Sono assolutamente d'accordo con gli altri che questa è una grande salita! Se siete stati a Trollstigen o vi trovate a Geiranger, dovete assolutamente fare questa visita. I panorami non si fermano e uno sovrasta l'altro.
Il vero lavoro inizia quando si prende la deviazione per Dalsnibba. Un ciclista agile può superare la barriera senza smontare, il che vale la pena, perché allacciare le scarpe su questo pendio è un'arte in sé.
Il pedaggio in auto è di 30 euro e ti rende felice il fatto che tu, ciclista felice, possa vivere questa vista spettacolare al costo di qualche ora di sofferenza. Dopo i brevi tornanti, la strada si inerpica sul fianco della montagna. Un'inesorabile curva a destra, che sembra diventare sempre più ripida. Poiché non si riesce a vedere la parte superiore della strada, sembra che non si stia facendo alcun progresso! Ma quando si sentono i motori rombanti dei camper in discesa, si sa che si è quasi arrivati. Perché a circa 800 metri dalla fine, la strada scende e si vede il punto panoramico. Ma purtroppo non è gratis, perché appena scesi, la strada sale tre volte più ripida per gli ultimi 200 metri.
I turisti al punto panoramico ti guardano come se volessero andare a prendere l'AED per te, ma dopo un minuto di sospensione sul manubrio e di ansimare ti riposi abbastanza per goderti davvero il panorama!
In piedi sulla grata si può vedere tutta la strada che si è appena percorsa, dal fiordo al ghiacciaio!
P.s. per gli avventurieri della bicicletta c'è una gemma nascosta! A circa 40％ di altezza, c'è un cancello per un ponte molto vecchio con una strada di ghiaia molto vecchia. È vietato al traffico motorizzato, ma i ciclisti possono percorrerlo. La strada gira a 270° a destra e si capovolge su se stessa attraverso il ponticello per tornare alla strada, in totale circa 150 m, ma vale sicuramente la pena di fare un po' di fatica per conoscere la storia della strada!
Volledig eens met de andere dat dit een prachtige klim is! Als je naar Trollstigen bent geweest, of gewoon in Geiranger zit MOET je deze echt doen. De uitzichten houden niet op en de ene overdonderd de andere.
Het echte werk begint als je de afslag neemt richting Dalsnibba. Een behendige fietser kan langs de slagboom komen zonder af te stappen, dat is zeker de moeite waard, want het inklikken van je schoenen op deze helling is een kunst opzich.
De tol met de auto bedraagt €30 en dan ben je maar weer blij dat jij als vrolijke fietser voor de kosten van een paar uur afzien dit spectaculaire uitzicht mag ervaren.
Na de kort op elkaar volgende haarspeldbochten rolt de weg langs de bergwand naar boven. Een onophoudelijke bocht naar rechts, die maar steeds steiler lijkt te worden. Omdat je de top van de weg steeds niet ziet lijkt het maar alsof je niet vooruitkomt!
Maar als je dan eenmaal de loeiende motoren van de dalende campers hoort weet je dat je er bijna bent. Want zo’n 800m voor het einde vliegt de weg naar beneden en zie je het uitzicht punt liggen. Helaas krijg je deze niet cadeau, want net zo hard als je daar afdaalt gaat de weg voor de laatste 200meter drie keer zo steil weer omhoog.
De touristen bij het uitzicht punt kijken je echt aan of ze de AED willen gaan halen voor je, maar naar een minuutje over je stuur hangen en uitheigen rust je genoeg uit om maar eens echt van het uitzicht te genieten!
Je kunt op het rooster staan en de gehele weg die je zojuist hebt beklommen zien, vanaf fjord tot gletsjer!
P.s. voor de fiets avonturier is er een verborgen pareltje! Ongeveer 40％ omhoog staat er een hekje voor een he oud bruggetje met een zeer oud grindweggetje. Dit is verboden voor gemotoriseerd verkeer, maar als fietser kun je hier op fietsen. De weg draait 270° naar rechts en draait over zichzelf heen via het bruggetje terug naar de weg, in totaal misschien 150m maar zeker de moeite waard om de geschiedenis van de weg in je op te nemen!
Continua con Google
Continua con Facebook
Continua con Apple
