Sacro Monte di Varese

Uśmiecham się na myśl o tym, że nikt go jeszcze nie zrecenzował, ale mogę sobie wyobrazić dlaczego. Ci, którzy docierają do skrzyżowania Sacro Monte-Campo dei Fiori, zazwyczaj wybierają wspinaczkę na szczyt belwederu drugiego celu właśnie ze względu na piękno wspinaczki i widok. Najwyraźniej oba podjazdy dzielą pierwszy odcinek aż do rozwidlenia: na tej podstawie mogę jedynie napisać, że aż do rozwidlenia dla kolejki linowej jest to umiarkowanie wymagająca wspinaczka. Następnie od zakrętu w prawo aż do tzw. Pierwszej Kaplicy (początek Via Crucis prowadzącej do S.Maria del Monte) nachylenie zaczyna stawać się trudne (blisko, a nawet przekraczające 10％). Perełką jest odcinek, który po krótkim płaskim odcinku natychmiast staje się trudny (nawet 13％) przez półtora kilometra, aż do ronda na skrzyżowaniu do S. Monte. Prawie prosta wspinaczka (z wyjątkiem podwójnego zakrętu mniej więcej pośrodku), która jest trudna ze względu na ciągłość nachylenia ponad 10％ i musi być obsługiwana z odrobiną ostrożności. Po (działającym) moście kolejki linowej, trzeba zmagać się z wyraźnym zakrętem w lewo, który zwiastuje dwa ostre zakręty, na których można odetchnąć. Po rozwidleniu droga łagodnieje, aż do ostatniego zakrętu w lewo, gdzie droga zaczyna się ponownie wspinać przez 300 m, aby dotrzeć do przystanku autobusowego, z którego roztacza się dyskretny widok na wschód od Rasa di Varese do Monte Generoso. Niektórzy entuzjaści pamiętają, że była to meta ostatniego etapu jazdy na czas Giro d'Italia z 1990 roku, wygranego przez niejakiego Gianniego Bugno, któremu również poświęcony jest ten podjazd.