Passo delle Erbe / Würzjoch z Fermata di Funes / Schmelze

Właśnie przejechałem tę trasę dzisiaj. Jak wspomnieli inni, 5 km od San Pietro jest trudne. Średnie nachylenie wynosi 8,5%, ale jest wiele stromych odcinków do 15%, które naprawdę bolą nogi. Nawierzchnia drogi za miejscowością Colle nie jest najlepsza, więc należy uważać podczas zjazdu. Nie było jednak żadnych problemów w drodze na górę. Nadal jest to naprawdę przyjemna przejażdżka, a krajobrazy są oszałamiające!

Długa 25,5-kilometrowa przełęcz o przewyższeniu (zaledwie) 5,9％. Nie daj się zwieść, ta wspinaczka nie jest łatwa. Pierwsze 8 km nie nastręcza większych trudności, ale 4-5 km od San Pietro jest wręcz zabójcze, z dużymi procentami (13-14％, a nawet więcej) na długich odcinkach. Reszta jest spokojniejsza, a sceneria jeszcze ładniejsza.
Trasa obowiązkowa, jeśli jesteś w okolicy!

Trudny podjazd, nie daj się zwieść średniemu nachyleniu 6,6％ jadąc z Val di Funes, przez pierwsze 15 km widzisz niewiele lub wcale 6％, a także dotykasz 14-15％, a następnie prawie na szczycie droga również schodzi w dół na niewielkim odcinku, jednak ruch jest niewielki.

Jedna z pięciu możliwych tras na szczyt Passo delle Erbe / Würzjoch rozpoczyna się po przyjeździe z Bressanone/Brixen ruchliwą drogą SS12 tuż przed Chiusa/Klaussen (drogowskaz) w kierunku Val di Funes/Villnöstal.
Po przejechaniu pod autostradą Brenner od razu zaczyna się spektakularny 1-kilometrowy przejazd przez wąski wąwóz, po czym boczna dolina znów się rozszerza i regularnie przekraczamy rzekę w górę rzeki. W miejscowości San Pietro opuszcza się drogę w dolinie po lewej stronie, by wąską uliczką wspiąć się na flankę (od tego miejsca 1 pas i prawie nie ma ruchu). Wykres średniego kilometrażu CF daje zniekształcony obraz, ponieważ następują nieregularne nachylenia z czasami krótkimi stromymi odcinkami(16％). Ale jeździsz na rowerze po bezludnym, pięknym świecie gór.
Na ostatnim odcinku wspinaczki kończysz na tej samej trasie, co ta z Milland, a po zjeździe dołączasz do tej przez Luson / Lüsen, przed pokonaniem ostatnich kilometrów do wysokości przełęczy. Szczyt z kawiarnią/hotelem wychodzi na imponujące szczyty Parku Narodowego Puez-Odle (wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO).

Nie jest to najwyższa znana czy najbardziej ruchliwa przełęcz w Dolomitach, ale za to ładna i długa, na którą zdecydowanie warto wjechać rowerem!

Jeśli jesteś w Dolomitach w sierpniu i masz dość tłumów i samochodów na głównych podjazdach, to Passo del Erbe jest najlepszym rozwiązaniem. Spokojna i piękna.