Un famoso paso andino que, con sus más de 3.800 metros sobre el nivel del mar, casi 80 kilómetros de escalada y la gran estatua de Cristo en la cima, sin duda cautiva la imaginación. La cumbre constituye la frontera entre Argentina y Chile. Puede que el lado argentino sea el menos empinado y conocido de la ascensión, pero no hay que subestimarlo, ya que el viento suele soplar desde Chile y, por tanto, en contra para los que suben desde este lado. Y a menudo no se trata sólo de brisas ligeras, sino de ráfagas importantes.
El viento me ha sacado varias veces de la carretera y, a pesar de ir contra el viento, sólo se podía avanzar a paso de tortuga. Cuidado también con los numerosos camiones que quieren cruzar la frontera por el Paso Internacional Los Libertadores. Sin embargo, este túnel está prohibido a los ciclistas, por lo que tendrá que recorrer los últimos kilómetros por la grava a una altura aún mayor que la del tráfico de coches.
Toda la subida, por cierto, es de una gran belleza, con vistas incluso del pico más alto de los Andes (y montaña más alta del mundo fuera del continente asiático): el Aconcagua. Pero sin duda lo más destacado de la subida son las numerosas curvas cerradas de los últimos ocho kilómetros sin asfaltar. Sin embargo, no espere llegar a la cima completamente solo en medio de una naturaleza virgen; en la cumbre hay un pequeño circo de turistas, todos deseosos de hacerse una foto con la estatua de Cristo.
Een beroemde Andespas die met zijn ruim 3.800 meter boven zeespiegel, bijna 80 kilometer aan klimwerk en het grote Christusbeeld op de top zeker tot de verbeelding spreekt. De top vormt de grens tussen Argentinië en Chili. De Argentijnse kant mag dan de iets minder steile en bekende kant van de klim zijn, onderschat hem niet, want de wind waait meestal vanuit Chili en dus tegen voor wie vanuit deze kant omhooggaat. En vaak gaat het hierbij niet om een licht briesje, maar om serieuze rukwinden.
Zelf ben ik meermaals van de weg geraakt door de wind en viel er, ondanks vol beuken tegen de wind in, slechts met een slakkengangetje progressie te boeken. Pas ook op voor het vele vrachtverkeer dat via de Paso Internacional Los Libertadores de grens over wil. Deze tunnel is echter verboden voor fietsers; je zult dus echt de laatste kilometers over het gravel moeten naar nog grotere hoogtes dan het autoverkeer.
De hele klim is er overigens één van grote schoonheid, met zelfs uitzichten op de hoogste top van de Andes (en hoogste berg van de wereld buiten het Aziatische continent): de Aconcagua. Maar het hoogtepunt van de klim zijn toch wel de vele haarspeldbochten in de laatste acht onverharde kilometers. Verwacht echter niet dat je helemaal alleen in ongerepte natuur bovenkomt; op de top is het een klein circus met toeristen die allemaal op de foto willen met het Christusbeeld.
Continuar con Google
Continuar con Facebook
Continuar con Apple
