¡Totalmente de acuerdo con los demás en que es una gran subida! Si has estado en Trollstigen, o estás en Geiranger, tienes que hacer esto. Las vistas no se detienen y una abruma a la otra.
El verdadero trabajo comienza cuando se toma el desvío a Dalsnibba. Un ciclista ágil puede pasar la barrera sin desmontarse, lo que merece la pena, porque atarse las zapatillas en esta pendiente es un arte en sí mismo.
El peaje en coche es de 30 euros y te hace feliz que tú, el feliz ciclista, puedas experimentar esta espectacular vista por el coste de unas horas de sufrimiento. Después de las cortas curvas, la carretera sube por la ladera de la montaña. Un giro implacable a la derecha, que parece cada vez más empinado. Como no puedes ver la parte superior del camino, parece que no estás avanzando. Pero una vez que escuchas el rugido de los motores de los campistas que descienden, sabes que ya casi has llegado. Porque unos 800 metros antes del final, la carretera baja y se ve el mirador. Pero, por desgracia, no le saldrá gratis, porque justo al bajar, la carretera sube el triple de pendiente en los últimos 200 metros.
Los turistas en el mirador realmente te miran como si quisieran ir a buscar el AED para ti, pero después de un minuto de colgarte sobre el manillar y de tirarte de los pelos descansas lo suficiente como para disfrutar realmente de la vista.
Puedes ponerte en la reja y ver todo el camino que acabas de subir, desde el fiordo hasta el glaciar.
P.d. ¡para los aventureros de la bicicleta hay una joya escondida! A unos 40％ de altura, hay una puerta para un puente muy antiguo con un camino de grava muy antiguo. Está prohibido para el tráfico motorizado, pero como ciclista puedes circular por él. ¡El camino gira 270° a la derecha y se da la vuelta a sí mismo a través del pequeño puente de vuelta a la carretera, en total quizás 150m pero ciertamente vale la pena el esfuerzo para tomar la historia del camino!
Volledig eens met de andere dat dit een prachtige klim is! Als je naar Trollstigen bent geweest, of gewoon in Geiranger zit MOET je deze echt doen. De uitzichten houden niet op en de ene overdonderd de andere.
Het echte werk begint als je de afslag neemt richting Dalsnibba. Een behendige fietser kan langs de slagboom komen zonder af te stappen, dat is zeker de moeite waard, want het inklikken van je schoenen op deze helling is een kunst opzich.
De tol met de auto bedraagt €30 en dan ben je maar weer blij dat jij als vrolijke fietser voor de kosten van een paar uur afzien dit spectaculaire uitzicht mag ervaren.
Na de kort op elkaar volgende haarspeldbochten rolt de weg langs de bergwand naar boven. Een onophoudelijke bocht naar rechts, die maar steeds steiler lijkt te worden. Omdat je de top van de weg steeds niet ziet lijkt het maar alsof je niet vooruitkomt!
Maar als je dan eenmaal de loeiende motoren van de dalende campers hoort weet je dat je er bijna bent. Want zo’n 800m voor het einde vliegt de weg naar beneden en zie je het uitzicht punt liggen. Helaas krijg je deze niet cadeau, want net zo hard als je daar afdaalt gaat de weg voor de laatste 200meter drie keer zo steil weer omhoog.
De touristen bij het uitzicht punt kijken je echt aan of ze de AED willen gaan halen voor je, maar naar een minuutje over je stuur hangen en uitheigen rust je genoeg uit om maar eens echt van het uitzicht te genieten!
Je kunt op het rooster staan en de gehele weg die je zojuist hebt beklommen zien, vanaf fjord tot gletsjer!
P.s. voor de fiets avonturier is er een verborgen pareltje! Ongeveer 40％ omhoog staat er een hekje voor een he oud bruggetje met een zeer oud grindweggetje. Dit is verboden voor gemotoriseerd verkeer, maar als fietser kun je hier op fietsen. De weg draait 270° naar rechts en draait over zichzelf heen via het bruggetje terug naar de weg, in totaal misschien 150m maar zeker de moeite waard om de geschiedenis van de weg in je op te nemen!
Continuar con Google
Continuar con Facebook
Continuar con Apple
