Grünentalstrasse vanuit Widdau

Die eerste kilometer is echt bijzonder steil - dat blijft maar duren, wat een beest! Aan de voet stond er wel dat je niet door mocht (mag er kwamen mensen van de andere kant die vertelden dat je wel door kan). Aan de top was de baan wel volledig afgesloten, dus moest je afstappen en via het voetpad gaan. Misschien was het omdat een zaterdag was ofwel staan er werken gepland. Dus even opletten als je deze beklimt in de nabije toekomst.

Deze klim concurreert met Ardense hellingen. Zeer zwaar, en de steile muur laat je de moed in de schoenen zakken. Er is hier wel wat verkeer maar dat gedraagt zich netjes. Asfalt is prima.

Door een verkeerde afslag te nemen, kwamen we per ongeluk op deze helling terecht, na een dag vol zogenaamde echte bekende klimmen, waaronder de Hammer. Dit is pas echt een kuitenbijter; daarbij is de Hammer een echte makkie.

Niet de allermooiste klim maar het asfalt is perfect en je rijdt prima tussen de bomen. De vraag is of je daarnaar kunt kijken terwijl je naar boven aan het stoempen bent.

Rust, weinig verkeer en een typisch Duits doorkijkje aan het begin. Daarna wordt het in 1 woord: stoempen! Zet hem op je lichtste versnelling en klauter naar boven. Na een dag aan de Rursee was dit toch echt wel de killer climb. Eenmaal boven heb je een grote portie aan voldoening erbij. Tip: pak de afdaling naar Monschau voor een lekker stuk taart of blijf op het plateau en doe hetzelfde in Roetgen ;)

Echt een heerlijke kuitenbijter. Wij deden deze aan het eind van een lange dag op weg naar Monschau en dan kun je je best wel vergissen in de percentages. De klim is niet persé heel mooi, maar het asfalt is goed.