Monte Cornizzolo z Eupilio

Wspinaczka po Ghisallino i Ghisallo, zdecydowanie warta odwiedzenia, kilka trudnych odcinków, ale myślałem, że będzie gorzej. Widok na szczycie oddaje sprawiedliwość za wymagany wysiłek.

Wspięliśmy się na nią MTB lata temu, podjazd jest zawsze stromy, ale nawet przy jego stromości zdecydowanie polecam pokonanie go wcześnie i nie w miesiącach letnich, upał jest okropny.
Następnie zjechaliśmy z terz'alpe, second alpe i prim'alpe przez MTB docierając do Canzo, trzymając rower na barkach w sekcjach, w których nie można zejść z siodełka

Nie można przegapić faktu, że odbywa się to w nocy, a cała Dolina Padu jest oświetlona jak szopka. Podjazd z Eupilio do jeziora Segrino to swego rodzaju rozgrzewka. Od tego miejsca jest to ciągła dwucyfrowa wspinaczka na szczyt z krótkimi odcinkami (1 km po pierwszej standze) nawet powyżej 20％. Dopiero po 950 m stabilizuje się w okolicach 10％, a na ostatnich 2 km trawersu do schroniska Consigliere momentami spada poniżej tej wartości. Zwykle, gdy docieram do schroniska, zostawiam MTB i wspinam się na szczyt Cornizzolo, aby dopełnić całości. (Około 20 minut pieszo)

8-kilometrowa wspinaczka rozpoczyna się od razu ze znacznym nachyleniem przez prawie całą wspinaczkę, gdzie można odetchnąć w niektórych sekcjach i na ostatnich 1,5/2 km. Zapierające dech w piersiach widoki na niektórych odcinkach na całą Brianzę (szczególnie w końcowej części, gdzie nie ma tak wielu drzew). Zalecany dla tych, którzy kochają podjazdy o takim nachyleniu.... Na szczycie znajdują się piękne widoki (delikatnie mówiąc), schronienie i sanktuarium

Piękna górska wspinaczka i widoki. Droga jest dobrze utwardzona (znacznie lepiej niż wtedy, gdy wspinałem się w MB jako dziecko), niektóre odcinki są duszące i nie dają wytchnienia, dopóki nie dotrzesz na szczyt i nie otworzy się bezcenny widok. Ruch jest niewielki, ponieważ tylko minibusy zabierają tam ludzi, którzy następnie startują na paralotniach. Absolutnie trzeba to zrobić, ale należy unikać zbyt gorących dni

Zrobione w ten gorący listopadowy dzień... Pochodzę z Erba i wspinałem się tam jako chłopiec na rowerze górskim... dziś dotarłem na zbocza z Bergamo... po 60 km przejeżdżając przez Colle Brianza... i po przeziębieniu. Bardzo ciężka wspinaczka, która nie pozwala na chwilę wytchnienia, ale wspomnienie widoku ze szczytu dało mi wystarczająco dużo energii, aby tam dotrzeć! Asfalt dużo lepszy niż zapamiętałem

9 sierpnia 2024 r. Bardzo trudna wspinaczka. Zaczyna się od razu z nachyleniem 10-15％, następnie uspokaja się na chwilę i ponownie wzrasta do maksymalnie około 20％. Dopiero ostatnie dwa kilometry pozwalają odetchnąć. Dziś od 600 do 900 metrów nad poziomem morza byłem ciągłym celem much i much końskich, które były bardzo irytujące. Na zjeździe, bardziej niż dziury, musiałem omijać "placki" krów. Po około trzech kilometrach znajduje się fontanna z piciem, przydatna do zatankowania przed ostatnimi sześcioma kilometrami. Podjazd jest tak trudny, jak dwa Viceroys lub Val Cava z Torre de Busi; warto dla widoków, ale myślę, że nie będę o tym myślał przez jakiś czas.

Jedna z moich ulubionych ze względu na wspaniałą panoramę ze szczytu, zgadzam się z trudnością trasy, którą pokonuje się już od pierwszych podjazdów, ale najtrudniejsza część pojawia się za czerwonym paskiem, który trzeba ominąć ręcznie, a pierwsze zakręty w lesie mają 22％ Następnie, w górnej części, staje się bardziej pedałowalna, ale nadal trudna.

Trudna wspinaczka, ale widok z góry wart jest wysiłku! Wiele odcinków na 15/20％ , na ostatnich 2 km odpoczywa się. Piękne mijane zwierzęta ;-) bardzo zły zjazd asfalt w bardzo złym stanie, trzeba uważać

Naprawdę trudna wspinaczka, zrobiona raz, chyba nie zrobiłbym tego ponownie.
Osobiście nie lubię podjazdów z nachyleniem typu rampa garażowa.
Nie piękny asfalt, ale naprawdę pocztówkowa sceneria.
Cieszę się, że to zrobiłem.

Wymagająca wspinaczka, która nie pozostawia wiele miejsca na oddech.
Piękna panorama na szczycie
Bardzo zniszczony asfalt i uwaga, często pasą się krowy.

Niezbyt długa wspinaczka ale trudna bo nie regularna, z kilkoma podjazdami zdecydowanie nie do zlekceważenia, piękne widoki na jeziora Brianza. Zalecane co najmniej 34/ 28.

Dość ciężka wspinaczka, od samego początku. Jeśli jesteście w okolicy jeziora Como, to warto. Jest to ślepa droga z dość zniszczonym asfaltem. Należy uważać na busy przewożące paralotniarzy na szczyt: są to jedyne zmotoryzowane pojazdy (i zawsze spieszą się na bardzo wąskiej drodze!) wpuszczone na zamkniętą dla samochodów drogę, za beczką. Ładny widok na szczycie

Na zdrowie