Rozenbos / Holleweg

Wolna od samochodów wspinaczka na Veluwezoom, która zaczyna się spokojnie między willami i stopniowo zagłębia się w las. Droga staje się węższa i bardziej stroma, z wyraźnie złośliwym odcinkiem w zagłębieniu drogi aż do małego mostu. Jeden z najpiękniejszych i najbardziej klimatycznych podjazdów w regionie.

Fantastyczna wspinaczka, wyobrażasz sobie siebie w oazie w lesie.

Piękna wspinaczka, która staje się jeszcze piękniejsza, gdy kontynuujesz ją do Posbank. Zaczyna się przyjemnie i łatwo, ale robi się coraz bardziej stromo (i przyjemniej), aż do małego mostu. W najbardziej stromej części jest naprawdę bardziej stromo niż 8％ wskazane przez profil tutaj. Stromość jest dwucyfrowa. Następnie krótki zjazd i w lewo na resztę podjazdu (druga część Hullekesberg). Następnie zjazd do Posbank z pięknymi widokami na wrzosowiska po lewej stronie.

Być może najpiękniejsza wspinaczka na Posbank. I z wyjątkowym charakterem. Asfaltową drogą bez samochodów wjeżdża się do lasu z dzielnicy mieszkalnej, gdzie droga staje się coraz bardziej stroma. Dalej staje się naprawdę głęboką, dziurawą drogą ze stromymi procentami, kilkoma zakrętami, a dalej także mostem. Za mostem droga szybko się wypłaszcza.

Podjazd zaczyna się łagodnie, ale stopniowo staje się coraz bardziej stromy. Do samego końca będziesz musiał ciężko pracować

Cóż to za perełka. Moim zdaniem jedna z najpiękniejszych na Veluwezoom. Całkowicie wolna od samochodów, rozkosznie wjeżdża się w piękny las. Zauważyłem, że wjechałem sporo w las, zanim zaczęło się robić naprawdę stromo. Na zakrętach przez chwilę można poczuć prawdziwą wspinaczkę, pod mostem, a potem się wypłaszcza.

Niezła wspinaczka, całkowicie bez samochodów. Najpierw podziwiamy piękne wiejskie domy, zanim droga zacznie się stromo wznosić. Właściwie praca jest wykonana, gdy zaczyna się zjazd.

Mój ulubiony podjazd na Posbank. Zaczyna się fałszywie płasko i z szeroką przestrzenią wzdłuż drogi. Powoli zbocza zbliżają się coraz bardziej do drogi, a droga staje się coraz bardziej stroma, zanim zostanie nagrodzona idyllicznym wybiegiem dla koni, gdzie można zrobić sobie przerwę.

Przyjemna wspinaczka bez ruchu samochodowego. Zaczyna się dość łatwo i stopniowo robi się coraz trudniej. Jeden z najpiękniejszych podjazdów w tej okolicy, również ze względu na wąską drogę.

Przez las, dziurawą drogą, przez chwilę robi się bardzo stromo. Prawdziwa atrakcja tego regionu!

Jeśli masz dość schietbergseweg, to moim zdaniem najlepszą rzeczą do zrobienia jest ta. Jest to o wiele ładniejsza droga, nie tak ruchliwa (jeszcze nie) i o wiele trudniejsza niż ' posbank' gdzie robi się trudno, zwłaszcza pod koniec.

Prawdopodobnie najtrudniejsza wspinaczka w Veluwezoom, ale jednocześnie najpiękniejsza. Zawsze robiłem to podczas jazdy rowerem w okolicy, ponieważ zagłębienie ma w sobie coś mistycznego i jest dobrze ukryte w porównaniu do wspinaczki w Posbank.

Jaka fajna wspinaczka to jest rzeczywiście perełka. Piękna sceneria, dobra długość i wymagający profil. Zawsze wolałbym tę wspinaczkę od Posbanku.

Znacznie lepsza alternatywa niż Posbank; bez samochodu. Zaczyna się bardzo prosto na szerokiej drodze, która staje się coraz ciemniejsza przez las. Po kilku lekkich zakrętach zaczyna się robić węższa i bardziej stroma. Po zakręcie w lewo robi się naprawdę stromo aż do małego mostu. Droga ma zaledwie 2 metry szerokości, a po obu jej stronach znajdują się moreny. Fajne doświadczenie. Jeden z najpiękniejszych podjazdów w regionie!

Czy to jesień, złośliwe procenty, spokój, ładny mostek czy dziurawa droga sprawiają, że ta wspinaczka jest tak piękna? Nie mam pojęcia, ale ten zdobywa 10 punktów we wszystkim. Jadąc w górę Veluwe przez Posbank robisz to dla nazwy lub linii mety Giro na szczycie. Jednak w górę przez Rozenbos/Holleweg trzeba się cieszyć z bycia na rowerze szosowym. Na palcach jednej ręki można policzyć, ile razy cieszyłem się taką wspinaczką w Holandii!

Świetnie się tu jeździ na rowerze. Droga jest wąska, ale właśnie dzięki temu wspinaczka jest teraz tak piękna. Przechodzisz obok drzew. Brak ruchu samochodowego, co czyni to doświadczenie naprawdę wyjątkowym.

Cóż za zachwycająca wspinaczka i co za łobuz! Zaczyna się subtelnie pod górę, więc wydaje się, że można podjechać w tempie. Potem w lesie robi się wężej i ciemniej, krajobrazy piękniejsze, a droga bardziej stroma. Wciąż staram się utrzymać tempo, aby nie redukować zbyt mocno biegu. Następnie pojawia się zakręt w prawo i okazuje się, że prawdziwy podjazd dopiero przed nami. Kolejny zakręt w lewo i robi się jeszcze bardziej stromo. Za mostem następuje odkupienie w postaci wypłaszczenia drogi. Piękny odcinek drogi, jedno z najpiękniejszych miejsc w Veluwe.

Jeden z wielu sposobów, aby dostać się na szczyt Veluwe. Szczególnie piękny jesienią. Jak nigdzie indziej w okolicy bardzo trudna, ale ze względu na swoją długość i położenie obowiązkowa podczas pobytu w okolicy.

Najładniejsza wspinaczka na Posbanku. Wystarczająco krótka, by móc ją w pełni wykorzystać jako rówieśniczkę. Również super cicho. Czego nie można powiedzieć o samym Posbanku....

Zapomnij o tym zdecydowanie zbyt zatłoczonym Posbanku: musisz wejść na ten. Żadnych samochodów's, bardzo cicho w lesie i rzeczywiście snajper. Czy ten fałszywy płaski podjazd już jest, czy coś biegnie, pomyślałem za pierwszym razem. A potem widzisz w oddali drewnianą kładkę i wiesz, że ten odcinek tam będzie bolał. Śliczny!

Rozenbos to jedna z perełek Veluwezoom. Niewskazany jako zjazd (często mokre i luźne liście, a także MT'ers przecinający trasę), ale zalecany jako wspinaczka. Przy lekko rosnących procentach zaczyna dochodzić do apoteozy poprzez skręt w prawo i w lewo. Tam gdzie MTB 'ers przelatuje nad tobą(most), Rozenbos osiąga tu swoją maksymalną stromość. Miło było wsiąść na chwilę na pedały. Typowa, piękna dziurawa droga. Południowa Limburgia w miniaturze.

Najpiękniejsza wspinaczka wokół Posbanku!

Co za piękna wspinaczka. Łagodny podbieg i w połowie drogi potknięcie, by na szczyt dotrzeć ze skwaszonymi nogami. Wysokie grzbiety, między którymi jeździsz, są naprawdę wspaniałe do zobaczenia, co naprawdę daje ci dodatkowy impuls. Wielu mówi o Zijpenbergu (nie bez powodu) i Posbanku, ale ten naprawdę mieści się pomiędzy nimi.

Moim zdaniem jest to najprzyjemniejszy i najpiękniejszy podjazd w Veluwezoom i rzeczywiście ukryty klejnot. Podjazd rozpoczyna się na fałszywym płaskim terenie w de Steeg, pomiędzy ładnymi stołecznymi willami i pnie się w górę po asfaltowej drodze wolnej od samochodów z procentami około trzech procent. Pokusa jest ogromna, by piąć się w górę z dużym oporem, ale wtedy można znaleźć się w nieprzyjemnej sytuacji na ostatnim odcinku. Gdy droga skręca ostrzej w lewo, następuje najpiękniejszy i najbardziej stromy odcinek: piękna pusta droga, która zachęca do wyjścia z siodła i powitania mostu dla pieszych jako swego rodzaju łuku mety.

Osobiście najprzyjemniejsza wspinaczka z Veluwezoom. Zaczyna się jak wiele wspinaczek tutaj od false flat, ale w miarę jak ściany stają się wyższe, procenty gwałtownie rosną.

Poprzez climbfinder natrafiłem na tę nieznaną wspinaczkę i dodałem ją do mojej dzisiejszej jazdy. Różany Gaj to naprawdę perełka, której nie powinno zabraknąć w Twojej przejażdżce!
Podjazd jest jak chytry lis, zaczynasz na szerokiej drodze z łatwymi procentami. W miarę wjeżdżania do lasu droga robi się nieco węższa, a procenty już nieco idą w górę. Pod koniec jedzie się między dwoma wysokimi ziemnymi ścianami, a procenty idą w kierunku 10％. Po przejechaniu pod mostem dla rowerzystów kończymy podjazd i możemy wybrać, czy chcemy skręcić w lewo na Holleweg, czy kontynuować trasę ścieżkami rowerowymi (również pięknymi).
Wspinaczka na Rozenbos jest wolna od samochodów i jest bardzo spokojna. W piękny lipcowy dzień nie spotkałem nikogo po drodze. Nawierzchnia drogi jest fantastyczna, gładki asfalt bez kamieni. Słusznie nazywany ukrytą perełką!