Mont de Zatrou przez Les Hayons

Piękna i urozmaicona wspinaczka w dolinie Semois, gdzie droga z Les Hayons zaczyna się od razu od stromego i trudniejszego pierwszego odcinka leśnego. Następnie krajobraz otwiera się w kierunku pofałdowanych pól z pięknymi widokami na dolinę, podczas gdy profil stopniowo wypłaszcza się w kierunku szczytu.

Podjazd o dwóch obliczach: pierwsze 500 metrów jest niesamowicie trudne, również ze względu na słabą nawierzchnię drogi, co oznacza, że trzeba patrzeć przed siebie z koncentracją. Po około 500 metrach po lewej stronie rozpościera się piękny widok na Semoin, którego zdecydowanie nie można przegapić; tam też od razu widać, jak absurdalnie szybko się wspinałeś. Gdy droga skręca w prawo, nachylenie staje się łagodniejsze i docieramy do celu, gdy tylko miniemy drewniany krzyż po prawej stronie. Jednak według Climfindera zabawa jeszcze się nie skończyła i po odcinku fałszywego płaskiego terenu, aż do kaplicy, można kontynuować wspinaczkę, aż do opuszczenia wioski Les Hayons. Podsumowując, wspinaczka, na którą nie można kichnąć!

Wiele można powiedzieć o tym podjeździe. Zwykle następuje zaraz po dość długim zjeździe (na którym trzeba uważać, ponieważ jest dużo dziur, a w wiosce może być ruch uliczny). Zaraz po zjeździe trzeba ruszyć na pierwszy bardziej stromy odcinek. Jeśli masz już trochę kilometrów w nogach, może to zaboleć. Pierwsza część jest stroma i prowadzi przez las. Za wioską robi się znacznie łatwiej i jeśli masz zapas energii, możesz jechać po zewnętrznej stronie. Nie ma dużego ruchu, ale w weekendy często można natknąć się na motory. Asfalt w pierwszej części nie jest super.

Po raz pierwszy pokonałem ten podjazd podczas rekonesansu przed wyścigiem Herbeumont.
Podjazd ten zaczyna się gwałtownie od ściany na wysokości około 14％, następnie wspina się równomiernie aż do wioski, a koniec jest dość łatwy na fałszywym płaskim podjeździe.

Zrobiłem tę wspinaczkę z kempingu Maka w kierunku Dohan (więc nie cały segment, ale stroma część). Nawierzchnia drogi jest słaba, co jest szczególnie problematyczne na zjeździe, gdzie trzeba ciągle hamować.
W normalnych warunkach ruch jest niewielki, ale istnieje pewne ryzyko obecności kamperów, motocyklistów.... co czyni go niebezpiecznym.
Na Semois jest ładny widok z ławeczką w połowie najbardziej stromego odcinka.

Wspinaczka nie do końca zrobiona wyszła z Dohan i wtedy jedzie się ostatnią część tej wspinaczki. Najbardziej stromy odcinek jest już za nami i dalej pod górę idziemy w spokojnym tempie. Jedziesz na rowerze przez otwarty teren, wokół same pola i łąki. Przed tobą ostatni fragment zbocza i widzisz, że musisz naciskać dalej, na pedały i wjeżdżasz do lasu, gdzie kończy się podjazd.