Thier Bégot

Niezły podjazd, który najpierw wspina się wzdłuż autostrady, a następnie wznosi się znacznie ponad nią. Jest to jeden z trudniejszych zjazdów w regionie i na szczęście, w przeciwieństwie do wielu innych podjazdów w tej dolinie, nie trzeba jechać szutrową ścieżką na szczycie, aby wrócić na utwardzone drogi. Nigdzie nie robi się naprawdę stromo, ale oczywiście, jeśli nie uznasz tego za wystarczająco trudne, zawsze możesz wybrać równolegle biegnący Thier du Moulin ;-)

Najpierw przejeżdżasz pod autostradą, a następnie wspinasz się na most przecinający tę samą autostradę. Pikantny przez chwilę w środku, ale z pewnością spada w szybkim tempie.

Przez chwilę zapomniałem, ile punktów ma ta wspinaczka, a potem jest komplikacja (w pozytywnym sensie wtedy), bo zaczyna się pod autostradą, a później wznosi się znacznie ponad nią. Droga wznosi się w znacznym procencie, a później robi się jeszcze bardziej stroma, a zbocze przez długi czas pokonuje zakręt za zakrętem. Dopiero na plateau gradient się zmniejsza. Najwyższy punkt znajduje się na niewielkim wzniesieniu widokowym z ławeczką. Na szczycie, więc ładne widoki i droga ma drobny asfalt.

Ten jest bardziej stromy niż by się wydawało, po wejściu w zakręt robi się już nieco trudniejszy. Końcówka i zjazd po drugiej stronie ma słabą nawierzchnię.

Ładny odcinek drogi mimo, że tuż przy autostradzie. W połowie wspinaczki trzeba się jednak przegryźć. Wtedy to boli. Pod koniec trochę się spłaszcza. Ale tutaj droga staje się dużo gorsza, o dziwo mniej więcej w momencie dojazdu do Limburga.