Mont Noir - Côte de la Blanchisserie to podjazd znajdujący się w regionie Wzgórza Zachodnioflamandzkie. Ma długość 3 km i pokonuje 121 m przewyższenia ze średnim nachyleniem 4%, co daje wynik trudności 64. Najwyższy punkt znajduje się na wysokości 149 m nad poziomem morza. Użytkownicy Climbfinder opublikowali 3 recenzje tego podjazdu i zamieścili 3 zdjęcia.
Nazwy dróg: Rue de la Blanchisserie & Route du Mont-Noir (D223)
2.0 przez CromagnonTo jest automatyczne tłumaczenie treści oryginalnie opublikowanej po francusku.Zaczynamy u podnóża dużego kościoła. Pierwsza część jest łagodna i spokojna. Nachylenia są bardzo nieregularne, ale nigdy bardzo strome. Druga część prowadzi drogą departamentalną, która jest znacznie mniej łagodna. Droga jest dobra i niezbyt stroma. To zbocze jest dość łatwe do pokonania. Wzdłuż drogi znajdują się pozostałości bunkrów Linii Maginota. Na szczycie, kilka metrów od drogi, znajduje się mała kapliczka położona w lesie. Ja również wolałem śc... więcej
Witamy! Jeśli chcesz się czymś podzielić koniecznie aktywuj Twoje konto. Mail weryfikacyjny znajdziesz w swojej skrzynce pocztowej.
Jeśli chcesz przesłać swoje zdjęcia, musisz założyć konto. Zajmuje to tylko 1 minutę i jest całkowicie darmowe.
Zaczynamy u podnóża dużego kościoła.
Pierwsza część jest łagodna i spokojna.
Nachylenia są bardzo nieregularne, ale nigdy bardzo strome.
Druga część prowadzi drogą departamentalną, która jest znacznie mniej łagodna.
Droga jest dobra i niezbyt stroma. To zbocze jest dość łatwe do pokonania.
Wzdłuż drogi znajdują się pozostałości bunkrów Linii Maginota.
Na szczycie, kilka metrów od drogi, znajduje się mała kapliczka położona w lesie.
Ja również wolałem ścieżkę z Berthen.
On démarre au pied de la grande église.
La première partie est douce et calme.
Enfin, les pourcentages sont très irréguliers mais jamais bien méchants.
La seconde partie s’effectue sur une départementale nettement moins apaisée.
La route est bonne et peu pentue. Ce versant se grimpe plutôt facilement.
Sur le chemin, des vestiges des bunkers de la Ligne Maginot.
En haut, à quelques mètres de la route, une petite chapelle blottie dans la forêt.
Moi aussi, j’ai préféré le chemin depuis Berthen.
Mniej popularny wariant wycieczki rowerowej do Mont Noir. Wyrusza się z wioski i jedzie małą, niezbyt ruchliwą drogą. Po chwili jednak wjeżdża się na główną drogę, która może być dość ruchliwa. Tam też jazda staje się trudniejsza i ostatecznie kończy się na głównej drodze łączącej Mont Noir i Mont rouge. Tutaj można całkowicie stracić tempo ze względu na ruch uliczny. Osobiście wolę inne alternatywy.
Een minder gebruikte variant om naar de Mont Noir te fietsen. Je begint vanuit het dorp en neemt een kleine weg die niet te druk is. Na een tijdje kom je echter op een hoofdweg uit die redelijk druk kan zijn. Daar wordt het ook lastiger om te fietsen, om dan uiteindelijk uit te komen op de hoofdweg die de Mont Noir en Mont rouge verbindt. Hier kan je je tempo volledig verliezen door het verkeer. Persoonlijk verkies ik andere alternatieven.
Wspinałem się na tę drogę kilka razy podczas Grand Prix du Mont Noir. Podjazd jest bardzo pofałdowany, ale niezbyt regularny, z okazjonalnymi przejściami na 10%.
J'ai monté ce m'ont plusieurs fois lors du Grand Prix du Mont Noir. L'ascension est très roulante mais pas très régulière avec de temps en temps des passages à 10%.
| 7 km/h | 00:25:53 |
| 11 km/h | 00:16:28 |
| 15 km/h | 00:12:05 |
| 19 km/h | 00:09:32 |
Ta strona jest lepsza w aplikacji