Col du Grand Colombier z Talissieu przez Chavornay

Fait en gravel et en vélo route tubeless. si on aime les montées, tout se joue au mental. Le petit raccourci à virieu le petit donne déjà un aperçu de se que l'on va subir à la fin de la montée vers la selle !

Wat een beest van een col. Harken, zweten, stampen. Als je de pedalen niet ronddraait sta je meteen stil. Als je het bos uit fietst, is het genieten en ben je direct boven. Deze MOET je gedaan hebben!

Je suis un adolescent qui adore faire des montées les plus difficiles possibles donc j’ai bien évidemment prit ce versant, et c’était un ENFER. Les premiers kilomètres ça passe, pente assez régulière et pas très élevée, mais une fois passé virieu-le-petit c’est terrible. Jusqu’à environ 4km restants on ne descend jamais en dessous des 10％ avec un km à 15％ et une longue rampe qui doit être entre 20 et 25％, j’ai fait un petit malaise dans celle-ci (j’avais déjà un paquet de km dans les jambes et je fais de la route avec un vtt) mais après cette grosse rampe on a fait le plus gros du travail et le sommet arrive relativement vite. La vue en vaut largement la peine, on voit le mont blanc et tous les alentours. Conclusion : monter la plus difficile de ma vie de très loin par rapport par exemple au mont du chat (mais vraiment de TRÈS LOIN) mais magnifique récompense visuelle au sommet

Montée exceptionnelle avec des pourcentages rares > 20％.
C’est le versant le plus difficile. A faire absolument

Voor ons begon deze beklimming vanuit Champagne Valromey. Zonder verwachting of strijdplan gingen we de klim tegemoet en genoten we van het warme weer. Aangekomen in Arviere en Valromey begon het ware klimwerk. Hoewel we wel wat gewend zijn verraste deze klim ons enorm. Na al wat stevige kilometers moesten we als snel naar het lichste verzet en schakelen zat er vanaf dat moment niet meer in. Halverwege de klim stapelen zeer stijle kilometers zich op. Muren zijn het . Staan kan niet, zigzaggen is de oplossing (Ik daag je uit;)). Enige verkoeling vonden wij in de schaduwen van de bomen. Neem voldoende water mee, wij hebben slechts 1 waterpunt gespot. De motor voertuigen onderweg zijn op een hand te tellen. Het bos achter ons gelaten verandert het landschap naar weide en open vlakte. Met het uitzicht over andere bergtoppen weet je dat het niet lang duurt. Het blijft stijl. Aangekomen op de top geniet je van een prachtig uitzicht op de Lac de Bourges. Je kan daar lekker eten en van de schrik bekomen.

In tegenstelling tot wat is vele denken is niet de route vanuit Artemare, maar vanuit Tallisieu la "Directissime"; oftewel de meest directe route van de voet tot de top van de Grand Colombier. Daar waar de eerste 7 kilometer vanuit Artemare nog erg makkelijk zijn, heb je vanuit Tallisieu al meteen pittige stukken. Ook omdat je hier steeds een korte afkorting van de D105 kan pakken. Eigenlijk is het advies hierbij, steeds de wegen/inritten aan de rechterkant van de D105 pakken om de meest directe route te rijden. Vooral het stuk van Ouche naar Chavornay hakt er al meteen in en is al in de dubbele cijfers. In Virieu le Petit begint het bekende zware stuk, echter ligt ook hier een verrassing: de algemeen bekende weg is via de D120C, waarbij de weg langzaam steiler word. Echter kan je 1 afslag eerder al naar rechts en kort je weer een stuk af richting de D120C. Deze afkorting betekend dat je hier al stukken van 20-25％ voor je kiezen krijgt! Wanneer je dan weer op de D120C komt, voelt dit stuk als vals plat, terwijl het hier gewoon tegen de 10 procent is! De rest van de klim is bekend en hetzelfde als de route van Artemare.