het steilste gedeelte, want als u deze passage eenmaal gepasseerd bent, wordt de top bereikbaar.... lees verder
Welkom! Activeer je account als je wilt reageren op onze website. Je hebt een verificatie e-mail in je inbox.
Als je foto's wilt uploaden, maak dan een account aan. Het duurt maar 1 minuut en het is helemaal gratis.
Doorgaan met Google
Doorgaan met Facebook
Doorgaan met Apple
Aanmelden met e-mail
Kort verhaal: korte steile kasseien gekke klim!!! Maar als je in de buurt bent een must do!!! Als je net als ik van de omgeving houdt dan zou ik zeggen één keer per jaar 😉
Short story: short steep cobblestone crazy climb!! But when in the area a must do!! If you liven the area , as I do then I would say once a year climb 😉
Spacca gambe, se umida ancora più tosta. Inserita nel trittico Oude kwaramont e Pattenberg entra tra le salite mitiche
Spacca gambe, se umida ancora più tosta. Inserita nel trittico Oude kwaramont e Pattenberg entra tra le salite mitiche
Moet je zeker eens gedaan hebben, maar als het nat ligt is het zeker opletten en zeker in het midden van de klim
DE klim van Vlaanderen. Deze moet je ooit gedaan hebben. Kort maar zeer steil gecombineerd met kasseien. Probeer niet van je fiets te stappen!
Echt een prachtige klim, wel enorm zwaar!👑 Dit moet je gedaan hebben!
Een echte kasseimuur in de Vlaamse Ardennen en misschien wel de meest beruchte beklimming van de regio. Vanaf Melden zie je meteen de steile strook recht voor je opduiken: kort, smal en zonder genade.
Het zwaarste stuk volgt al snel, waar het extreem steil wordt en de kasseien hun slechtste kant tonen. Ritme vinden is bijna onmogelijk en elke meter voelt zwaar. Na het bosje volgt nog een korte uitloper tot de top.
Kort, explosief en mentaal even zwaar als fysiek: een klim die je niet onderschat.
Iconische muur van de Ronde van Vlaanderen. Gelegen in een prachtige omgeving verdient het een dikke tien.
Iconico muro del Ronde von Vlaanderen. Situato in un bel contesto merita un bel dieci
Vrij zware maar korte klim. Erg moeilijk als het nat is en er bladeren op de weg liggen. Een uitdaging die je zeker moet proberen. Weer naar beneden kan eng zijn.
Quite hard but short climb. Very difficult when wet and leaves are the road. A challenge you should try for sure. Going down again can be scary.
Ook zo'n pareltje in het Vlaamse land die je gedaan moet hebben als je er toch gaat fietsen. Dalend vanaf de Rotelenberg moesten we scherp rechtsaf aan de klim beginnen. Tot het midden van de klim loopt het stijgingspercentage heel fors omhoog. Heb je het dit deel fietsend overleefd dan is het laatste stukje tot de top een verademing.
Deze klim is een echte topper. Heel steil. Niet voor doetjes. Steile kasseien maken het extra uitdagend. Ik heb deze klim gedaan met mijn beste maat en ik heb er heel erg hard van genoten. Deze klim verdient zelfs 6 sterren, omdat hij ook in de ronde van Vlaanderen komt. Ik kom zeker terug om opnieuw alles te geven.
Kapot gaan, niet lang, wel stijl, 1 van de moeilijkste cols in Vlaanderen
Ik heb deze klim twee keer gedaan - de 1e keer op een vouwfiets :) Ik dacht dat ik toen mijn longen uit mijn lijf zou klieven.
De tweede keer, toen ik op een echte racefiets reed, voelde ik me veel beter, hoewel het toch energie uit je benen zuigt. Meet je inspanning aan het begin, de echte uitdaging komt als je bij de bomen komt. Nadat je de kloof bent gepasseerd, wordt het minder zwaar, maar nog steeds zwaar. Vergeleken met de Paterberg zou ik het iets makkelijker vinden, omdat de helling varieert. Op de Paterberg blijft de extreme helling langer.
Done this climb twice - 1st one on a folding bike :) I thought I will split my lungs out then.
Second time, when I was riding on a proper road bike I felt much better, though it sucks energy from your legs anyway. Measure your effort at the beginning, the real challenge comes when you reach the trees. After you pass the gorge, it eases up, but still bites. Comparing to Paterberg, I would rate it a bit easier, cause the gradient varies. On Paterberg the extreme gradient keeps longer.
Een van de zwaarste beklimmingen (al dan niet de zwaarste) in de omgeving. Vooral bij natte omstandigheden ongelofelijk moeilijk om boven te komen. De klim is in het middenstuk erg steil, daarna een klein plateau waarna je nog een laatste 'push' nodig hebt om volledig boven te komen. Moet je echt ooit eens gedaan hebben.
De mythische enige kant van de bocht waar je nooit weet of je de top haalt zonder voet aan de grond te zetten. Vooral als het regent. Moet je minstens één keer in je leven beklimmen.
Mythique seul côté du coin ou l'on ne sait jamais si l'on va arrive au sommet sans mettre pied au sol. Surtous par temps de pluie. À gravir au moins une fois dans sa vie.
Legende van de Ronde van Vlaanderen. Een zeer moeilijke klim die voorbereiding vereist.
Légende du tour de Flandres. Ascension très difficile qui demande une préparation.
Dit vind ik persoonlijk de moeilijkste beklimming die er ligt in België - ik fiets hem ieder jaar minstens één keer naar boven, en het is de enige beklimming dat ik stress en angst voel en de vraag of ik zal boven raken. Eén keertje mislukt: in de week ervoor had het geregend en de kasseien lagen modderig en glibberig.. Dus enkel na een zonnige week te trotseren!
Deze heeft geen introductie nodig. Deze is niet enkel fysiek maar ook mentaal een uitdaging. Het probleem is dat je in Melden dorp de kasseitjes opkomt en dan voor je die kasseien ziet opdoemen die zich een weg naar de hemel lijken te banen. Het helpt hierbij niet dat het einde aan het zicht wordt onttrokken door de bomen. Als je nu niet in je broek doet en rechts afdraait om via de Kortekeer er rond te rijden ben je al half gewonnen. De kasseien liggen er vrij slecht bij en als je tussen de bomen komt ligt het bijna altijd nat. Het vergt wat techniek om doorheen dit stuk te komen. Als je er echter in slaagt tot voorbij de bomen te komen begint het wat af te vlakken en is het kwestie van volhouden. Ik zou het enkel aanraden als het een tijdje droog is geweest.
Drie keer is scheepsrecht en dat betekende voor mij dat, na twee natliggende pogingen, de derde keer droog de Koppenberg fietsend afgevinkt kon worden. Voor mij geen discussie meer: de Koppenberg is de zwaarste van de klassieke kasseiklimmen in Oost- en West Vlaanderen. Chapeau voor degene die hier volledig fietsend boven komt (en geen MVDP, WVA, Nys of een andere klasbak is) als het nat ligt. Ik ben blij dat ik hem droog af heb kunnen vinken 😀
Maakte me zorgen of ik deze klim zou kunnen bedwingen met ruim 100 km en vele beklimmingen in de benen. Het viel me mee. Ja, het is steil, het is zwaar en het gaat langzaam (8.5 gemiddeld) maar het was goed te doen. Wel met droge kasseien. Nat is het een heel ander verhaal vermoed ik. Dan kom ik waarschijnlijk niet boven zonder weg te glijden en voet aan de grond te zetten.
Zwaarste klim van de Vlaamse Ardennen maar toch een must. Harken tot na de steile percentages en hopen dat je wiel niet slipt
Monsterachtig, maar prachtig en een absolute must. Tot nu twee pogingen gedaan, maar twee keer lag het nat. Ik weet niet of het dan echt niet te doen is, maar ik moest beide keren te voet. Samen met het eerste stuk van de Molenberg zijn dit de slechts liggende kasseien waar ik tot nu toe op gereden heb. De grote ruimte tussen de keien maakt het vooral op het steilste stuk enorm lastig iets van ritme of constante druk te realiseren. Eens je er af moet is mijn ervaring dat zo'n beetje aan het eind van de bomen de hellingsgraad zo is dat je weer op kunt stappen en kunt fietsen. Ik kom zeker nog terug om hem droog nog eens te proberen.
Zeer steile helling. Enkel te doen als de kasseien droog liggen anders patineer je gegarandeerd. Een van de mooiste van de Vlaamse Ardennen naar mijn mening.
gedenkwaardig, ik'heb het twee keer gedaan en elke keer weer en het'is nog steeds even onmisbaar.
memorable, je l'ai faite deux fois et chaque et elle reste toujours aussi incontournable
Voor mij de zwaarste klim van heel de Vlaamse Ardennen. Oersteil, slechte kasseien en toch wel redelijk lang. Kortom een fantastische klim. Ik ga die eerste keer nooit meer vergeten!
Uitgevoerd in de Ronde van Vlaanderen editie van 2024 (159km) in de regen en ook de dag ervoor in een droge training. Als je het vanuit het dorp onder Melden ziet, lijkt het net een trampoline die door het bos omhoog komt. Met regen (en modder) en mensen die een voet tussen de deur zetten in de race doe je het niet. Je doet het zelfs niet als het droog is, maar de vrachtwagen van het postkantoor komt je tegemoet :-)
Fatto nell'edizione Ronde van Flaanderen del 2024 (159km) con la pioggia e anche il giorno prima in allenamento con asciutto. Dal paesino di sotto Melden quando lo vedi sembra un trampolino che si innalza nel bosco. Con la pioggia (e il fango) e le persone che in gara mettono il piede in terra non si fa. Non lo si fa neppure se è asciutto ma ti arriva incontro il camioncino delle poste :-)
Aan de voet van de klim begrijp je eerst niet waarom deze klim als zwaar wordt omschreven, maar zodra je het bos infietst rijd je tegen een kasseien muur aan en wordt het stoempen naar boven toe, waarbij je voldoende tempo moet houden om niet met je voorwiel tussen de schots-en-scheve kasseien tr blijven steken. Ik heb de klim met droog weer gefietst, maar zou eenieder ontraden om deze klim met een nat wegdek te rijden. Vergeet als je het bos uitkomt niet om even achterom te kijken want het uitzicht is prachtig!
Wat een killer is dit toch.
Alsof de steilte nog niet genoeg is, komen er ook nog eens de slechte stenen bij.
Voorwiel op de grond houden en blijven duwen.
Eenmaal over het steilste stuk zie je nog een klein muurtje liggen. Hier de moed niet verliezen en nog even doorbijten en je bent er.
Ik deed dit op een erg natte dag. Ondanks dat ik de druk van mijn banden haalde, kon ik gewoon geen tractie krijgen op het achterwiel dus eindigde ik lopend! Zelfs dat was moeilijk! Ik zag een auto hetzelfde doen en moest achteruit glijden/achteruit rijden! Gek maar leuk!
I did this on a very wet day. Despite taking pressure out of my tyres, I simply could get no traction on the rear wheel so ended up walking! even that was difficult! I saw a car do the same and had to slide/ reverse backdown!Crazy but fun!
Ik vind dit persoonlijk de zwaarste klim in Vlaanderen. Ik heb hem al een zestal keer gedaan, blijft toch een zware. Gewoon er aan beginnen en harken tot boven.
Beklommen in augustus 2022, met mijn 6 jaar oude dochter op de fiets (voorin) en een tas op de bagagedrager. Het is niet gemakkelijk om het evenwicht te vinden tussen het voorwiel dat omhoog komt door de te grote helling en het achterwiel dat over de kasseien slipt. Het scheelde niet veel, maar het lukte, met een overbrengingsverhouding van 30*25 (je hoeft niet alles aan de linkerkant te zetten, om op de kasseien te blijven). Nog moeilijker dan de Patterberg, maar erg leuk als je boven bent. Een unieke ervaring in het leven van een fietser's.
Grimpé en août 2022, avec ma fille de 6 ans sur le vélo (siège avant) et un sac sur le porte bagage. Pas évident de trouver la l'équilibre, entre la roue avant qui se soulève du fait de la pente excessive, et la roue arrière qui patine sur les pavés. C'est passé de justesse, mais c'est passé, avec un braquet de 30*25 (nécessité de ne pas tout mettre à gauche, pour rester en prise sur les pavés). Encore plus dur que le Patterberg, mais vraiment jouissif quand on arrive en haut. Expérience unique dans la vie d'un cycliste.
De Koppenberg begint rustig maar wordt al snel heel erg steil, met name als je het bos in rijdt. De kasseien zijn daar zo slecht dat het leek alsof ik een trap aan het oprijden was. Rustig beginnen, genoeg druk op je voorwiel geven op het steile stuk, kapot gaan en vooral genieten!
Een prachtige klim, zowel atletisch als esthetisch. Geef niet op bij het steilste gedeelte, want als u deze passage eenmaal gepasseerd bent, wordt de top bereikbaar.
Magnifique montée, tant sur le plan sportif qu'esthétique. Ne rien lâcher dans la partie la plus raide car une fois ce passage franchi, le sommet devient accessible.
Een hele uitdaging! Als je het eenmaal meer dan eens gedaan hebt, wordt het steeds makkelijker om de plekken te vinden waar de keien het beste zijn, dus wees voorbereid als je de eerste keer omhoog gaat!
Quite a challenge! Once you did it more than once, it starts getting easier to find the places where the cobbles are the best, so be prepared the first time you go up!
Ik begon aan de mooie steile klim op de kasseien en voor ik het wist, was het al gedaan. Ijverig voor meer, beklom ik hem maar weer.
Na het opdraaien van Steengat doemt deze klim onmiddellijk voor je op. Het lastigste stuk is in het bos, met in de binnenbocht wel percentages tot 25％. Hier heb je dan ook het meeste risco om de voeten aan de grond te moeten zetten, zeker als het geregend heeft. Hierna is het stampen tot boven.
Ik was verbaasd dat ik deze mythische klim kon beklimmen zonder mijn voet te hoeven neerzetten, want ik had er al een goede 100 km opzitten. Deze klim is op een paar km wat zwaarder dan de Paterberg omdat hij wat langer is en de zeer steile stukken langer zijn. Het oppervlak is glad. Ik beklom hem op een droge dag na een paar mooie dagen. Ik denk niet dat ik er in de winter of na regenachtige dagen op zou gaan, het zou te glad zijn.
Je me suis étonné de pouvoir gravir cette côte mythique sans devoir mettre pied à terre car j'avais déjà fait un bon 100kms. Cette ascencion est un peu plus dure que le Paterberg à quelques kms car elle est un petit peu plus longue et les parties très raides sont plus longues. Le revêtement est glissant. Je l'ai monté par un jour sec après quelques beaux jours. Je ne pense pas que je m'y aventurerais en hiver ou après des jours d'averse, ce serait trop glissant.
Gisteren 22 juli 2021 de ultieme uitdaging aangegaan, de Koppenberg opgeligfietst met mijn ligfiets Challenge Hurricane.
Het was een helse onderneming maar ik ben toch al fietsend bovengekomen, mijn zwaarste klimuitdaging tot nu toe. Al dikwijls opgefietst maar altijd met een koersfiets of een trekkingfiets, het werd tijd om het met de ligger te proberen.
Met de ligger heb ik al heel wat geklommen en ik had me voorbereid door het omhoog fietsen van andere heel steile bergjes (o.a. Schapenberg, Kluisberg, Mont-Saint-Aubert) en kasseibergjes (o.a. Oude Kwaremont en Paterberg). Het steilste stuk van de Koppenberg met zijn 22 ％ en schots en scheef liggende gladde kasseien was een ware beproeving die ik amper aan een slome 5 km per uur kon nemen maar met het nodige doorzettingsvermogen en karakter toch gelukt. Het smaakt naar meer om deze eerste ervaring nog eens over te doen. Jammer genoeg was er niemand in de buurt die het exploot kon filmen, dan heb ik maar een selfie genomen aan het zitbankje vlak voor de top bij het terug naar beneden fietsen, misschien nog uitdagender dan omhoog fietsen op deze kasseien met dergelijke steiltegraad. Daar een beetje uitblazen van de zware krachtinspanning en genieten van het prachtige uitzicht had ik naar mijn gevoel wel verdiend.
In de stromende regen onmogelijk om boven te komen; achterwiel slipte continu door. Zelfs lopend een uitdaging met schoenplaatjes... Ga nog eens terug met beter weer!
Al tientallen keren opgereden, bij droog weer altijd boven geraakt, bij nat weer daarentegen een paar keer vanwege een patinerend achterwiel de voeten moeten aan de grond zetten, de berg is wanneer de kasseien nat liggen voor een koersfiets met dunne gladde bandjes behoorlijk onverbiddelijk, zeker op het steilste stuk, éénmaal het achterwiel begint te slippen mag je het vergeten, banden met ruw profiel zoals van een mountainbike zijn dan aan te raden. Je kan er ook je materiaal op stuk rijden als je teveel kracht moet zitten, één keer een scheefgeslagen derailleur gehad die vlak in de spaken terechtkwam en één keer het binnenblad vooraan gewoon geplooid van de krachtinspanning, toen stond ik natuurlijk ook te voet. Het is een meedogenloze kuitenbijter die tegelijk aantrekt en afstoot.
Deze kasseimuur is in mijn ogen de moeilijkste beklimming van de Vlaamse Ardennen. De Koppenberg ligt er zo slecht bij dat het haast onmogelijk is om ergens deftige grip op het wegdek te krijgen. Ik reed hem toen er juist een lichte regenbui gepasseerd was waardoor mijn achterwiel steeds weg slipte. Het steilste stuk ligt op het met bomen overdekte deel van de klim. Enorm lastig als je deze op het einde van een lange rit er nog bij neemt.
Een vreselijke bult van een monument waar je na een moedige eerste 250m zo goed als stil komt te staan. De kasseien liggen bol en slecht, je rijdt hier liever op je eentje want de kans dat je gaat zwalpen is groot. Vermijden bij drukte en ook bij nat weer, maar wel eentje die je moet gedaan hebben.
Als je alleen bent is de Koppenberg goed te doen... Vergeet het echter op de dag van de cyclo van de Ronde van Vlaanderen, dan wordt het wandelen wegens de drukte.
De eerlijkheid gebiedt me te zeggen, dat het toen ik begon te fietsen even geduurd heeft om hem onder de knie te krijgen. Het was vooral leren techniek trainen en kracht winnen. Een beetje geoefend
Nu ga ik hem vlotjes over. Maar ik doe hem zelf niet zo vaak. Op het steilste stuk liggen de kasseien te slecht en kets je wiel van hier naar daar. Meestal maak ik de sprong Paterberg richting Taaienberg via Kortekeer...
Dit weekend nog een keer het trio Kwaremont-Paterberg-Koppenberg gefietst. Ik ben een local, maar het blijft toch machtig om van beneden naar die kasseimuur te kijken. Rustig beginnen is de boodschap, want op het steilste stuk heb je alles nodig. Als je daar voorbij bent, is het nog niet voorbij. Ik heb al volk zien afstappen bij het zien van het laatste knikje omdat de spons leeg was. Dit is met voorsprong de zwaarste klim in in vlaanderen.
De Koppenberg is zo lastig, ik heb hem al meerdere keren beklommen en raakte nooit voorbij het deel tussen de bossen. Als je bijna boven bent heb je een klein deeltje dat wat makkelijker is en daar kan je wat bijschakelen om dat laatste deel van 14％ te doen
Voor mij de moeilijkste beklimming in Vlaanderen!
Moet mij telkens voor de klim fysiek en mentaal voorbereiden om boven te raken.
Koppenberg gedaan op een rustige dag en had de hele baan nodig. Snap niet hoe je ooit boven raakt tussen een groep andere fietsliefhebbers :p
Na het steilste stuk volgt nog een lange lijdensweg tot het geasfalteerd gedeelte..
Het aanzicht is super als je komt aanfietsen met de overhellende bomen bij het steile stuk. Verkeer is er nauwelijks.
Vergis je echter niet in de steilte midden in de klim. Ik gaf niet genoeg druk op mijn voorwiel en dat was op deze kasseien geen optie,...
Bijzondere klim... Achterwiel wat regelmatig wegglijdt in de voegen, het bijna niet kunnen staan op de pedalen omdat het achterwiel dan omhoog komt en je alle snelheid verliest. Gewoon blijven zitten en stoempen maar wel trots zijn als je dan eindelijk boven bent.
Ja, dit is een pittige. Het begint al bij het aanzicht. Geen idee hoe je hem moet bedwingen. Ja, licht verzet en gewoon doortrappen. Met soms een lichte slip van de achterbanden. Boven werkelijk uitgeput. Met recht een draak van een klim.
Vandaag deze 2x gedaan. Eerst langs de zijde komende van de N60 op asfalt (opwarmer) en dan via Melden (de beruchte kasseien). Een tip voor als je via Melden deze oprijdt: als je toch moet staan op je pedalen, leun dan zo ver mogelijk naar achter. Zo komt je gewicht op het achterwiel te staan en heb je minder kans op door slippen van je achterwiel.
We hebben afgelopen zondag de koppenberg beklommen.
Deze stond als laatste op het lijstje van onze RVV lus.
Moet zeggen pittig tegen het einde. Zeker ook omdat het koud was en er heel veel wind stond de ganse dag.
Ik moet zeggen dat ik de Koppenberg wel de zwaarste vond in dit rondje.
Dit heeft voornamelijk met de hoge percentages en de kasseien te maken.
Bij deze percentages kan je zoiezo al geen hoge snelheden ontwikkelen, en in combinatie met die kasseien al zeker niet.
Het is naar boven harken. Zoiezo kan je ook moeilijker rechtstaan op de pedalen op kasseien.
Wat het lastiger maakt.
Persoonlijk vond ik de muur van huy wel zwaarder, maar dat is wel gewoon asfalt, bolt wel beter en lag me beter ook.
Wat mij opviel bij de Koppenberg is dat het eigenlijk niet het vreselijk steile stuk in het midden zelf is dat hem zo zwaar maakt, maar vooral dat je na dit steile stuk alle snelheid kwijt bent en je je benen volledig moet uitwringen om je verzet nog rond te krijgen. En dat ga je in de komende kilometers nog stevig voelen!
De Koppenberg is de meest verschrikkelijke heuvel waar ik ooit op gefietst ben. In de herfst, met blaadjes, modder en nattigheid is hij niet te doen. Ik moest zelfs met de voetjes aan de vloer. Vergeleken bij deze hel op aarde vond ik de Paterberg peanuts.
Laatst dag van een weekendje Vlaanderen achter elkaar de Oude Kwaremont, Paterberg en de Koppenberg gedaan.
En de Koppenberg is de meest venijnige en explosieve. Zat helemaal stuk aan het einde maar een geweldige klim. Wel is het flink schrikken wanneer je die enorm steile muur van kasseien ziet als je eraan begint.
| 7 km/u | 00:04:51 |
| 11 km/u | 00:03:05 |
| 15 km/u | 00:02:15 |
| 19 km/u | 00:01:47 |
Deze pagina is beter in de app
