Pico Gorramakil vanuit Puerto de Otxondo

Op de top van de Otxondo had ik nog wel zin om naar grotere hoogtes te rijden. Met wat twijfel maar verder deze beklimming opgereden zonder te weten wat mij te wachten stond. Gelukkig maar want wat was het prachtig, aangemoedigd door paarden en prachtige uitzichten klim (en daal je) zwoegend naar de top. Het wegdek was niet al te best en meerdere momenten op het punt gestaan om om te keren. Op de top aangekomen wacht je niks anders dan een aantal radiotorens, een fenomenaal uitzicht en heerlijke stilte.

Deze beklimming ligt verborgen over de taalgrens. Eigenlijk is het samen met de Puerto de Otsondo 1 lange beklimming van 20km met bijna 1000 hoogtemeters. De eerste 9km en dus de Puerto de Otsondo loopt over een prachtig lopende weg en valt qua percentages best mee en loopt nooit echt steiler dan 9％. Op de top sla je linksaf om de doodlopende weg tot te top af te leggen. Het wegdek is op sommige plaatsen heel erg goed en dan plots heel erg slecht. Het gaat op en af tot zo'n 5km van de top, waar het begint constant te klimmen en het asfalt niet lekker loopt. De laatste km is het wegdek zo slecht en besteend dat het eigenlijk niet te doen is op een racefiets, maar zeker te voet doen want het uitzicht is onwaarschijnlijk mooi. Je enige gezelschap op de top zijn de paarden! Let op voor putten in de afdaling en steenslag.

De Pico Gorramakil is best een leuke klim en zeker niet zwaar. Het begin is wel even twijfelen want met het hek beneden lijkt het wel of een privéterrein is waar je op rijdt. De eerste kms geven je niet het gevoel van een Baskische klim want de weg loopt wel op maar regelmatig stijgt hij amper en daalt hij soms even . Na 7 km loopt hij gestaag tegen gemiddeld 7％ naar boven met hier en daar wel wat uitschieters met dubbele cijfers en zelfs 15％. Boven loopt de weg dood maar het uitzicht maakt veel goed want bij helder weer zie je ontzettend ver. Wel opletten in de afdaling voor viervoeters die deze weg blijkbaar ook wel kennen .