Côte des Sept Meuses East

Wspaniały podjazd, pokonany w 30-stopniowej pogodzie 29/5, z 80 km na koncie. Wystarczy powiedzieć, że mi się podobało.
Widok ze szczytu jest wspaniały, droga jest mało używana, a nawierzchnia przyzwoita (choć należy uważać na zjeździe).
Trasa obowiązkowa, jeśli jesteś w okolicy.

Ciężka wspinaczka, która zaczyna się gwałtownie na żółto w małej uliczce wzdłuż głównej trasy. Pierwsza sekcja jest prosta i już bardzo stroma. Na szczęście co drugą noc pojawiają się łagodniejsze procenty. Nawierzchnia drogi jest tu znacznie gorsza i tak samo jest, gdy skręcamy na kolejny bardziej stromy odcinek. Później, na ostatniej prostej jest jeszcze bardziej stromo. Aby podziwiać wspaniałe widoki, trzeba przejechać obok parkingu na szczycie. To bardzo trudny podjazd, ale zdecydowanie godny polecenia.

Imponująca wspinaczka wzdłuż Mozy, która zaczyna się od razu z solidną stromizną i niewielką ilością miejsca na odpoczynek. Pierwsza sekcja biegnie między domami i od razu nadaje ton: ciągła praca bez prawdziwego odpoczynku. W połowie trasy można trochę odetchnąć, ale potem czeka nas trudny ostatni odcinek, który stanowi wyzwanie aż do samego szczytu. Na szczycie czeka piękna panorama doliny Mozy, która sprawia, że wysiłek jest tego wart.

Długa ściana z Mozy, w 2 sekcjach, obie strome. Podobnie jak Triple Mur de Lustin, la Gayolle i Montagne de la Croix, Sept Meuses jest obowiązkowym klasykiem Namur.

Wspinaczka ukończona podczas toru Haute Meuse, który znajduje się w książce les 100 côtes de Belgique i obejmuje 4 główne trudności w regionie.

Podjazd zaczyna się dość stromo, z dość stałym i trudnym nachyleniem. To ładna droga i można się dobrze bawić, kontemplując i porównując duże wille 😅. Potem można już podziwiać widoki. Jest trochę płaskiego miejsca, a następnie zakręt w lewo i strome podejście na szczyt. W porównaniu z innymi ścianami w regionie, jest to najbardziej stabilna wspinaczka i może nie jest to ściana, ale jest to przyjemna wspinaczka 10％ na 2 kilometry bez ściany. Na szczycie piękne widoki na Mozę, trzeba zejść ze ścieżki, aby je zobaczyć.

Droga w dobrym stanie, ale niezbyt szeroka,
Trudna, twarda

Zaczynając od Mozy, jest to obowiązkowa wspinaczka, z dwoma pięknymi zakrętami i dość stromą ostatnią prostą, ale na szczycie zostaniesz nagrodzony wspaniałą panoramą doliny Mozy i restauracją. Kiedy byłem tam w słoneczny dzień, było trochę ruchu, droga nie była zbyt szeroka, a nawierzchnia nie była najlepsza, szczególnie w drodze powrotnej.

Ta wspinaczka pokazuje swoje prawdziwe oblicze, gdy tylko się na niej pojawisz: to co widzisz (stromo!) jest tym, co dostaniesz. Pomiędzy domami wspinasz się aż do pierwszego stromego zakrętu, potem trochę zelżeje, zanim skręcisz w lewo w wąską uliczkę. W końcowym odcinku widać jeszcze mocne zęby, grabiące do góry. Subiektywnie trudno powiedzieć czy Sept Meuses czy Triple Mur jest obecnie perłą w koronie regionu, ja skłaniam się ku temu pierwszemu (Sept Meuses)

Zdecydowanie było to dla mnie zaskoczenie, nie spodziewałem się tak długiej i stromej wspinaczki po tej stronie Mozy. Niestety bardzo zła nawierzchnia na zjeździe. Na szczęście widoki na szczycie to wynagrodziły.

Bardzo fajny podjazd z dobrą nawierzchnią, szczególnie na początku. Ostatnia 'prosta' linia jest bardzo trudna, ale wynagradzają Ci to wspaniałe widoki!

Fajny podjazd po fajnej gładkiej drodze (w pierwszej połowie). Trzeba go brać bez rozpędu, bo zgięcie przy stopie nie pozwala na utrzymanie prędkości. Pierwsza część wspinaczki jest bardzo sucha, przed płaskim obszarem, a następnie hairpin po prawej stronie. Od tego miejsca trasa jest wspólna z północną stroną Siedmiu Muz.
Wspaniały widok na górze, nawet w słoneczny dzień możliwość zobaczenia startujących paralotni!

Zbocze jest strome, a trudności dobrze rozłożone. Nagroda jest warta wysiłku: widok na 7 Muz.

Dość ciężki pod koniec jazdy, a zwłaszcza w pełni spakowany i spakowany. Ale dlatego, że jest nieco bardziej stopniowy, przyjemniejszy jak potrójne mordobicie. Również ładniejsze.

Wskazówka: nie należy schodzić żwirową ścieżką, która rozciąga się na szczycie... wtedy trzeba będzie się wspinać w dół.

Przyjemna wspinaczka ze wspaniałymi widokami na szczyt doliny Mozy. Zdecydowanie polecam.
Może i numer 11 w Belgii w punktach wspinaczkowych, ale w praktyce czuje się dużo łatwiejszy niż np. Mur de Huy czy Redoute , które są znacznie niżej w rankingach. Głównie dlatego, że tak naprawdę nigdy nie ma paska zabijania, a w połowie drogi jest pasek odzyskiwania.