Forca d'Acero vanuit Sora

Een beklimming met twee delen, van dezelfde lengte, met verschillende kenmerken. Het eerste deel gaat over een weg met meer dan gemiddelde hellingen, redelijk beschut tegen de wind, matig druk maar met een brede rijbaan en asfalt in goede staat.
Wanneer we min of meer op het punt aankomen waar er een lichte afdaling is, begint het tweede deel, dat wordt gekenmerkt door lichte, gelijkmatige hellingen.
De rijbaan wordt na een tijdje smaller en het wegdek is minder egaal. Aan wind is hier geen gebrek en in de meest onbeschutte haarspeldbochten kan het vervelend zijn.
Ik heb deze route voor het laatst gereden in augustus 2025 en had toen last van insecten, die erg vervelend waren.

Een lange klim maar zonder verliezen, de weg is goed geasfalteerd en het wegdek is breed. Er is een sterke tegenwind in het laatste deel. Ik reed deze klim in mei en kwam geen fietsers tegen.

Ik rijd deze beklimming regelmatig als minder dan amateur-fietser, met weinig jaarlijkse uitstapjes. Niet steil, maar lang en met stukken die een minimum aan moeilijkheden bieden, met een stijgingspercentage van 9％ voor ongeveer een kilometer net na de splitsing naar Campoli Appennino, een derde van de weg omhoog... Een schilderachtige weg, erg mooi, bereden door motorfietsen die er vaak met hoge snelheden overheen rijden. Het is een natuurlijk oefenterrein voor fietsers, een natuurlijke toegangspoort tot het nationale park van Abruzzo, Lazio en Molise. Aan het einde van de 29 km kom je in een prachtig bos en dan begin je aan de afdaling naar Opi. Vanaf daar kun je, voor degenen met benen, doorgaan naar Passo Godi en Scanno, waardoor je kilometers en hoogte wint. Ik raad het iedereen aan omdat het goed te rijden is, maar ook een goede test voor diegenen die op de fiets leven zonder ambitie, maar op zoek zijn naar persoonlijke voldoening.