| Piękna sceneria |
| 3 serpentyn |
| #17 najtrudniejsze wzniesienie w regionie Delta Rodanu |
| #10 wzniesienia z największym przewyższeniem w regionie Delta Rodanu |
| #10 najdłuższe wzniesienie w regionie Delta Rodanu |
| #66 Średnio najbardziej strome wzniesienie w regionie Delta Rodanu |
Collet Blanc de Suberoque z Beaurecueil to podjazd znajdujący się w regionie Delta Rodanu. Ma długość 6.8 km i pokonuje 277 m przewyższenia ze średnim nachyleniem 4.1%, co daje wynik trudności 151. Najwyższy punkt znajduje się na wysokości 506 m nad poziomem morza. Użytkownicy Climbfinder opublikowali 3 recenzje tego podjazdu i zamieścili 4 zdjęcia.
Nazwa drogi: D17
5.0 przez ArthuroberTo jest automatyczne tłumaczenie treści oryginalnie opublikowanej po francusku.Od Beaurecueil, Collet Blanc zaczyna się jako spokojna, niemal niewinna trasa. Pierwsze kilka ruchów pedałami następuje po sobie bez trudu i wydaje się, że znalazłeś łagodny podjazd, idealny na rozgrzewkę. Ale to wrażenie jest mylące: w połowie nachylenie zmienia się i staje się pułapką, wymagającą silnych nóg i głębszego oddechu. Na szczęście doskonała nawierzchnia pozwala w pełni skoncentrować się na wysiłku, bez obawy o pułapki na drodze. Panuje niemal całkowita... więcej
Witamy! Jeśli chcesz się czymś podzielić koniecznie aktywuj Twoje konto. Mail weryfikacyjny znajdziesz w swojej skrzynce pocztowej.
Jeśli chcesz przesłać swoje zdjęcia, musisz założyć konto. Zajmuje to tylko 1 minutę i jest całkowicie darmowe.
Od Beaurecueil, Collet Blanc zaczyna się jako spokojna, niemal niewinna trasa. Pierwsze kilka ruchów pedałami następuje po sobie bez trudu i wydaje się, że znalazłeś łagodny podjazd, idealny na rozgrzewkę. Ale to wrażenie jest mylące: w połowie nachylenie zmienia się i staje się pułapką, wymagającą silnych nóg i głębszego oddechu. Na szczęście doskonała nawierzchnia pozwala w pełni skoncentrować się na wysiłku, bez obawy o pułapki na drodze. Panuje niemal całkowita cisza, tylko kilka oddechów i śpiew ptaków umilają wspinaczkę, ponieważ ruch jest znikomy, jakby ta droga była zarezerwowana dla rowerzystów. A potem, po najtrudniejszej części, dzieje się magia: Sainte-Victoire wyłania się, imponująca i świetlista, jak nagroda oferowana tym, którzy mieli odwagę się wspiąć. To krótka wspinaczka, ale pełna charakteru, w której wysiłek spotyka się z kontemplacją i z której będziesz chciał wrócić.
Depuis Beaurecueil, le Collet Blanc se présente d’abord comme une route tranquille, presque innocente. Les premiers coups de pédale s’enchaînent sans difficulté et l’on croit avoir trouvé une montée douce, idéale pour s’échauffer. Mais cette impression est trompeuse : au milieu, la pente change de visage et se fait piégeuse, exigeant des jambes solides et un souffle plus profond. Heureusement, le revêtement parfait permet de se concentrer pleinement sur l’effort, sans craindre les pièges de la route. Le silence est presque total, seules quelques respirations et le chant des oiseaux viennent rythmer l’ascension, car la circulation est rare, comme si cette route était réservée aux cyclistes. Et puis, après avoir franchi le passage le plus dur, la magie opère : la Sainte-Victoire surgit, imposante et lumineuse, comme une récompense offerte à ceux qui ont eu le courage de grimper. Une montée courte, mais pleine de caractère, où l’effort se mêle à la contemplation, et dont on redescend avec l’envie d’y retourner.
Super podjazd, stromy ~8% dość krótki odcinek, reszta ciągła i stabilna
Super montée, passage raide ~8% assez court, le reste est continue et régulier
To nieregularne wzniesienie odbywa się na mało uczęszczanej drodze i pozwala odkryć na zakręcie wspaniałe południowe zbocze góry Sainte-Victoire, emblematycznego szczytu regionu. Piękne zdjęcia do zrobienia z czerwonawą ziemią na pierwszym planie...
Jedyną prawdziwą trudnością tego podjazdu jest podwójna koronka, która poprzedza dotarcie do miejscowości Saint-Antonin-sur-Bayon: nachylenie przekracza tam 9 % na odcinku kilkuset metrów.
Osobiście uważam, że ta wspinaczka jest przyjemniejsza niż ta z Col des Portes przez Col de Claps, na D10 na północ od Mont Sainte-Victoire.
Cette montée irrégulière se fait sur une route peu fréquentée et permet de découvrir au détour d'un virage le magnifique versant sud de la montagne Sainte-Victoire, emblématique sommet de la région. De belles photos à faire avec à l'avant-plan des terres rougeâtres ...
La seule véritable difficulté de cette ascension réside dans le double lacet qui précède l'arrivée au village de Saint-Antonin-sur-Bayon : la pente y dépasse les 9 % pendant quelques centaines de mètres.
Personnellement je trouve cette ascension plus agréable que celle du col des Portes via le col de Claps, sur la D10 au nord de la montagne Sainte-Victoire.
| 7 km/h | 00:58:34 |
| 11 km/h | 00:37:16 |
| 15 km/h | 00:27:20 |
| 19 km/h | 00:21:34 |
Ta strona jest lepsza w aplikacji