Mont Noir Ravelsput to podjazd znajdujący się w regionie Wzgórza Zachodnioflamandzkie. Ma długość 1.8 km i pokonuje 82 m przewyższenia ze średnim nachyleniem 4.5%, co daje wynik trudności 58. Najwyższy punkt znajduje się na wysokości 149 m nad poziomem morza. Użytkownicy Climbfinder opublikowali 2 recenzje tego podjazdu i zamieścili 5 zdjęcia.
Nazwy dróg: Rue du Pudefort, Rue du Mont Noir & Route du Parc (D318)
3.0 przez CromagnonTo jest automatyczne tłumaczenie treści oryginalnie opublikowanej po francusku.Ten stok jest bez wątpienia jednym z najłatwiejszych, ale jest też chyba najpiękniejszy. Podobała mi się elegancka sceneria i ostry przejazd przez ponad 200 metrów. Nachylenia zasypiają bardzo szybko. A potem ten bunkier złapany przez naturę pośrodku pól, co za poezja! (Tak, na zdjęciu ta wielka zielono-czarna kanapa to porośnięty roślinnością bunkier Linii Maginota)! Łagodny podjazd po lekko wyboistej drodze...... więcej
Witamy! Jeśli chcesz się czymś podzielić koniecznie aktywuj Twoje konto. Mail weryfikacyjny znajdziesz w swojej skrzynce pocztowej.
Jeśli chcesz przesłać swoje zdjęcia, musisz założyć konto. Zajmuje to tylko 1 minutę i jest całkowicie darmowe.
Ten stok jest bez wątpienia jednym z najłatwiejszych, ale jest też chyba najpiękniejszy.
Podobała mi się elegancka sceneria i ostry przejazd przez ponad 200 metrów. Nachylenia zasypiają bardzo szybko.
A potem ten bunkier złapany przez naturę pośrodku pól, co za poezja!
(Tak, na zdjęciu ta wielka zielono-czarna kanapa to porośnięty roślinnością bunkier Linii Maginota)!
Łagodny podjazd po lekko wyboistej drodze...
Ce versant est sans doute un des plus faciles mais c’est peut-être le plus beau.
J’ai aimé les paysages élégants et le passage sévère sur 200 mètres. Les pourcentages se rendorment très vite.
Et puis ce bunker rattrapé par la nature au milieu des champs, quelle poésie !
(Oui, sur la photo, l’espèce de gros canapé vert noir est bien un bunker de la Ligne Maginot recouvert de végétation !),
Une ascension douce sur une route un peu défoncée…
To prawdopodobnie mój ulubiony sposób podjeżdżania pod Czarną Górę. Zaczynasz na polach i widzisz swój cel przed sobą. Na polach jest pod górę, ale nadal jedzie się dobrze. Po około dwóch zakrętach zaczyna się prawdziwa wspinaczka i robi się dość stromo, aż nagle znajdujesz się na głównej drodze i wybierasz koniec normalnej drogi po lewej stronie.
Dit is waarschijnlijk mijn favoriete kant om de Zwarteberg op te rijden. Je begint in de velden en ziet je doel al voor je liggen. In het veld loopt het bergop maar gaat het nog goed. Na een tweetal bochten begin je aan de echte klim en wordt het vrij steil tot je je plots op de hoofdweg bevindt en links nog even het einde van de normale manier mee pikt.
| 7 km/h | 00:15:28 |
| 11 km/h | 00:09:50 |
| 15 km/h | 00:07:13 |
| 19 km/h | 00:05:42 |
Ta strona jest lepsza w aplikacji