Pico Gorramakil z Puerto de Otxondo

Przyjemna wspinaczka z widokami na całą dolinę od samego początku.
Warto zwrócić uwagę na pogarszającą się nawierzchnię, która staje się nieprzejezdna na rowerze szosowym w miarę zbliżania się do Gorramendi i jego anteny oraz pierwszych szczytów masywu. Gorramakil znajduje się nieco dalej.

Na szczycie Otxondo wciąż miałem ochotę na jazdę na większe wysokości. Z pewnym wahaniem ruszyłem w górę tej wspinaczki nie wiedząc czego się spodziewać. Na szczęście, ponieważ było tak pięknie, zachęcony przez konie i piękne widoki, wspiąłem się (i zjechałem) na szczyt. Nawierzchnia drogi nie była zbyt dobra i kilka razy byłem na granicy zawrócenia. Wjeżdżając na szczyt nie czeka nic poza kilkoma wieżami radiowymi, fenomenalnymi widokami i cudowną ciszą.

Ta wspinaczka jest ukryta za granicą języka. Właściwie razem z Puerto de Otsondo jest to 1 długi 20km podjazd o wysokości prawie 1000 metrów. Pierwsze 9 km, a więc Puerto de Otsondo biegnie pięknie biegnącą drogą i nie jest zbyt zła pod względem procentowym i nigdy tak naprawdę nie jest bardziej stroma niż 9％. Na szczycie skręcamy w lewo, aby zakończyć kulminację na szczycie. Nawierzchnia drogi jest w niektórych miejscach bardzo dobra, a potem nagle bardzo zła. Idzie w górę i w dół aż do około'5 km od szczytu, gdzie zaczyna się stale wspinać, a asfalt nie prowadzi dobrze. Ostatni km nawierzchnia drogi jest tak zła i bestialska, że właściwie nie da się jej pokonać na rowerze szosowym, ale zdecydowanie należy to zrobić pieszo, bo widoki są nieprawdopodobnie piękne. Twoim jedynym towarzystwem na szczycie są konie! Uważaj na wyboje w zjeździe i kamienne odpryski.

Pico Gorramakil to całkiem przyjemna wspinaczka i na pewno nie trudna. Start jest jednak trochę niezdecydowany, bo przy rozłożonym płocie wygląda to jak prywatny teren, po którym się jeździ. Pierwsze km nie dają poczucia baskijskiej wspinaczki, bo droga owszem wznosi się, ale regularnie ledwo się wznosi, a czasem krótko opada . Po 7 km wznosi się stabilnie na średnim poziomie 7％ z kilkoma dwucyfrowymi szczytami, a nawet 15％ tu i tam. Na szczycie droga się kończy, ale widok wynagradza wiele, bo przy dobrej pogodzie widać niesamowicie daleko. Uważajcie na zejściu na czworonożnych przyjaciół, którzy najwyraźniej też znają tę drogę.