Montagne de Tauch z Tuchan

Zobaczyłem tę wspinaczkę na stronie dangerousroads.org i miałem wolny dzień na poszukiwanie domu w okolicy. Postanowiłem więc wypożyczyć rower i spróbować. Niestety prognoza przewidywała silny wiatr. Zacząłem w Rivesaltes i dotarłem na dół mając w nogach 35 mil i ponad 3000 metrów przewyższenia, ale wciąż czułem się silny i sprawny, więc ruszyłem na wzgórze. Pierwsza część poszła dobrze, a potem zobaczyłem spinkę do włosów zbliżającą się i CZERWONĄ na moim wahoo. Przełączyłem się na profil wspinaczkowy i czerwień nie odpuszczała. Zatrzymałem się po wodę i zaatakowałem podjazd. Dotarłem do kilkuset metrów od szczytu, ale gdy zbliżyłem się do siodła, wiatr stał się szalony. Musiało być 80-90 km/h. Postanowiłem zawrócić i powoli zszedłem. Spróbowałbym ponownie przy lepszej pogodzie!

Wspinaczka pod górę, którą uwielbiam! Ale trudny!
Na początku winnice, drzewa oliwne, uciążliwe cykady, zapach sosen, a potem, w miarę jak jedziesz, droga staje się coraz gorsza, a nachylenia szalone' 15, 17, 18, 20％.
W pewnym momencie zbocza o nachyleniu 10％ wydają się płaskie... na szczęście widok na masyw Corbières i Pireneje za nim jest naprawdę wart wysiłku... mimo wszystko polecam go zatwardziałym wspinaczom i najlepiej z rowerem szutrowym!

Ten podjazd jest trudniejszy, niż wynika z profilu. Głównie ze względu na nawierzchnię drogi.
Na początku jest na przemian całkowicie płasko - czasem nawet z górki - i bardzo stromo. W zależności od opon może być trudno uzyskać dobrą przyczepność na najbardziej stromych odcinkach z powodu złej jakości drogi.
W dalszej części wzniesienia nachylenie staje się znacznie bardziej stałe; dla mnie wydawało się prawie płaskie z powodu stromych odcinków, które były wcześniej, mimo że nadal wynosi średnio 10％.
Gdybym miał pojechać jeszcze raz, zdecydowanie użyłbym szerszych opon.

Pojechaliśmy do Tuchania specjalnie na tę wspinaczkę. U podnóża jest winnica i pierwsze 1,5 kilometra też jedzie się przez winnice, co jest bardzo fajne. Tutaj wspinaczka jest nieco nieregularna, strome odcinki przeplatają się z bardziej płaskimi, a dobra nawierzchnia drogi przeplata się z gorszymi odcinkami. Po około 1,8 km mija się Gite Saint Roch, gdzie również nocowałem. Od tego miejsca pojawiają się coraz bardziej strome odcinki, ale nadal jest nieregularnie. Po około 3,5 km dochodzi się do rozwidlenia dróg, w prawo idzie się prosto. Można też skręcić w lewo, ale uwaga, ten odcinek jest super stromy i w części nieutwardzony. Później jeszcze raz zobaczyłbym tę drogę. Tam gdzie droga na wprost idzie pod górę zakrętami i ma już odcinki o nachyleniu 20 procent, ten odcinek jest jeszcze bardziej stromy, co mogę ocenić wzrokowo. Po 4 km dojeżdżamy do rozwidlenia, na którym skręcamy w lewo, prosto do chapelle de faste. Od 4,5 km jest mniej nieregularnie, ale po prostu stromo, stale w okolicach 11-12 procent. Po 6 km masz kolejne rozwidlenie. Tutaj nie ma aż tak dużego znaczenia, czy idziesz w lewo czy w prawo. Prawa ma nieco więcej zakrętów i jest ewentualnie nieco krótsza, ale w końcu znowu trafiasz na ten sam odcinek. Wybrałem drogę po lewej stronie i miałem tylko jeden zakręt, ale za to od razu super stromy. Po zakręcie pojawia się widok na maszt i wiatraki na szczycie. To działa jak motywator, jesteś prawie na miejscu. Po dotarciu tam, przynajmniej jeśli masz taką pogodę, jaką ja miałem, masz niesamowity widok na okolicę, z dobrym widokiem na wybrzeże i Canigou.