Passo del Lucomagno z Disentis

Od razu stromo, ale większość podjazdu jest dość łatwa. Są nawet odcinki z lekkim zjazdem. Najtrudniejszą częścią wspinaczki był czołowy wiatr, ciężkie plecaki i fakt, że była to końcówka długiego, ciężkiego dnia.
Pierwsza część prowadzi przez piękny wąwóz, ale większość tej części spędzona jest w tunelach bez widoków. Środkowa część ma wiele pięknych widoków na dolinę, a ponieważ jest to najłatwiejsza część, można cieszyć się widokami podczas jazdy na rowerze. Ostatnia część znów prowadzi przez tunel, co jest dość irytujące.
Powiem, że ten podjazd jest warty zrobienia, ale inne podjazdy w okolicy są lepsze.

Bardzo piękny na początku z zalesionym otoczeniem i wodospadami. Potem staje się raczej monotonna. Jest dobra, ale nie tak dobra jak inne w okolicy. Dobrą rzeczą jest to, że ma bardzo mały ruch i nachylenie jest stosunkowo łagodne, z wyjątkiem samego początku. Najgorszą rzeczą jest bardzo długi tunel na końcu (choć bez ruchu) i silny wiatr, który musiałem znosić przez 17 km.

Bardzo przyjemna wspinaczka, prawie bez ruchu (dzień powszedni w sierpniu). Tuż przed szczytem znajduje się długi tunel, ale ponieważ jest tam bardzo mało samochodów, nie stanowi to większego problemu.

Środkowa część tej przełęczy zasługuje na więcej niż 3 gwiazdki z pięknymi widokami, małym ruchem (o 07:00 w dni powszednie), malowniczymi wioskami i starymi drewnianymi chatami górskimi. Ale zarówno początek, jak i koniec są wręcz brzydkie i nasycone tunelami, galeriami i ohydnym zbiornikiem wodnym. Ostatni tunel/galeria przed przełęczą jest bardzo długi (2 km) i wydaje się, że nie widać końca. Wciąż nad nim pracują, a hałas pojazdów jest ogłuszający.

Podczas zjazdu można od razu zauważyć, że wjeżdża się do włoskiej części Szwajcarii: inna roślinność, bardziej zniszczone budynki, cieplej, bardziej ruchliwie.

Lipiec 2023 z pełnym bagażem kempingowym. Malownicza wspinaczka bez szczególnie trudnych odcinków. Kilka tuneli, więc oświetlenie jest całkiem przydatne!
Krótko przed dotarciem do przełęczy do niedawna pracowano nad dość długą galerią lub nadal trwają nad nią prace. Jest już przejezdna, dość dobrze oświetlona, ale dość głośna, gdy przejeżdżają przez nią motocykle. Niestety, z powodu galerii brakuje widoku na zbiornik wodny.
Ruch jest bardzo spokojny!

Ponieważ większość mojego drugiego tygodnia w Szwajcarii przejechałem w deszczowych warunkach, Lukmanier nie był wyjątkiem. Ładne, ale nie wyjątkowe, dość przyjazne stopnie - z wyjątkiem stromego odcinka po krótkim zjeździe z Disentis - i kilka, ale nie wiele, ładnych widoków w środkowej części. Ta wspinaczka może być łatwo połączona z Oberalp, jeśli wrócicie do Disentis: aż do Dini, możecie przejechać do miejsca, gdzie zaczyna się prawdziwa zabawa na Oberalp.

Idealna urozmaicona rozgrzewkowa wspinaczka bez ekstremów w pięknej naturalnej scenerii.
Była to pierwsza wspinaczka mojego hiking & cycling holiday 2019.
Rozpoczyna się w kantonie niemieckojęzycznym i dlatego na znakach drogowych oznaczana jest również jako przełęcz Lukmanier.

Piękny region rowerowy z wieloma możliwościami wspinaczki.
Miał tydzień Sedrun (na przełęczy Oberalp) i Ulrichen (u stóp Nufenen) jako bazę.