Col de la Cayolle

Net zoals meerdere reviews vertellen was ook deze voor mij de laatste beklimming uit de klassieker "Les 3 Cols". En gelukkig hield ik energie over voor deze want het is er eentje die kan tellen kwa moeilijkheid. Percentages lijken op de grafiek allemaal wel mee te vallen maar met reeds 2 cols (Allos en Champs) en 2000 hoogtemeters in de benen was het pittig. De eerste kilometers tellen vlotjes af aan een 3-4％ maar daarna is het continu aan 7-10％ klimmen. Waar het in dal half september 2025 nog lekker warm was stond er boven aan de col een ijskoude wind, dus neem altijd een windjack en warme kledij mee !

Voor het eerst de Cayolle van deze kant beklommen. Als tweede van de Trois Cols. Het is een lange klim, waarbij het begin prima te doen is. Daarna vond ik hem best pittig. In ieder geval lastiger dan de andere kant. Uitzicht is fenomenaal

De klim is zeer goed te doen. Doordat hij minder steil begint, krijg je de eerste kilometers cadeau. Naar het einde toe wordt hij zwaarder, maar mits wat danswerk op de pedalen, niet even vernietigend als vele andere reuzen uit de regio.

De Cayolle viel me best tegen, qua zwaarte. Wellicht omdat het de derde in mijn rondje was, maar ook vanwege de lengte en hoogte zal het toch pittig zijn. Begint nog op een brede goed lopende weg met lekker doorfietsen maar na het dorp wordt het serieus en serieus lang. Vond de bevoorradingskansen matig, pech dat een van de restaurants dicht was terwijl ik wel dorst had (en lege bidons). Gek dat deze zo (relatief) onbekend is, want ik vond hem zeker de moeite waard. Bovenop redelijk druk met auto’s vanwege (denk ik) de vele wandelmogelijkheden. Afdaling lang, niet al te hard dus blijven bijtrappen…

Als 3e beklimming gedaan van de 3 col route. Op deze klim helemaal stuk gegaan! Als je deze enkel oprijd is hij denk ik wel goed te doen! Geen hele gekke percentages.

Na de Allos en des Champs, de laatste in Les 3 Cols. Een ware reuzencol. Het begin gaat vanzelf, maar daarna wordt het steil en zwaar tussen het rotsachtige landschap. Ik reed midden op de dag met ruim 35 graden en moest diep in de reserves om boven te geraken.

Mijn eerste beklimming in de de Alpen. Halverwege een restaurantje. Erg mooie omgeving, en een rustige weg die er over het algemeen goed bij ligt.

Prachtige omgeving en inderdaad vanuit Barcelonnette prima te doen. Nergens steil, vooral genieten. De zuidkant is wat steiler. En het leuke Guillaumes, waar de klim eigenlijk echt van start gaat biedt vele terrassen voor na de afdaling.

Als je hem oprijdt, dan is hij inderdaad mooier vanuit Barcelonette. Vooral het gedeelte in de Gorges du Bachelard is prachtig, alhoewel de zuidkant ook zijn charmes heeft. Ik reed die kant tijdens de triple (Allos, Champs en Cayolle) in het kader van mijn "Brevet de sept cols de l' Ubaye". Een kuitenbijter van formaat als je er al 2 buiten categorie achter de kiezen hebt. Het was stralend weer die dag en vooral dorstig. In St.-Martin, in Entraunes zelf en aan de "relais de la Cayolle", net voor het land'Estenc en de bron van de Var kan je ravitailleren. Hoe hoger je klimt hoe smaller de weg wordt. Een hele verademing als je boven komt, maar de vergezichten onderweg zijn weergaloos en het zicht boven op de top is fenomenaal.

Als je de fietsroute "les 3 Cols" rijdt (tegenwijzerszin) vertrekkend uit Barcelonnette, staat de zuidflank van de Col de la Cayolle als slotklim op je drie gangenmenu.
De eerste 6 km. vanuit St.Martin zijn een licht stijgende warming up want even buiten Entraumes start de echte klim (+8％) met enkele haarspeldbochten door zwart gegroefde bergwanden.Je fietst door het subliem decor van het Nationaal Park van de Mercantour stroomopwaarts de loop van de rivier de Var volgend naar zijn bron.
Diepe kloven,steile kliffen,prachtige watervallen langs de weg die steeds smaller wordt.
Na het laatste bewoonde dorpje Estenc volgen, na een meertje, de 7 slotkilometers door een puur natuur rotslandschap met een laatste groep haarspeldbochten richting top.
Pashoogte is 360° panorama met alleen een kleine parking in het hart van het Nationaal Park.
Naast 4 tunnels (langste 230m) zijn er ook fietsinfobordjes elke kilometer waarop het stijgingspercentage ontbrak (?). Bevoorrading kan je bij de start , onderweg in de kleine dorpjes en even over de top in de afdaling richting Barcelonnette is er ook een berghut.

De Cayolle is een niet te onderschatten klim die dankzij het wegblijven van de Tour,het verkeer en het toerisme misschien ondergewaardeerd is maar een droom voor elke fietser.
Voor mij was de steilere zuidkant "anders" mooi dan de andere klimzijde. Een onvergetelijke fietservaring als afsluiter van een prachtige fietsdag over les 3 Cols!!!