Passo del Lucomagno z Blenio

Piękna trasa, absolutnie warto, od Olivone do Campry droga nie jest najlepsza, ale od Campry do hospicjum jest bardziej w porządku. Ogólnie wspinaczka jest bardzo łagodna i łatwa, gorąco polecam.

Wspinaczkę rozpocząłem w Ponto Valentino, pokonując 22,2 km z różnicą wysokości 1271 m (5,7％). Pierwsza część z Ponto Valentino do głównej drogi jest stosunkowo stroma (około 8％). Krajobraz jest wspaniały.

Długa wspinaczka, gdy zaczynasz w Biasca. Zacząłem o 8, ale dotarcie na szczyt Passo zajęło mi prawie 4 godziny. Jest to mniej więcej około 40 km przy przewyższeniu ponad 1400 metrów.

Środkowy odcinek jest najbardziej stromy, ale nie za bardzo. Podczas wspinaczki jest wiele punktów widokowych i miejsc, w których można się zatrzymać. Na szczycie można podziwiać piękny widok na jezioro. Kiedy jedziesz dalej w kierunku Disentis, droga nadal zyskuje na wysokości w tunelu.

Wspinaczka wykonana kilka razy (zarówno zimą, jak i latem). Wspinaczka nie nastręcza żadnych szczególnych trudności, z wyjątkiem jej długości, zwłaszcza jeśli zaczyna się z Biasca. Droga wije się wzdłuż doliny Blenio, którą można podziwiać wraz z okolicznymi górami podczas wspinaczki. Droga jest szeroka i ma szerokie zakręty, a jej nawierzchnia jest dobra. Zdecydowanie zalecam, abyś, jeśli zdecydujesz się na podjazd z Biasca, zarządzał swoimi siłami na podjazdach, które znajdziesz w dolinie prowadzącej do Olivone, gdzie zaczyna się właściwa wspinaczka, w przeciwnym razie ryzykujesz kryzys podczas wspinaczki.
Należy pamiętać, że przełęcz jest otwarta przez cały rok, więc zimą możliwe jest wspinanie się między dwiema ścianami śniegu (piękne), ale należy wcześniej zapytać, ponieważ przełęcz jest czasami zamykana z powodu ryzyka lawinowego.
Kilka fontann wzdłuż podejścia i hospicjum z barem/restauracją na szczycie.