| 4 haarspeldbochten |
| #52 zwaarste beklimming van Tessin |
| #19 meeste hoogtemeters van Tessin |
| #74 langste beklimming van Zwitserland |
| #97 gemiddeld steilste beklimming van Tessin |
Passo del Lucomagno vanuit Blenio is een klim in de regio Tessin. De klim is 18.7 km lang en overbrugt 1030 m stijging met een gemiddeld stijgingspercentage van 5.5%, wat resulteert in een moeilijkheidsgraad van 643. De top van de klim bevindt zich op 1918 m boven zeeniveau. Climbfinder-gebruikers deelden 4 reviews over deze klim en uploadden 10 foto's.
5.0 door GilMtb-RoadDit is een automatische vertaling, de originele taal is: Italiaans.Prachtige route, absoluut de moeite waard, van Olivone naar Campra is de weg niet de beste, maar van Campra naar het hospice is het meer in orde. De klim is over het algemeen erg zacht en gemakkelijk, ik kan het ten zeerste aanbevelen.... lees verder
Welkom! Activeer je account als je wilt reageren op onze website. Je hebt een verificatie e-mail in je inbox.
Als je foto's wilt uploaden, maak dan een account aan. Het duurt maar 1 minuut en het is helemaal gratis.
Prachtige route, absoluut de moeite waard, van Olivone naar Campra is de weg niet de beste, maar van Campra naar het hospice is het meer in orde. De klim is over het algemeen erg zacht en gemakkelijk, ik kan het ten zeerste aanbevelen.
Bellissimo itinerario, ne vale assolutamente la pena, da Olivone a Campra la strada non è il massimo però da campra fino all’ospizio è più in ordine. La salita in generale è molto dolce e facile , consiglio vivamente.
Ik begon mijn klim in Ponto Valentino, waardoor de klim 22,2 km lang is met een hoogteverschil van 1271 m (5,7%). Het eerste stuk van Ponto Valentino naar de hoofdweg is relatief steil (ongeveer 8%). Het landschap is prachtig.
I started my climb in Ponto Valentino, making the climb 22,2 km long with a 1271 m height difference (5,7%). The first part from Ponto Valentino to the main road is relatively steep (c. 8%). The landscape is superb.
lange klim als je in Biasca begint. Ik begon om 8 uur, maar het kostte me bijna 4 uur om de top van de Passo te bereiken. Het is min of meer rond de 40 kilometer terwijl je meer dan 1400 meter hoogte wint.
Het middelste deel is het steilst, maar niet te steil. Veel uitzichtpunten tijdens de klim en plaatsen om te stoppen. Op de top heb je een mooi uitzicht over het meer. Als je verder richting Disentis gaat, win je nog wat hoogte in de tunnel.
long climb when you start in Biasca. I started at 8 o clock, but it took me almost 4 hours to reach the top of the Passo. It is more ore less around 40k while gaining more then 1400 meter in altitude.
The middle section is the steepest, but not too steep. Many viewpoints during the climb and places to stop. On tht top you get a nice view of the lake. When you go further towards Disentis you road still gains some altitude in the tunnel.
Beklimming meerdere keren gedaan (zowel in de winter als in de zomer). De klim levert geen bijzondere moeilijkheden op, behalve de lengte, vooral als je vanuit Biasca begint. De weg slingert langs de Blenio-vallei, die samen met de omringende bergen bewonderd kan worden tijdens de beklimming. De weg is breed en met ruime bochten, het wegdek is goed. Ik raad je ten zeerste aan om, als je de beklimming vanaf Biasca onderneemt, je krachten te beheersen op de beklimmingen die je tegenkomt in de vallei die naar Olivone leidt, waar de eigenlijke beklimming begint, anders loop je het risico in een crisis te raken tijdens de beklimming.
Merk op dat de pas het hele jaar open is, dus het is mogelijk om de beklimming in de winter te maken tussen twee muren van sneeuw (prachtig), maar informeer van tevoren omdat de pas af en toe gesloten is vanwege lawinegevaar.
Verschillende fonteinen langs de beklimming en een hospice met een bar/restaurant op de top.
Salita fatta diverse volte (sia in inverno che in estate). La scalata non presenta particolari difficoltà ad esclusione della sua lunghezza, soprattutto se partite da Biasca. La strada si snoda lungo la val di Blenio che è possibile ammirare, insieme alle montagne circostanti, durante l' ascesa. La strada è larga e con ampie curve, il manto stradale è buono. Consiglio vivamente, se affrontate la salita da Biasca di gestire le forze sulle salite che troverete nella valle che porta ad Olivone, dove inizia l' ascesa vera e propria, altrimenti rischierete di andare in crisi sulla salita.
Notare che il passo è aperto tutto l' anno perciò è possibile fare la salita d'inverno tra due muri di neve (bellissimo), però informatevi prima perché occasionalmente il passo viene chiuso per rischio valanghe.
Diverse fontane lungo la salita e ospizio con annesso bar / ristorante in vetta.
| 7 km/u | 02:40:17 |
| 11 km/u | 01:42:00 |
| 15 km/u | 01:14:48 |
| 19 km/u | 00:59:03 |
Deze pagina is beter in de app