1 r. 4.0
To mój pierwszy podjazd w Parku Przyrody Morvan i nie zawiodłem się!
Droga łagodnie wije się między polami. Teren również jest łagodny, nie do końca jak zimno, które trochę szczypie... Ale które również stopniowo odsłania najdelikatniejszy lodowy krajobraz. Nawierzchnia jest w porządku, a jazda jest dobra aż do Les Serteaux. Krajobraz nieco się pogłębia, a za wioską wkraczamy w trudną część podjazdu. Zakręt prowadzi nas na bardzo małą drogę, nieco bardziej wyboistą, ale nadal bardzo łatwą do jazdy. Aż do miasteczka Uchon zjemy około 2 kilometrów na przemian z dobrymi odcinkami w okolicach 13 i 14％ i kilkoma fałszywymi płaskimi odcinkami na powitalne odpoczynki.
Na końcu małej drogi jedziemy odcinkiem départementale, aby dotrzeć do rynku, kilka samochodów, nic wielkiego.
Tego dnia Uchon było zamglone. Niektóre stare kamienie wyłaniają się z otaczającej mgły, wśród dziedzictwa i tajemniczych skał.
Z centrum miasteczka droga wyrównuje się, a kolejny kilometr łagodnego zbocza przez drzewa iglaste prowadzi do Col de la Croix de Messire Jean, gdzie znajduje się Signal d'Uchon. Zbliżając się do południowego zbocza i przełęczy, niebo w końcu się odsłania, zachęcając do pokonania ostatnich metrów tego dość wymagającego podjazdu.
Ale odkrywanie po drodze drzew i gajów z tysiącem historii, ubranych w oszronione koronki, jest warte wysiłku.
Jestem pewien, że wiosną, latem i jesienią będą równie piękne...
Bez dwóch zdań obowiązkowy punkt programu o każdej porze roku.
Première ascension pour moi dans le Parc Naturel du Morvan, et je ne suis pas déçue !
La route part en lacets, tout doux, entre les champs. Le relief est doux lui aussi, pas vraiment comme le froid qui pique un peu…Mais qui fait aussi apparaître, petit à petit, un paysage glacé des plus délicats. Le revêtement est correct, ça roule bien jusqu’au lieu-dit Les Serteaux. Le paysage se creuse un peu plus, et après le hameau, on entre dans le dur de la montée. Une épingle à cheveux nous amène sur une toute petite route, un peu plus accidentée mais tout-à-fait roulante. Jusqu’au bourg de Uchon, on mangera environ 2 kilomètres alternant entre de bonnes portions autour des 13 et 14％ et quelques faux plats pour des récupérations appréciées.
À la sortie de la petite route, on emprunte un bout de départementale pour arriver au bourg, quelques voitures, trois fois rien.
Uchon ce jour-là est embrumé. De la ouate ambiante, affleurent de vieilles pierres, entre patrimoine et rochers posés là, mystérieux.
À partir du centre-bourg la route s’aplanit, encore un kilomètre en pente douce, au milieu des conifères, pour arriver au col de la Croix de Messire Jean, où le Signal d’Uchon est planté. Phénomène propre à la moyenne et haute montagne : en approchant du versant sud et du col, le ciel se dévoile, enfin, encourageant les derniers mètres de cette ascension plutôt exigeante.
Mais, la découverte tout au long du chemin d’arbres et bosquets aux mille histoires, vêtus de leur dentelle givrée, se mérite.
Je suis sûre qu’ils seront aussi très beaux au printemps, à l’été, en automne…
À faire en toutes saisons, sans hésitation.
Kontynuuj z Google
Kontynuuj z Facebook
Kontynuuj z Apple
