Wskazówki w pobliżu
Col de Tougnète z Moutiers przez D96 to podjazd znajdujący się w regionie Savoie. Ma długość 30 km i pokonuje 1958 m przewyższenia ze średnim nachyleniem 6.5%, co daje wynik trudności 1672. Najwyższy punkt znajduje się na wysokości 2403 m nad poziomem morza. Użytkownicy Climbfinder opublikowali 7 recenzje tego podjazdu i zamieścili 35 zdjęcia.
Nazwy dróg: Route de Saint-Laurent, Route du Fayet, Route des Fées, Route des Ménuires & Avenue de la Croisette
5.0 przez CycloWorldTo jest automatyczne tłumaczenie treści oryginalnie opublikowanej po holendersku.Wspaniała wspinaczka. Trasa przez D96 jest zdecydowanie warta zachodu. Jest to spokojna, mała droga z okazjonalnymi trudnymi odcinkami. St Martin w połowie drogi to przytulna wioska, w której można zejść na dół i napełnić butelkę wodą. Z Les Menuires rozpoczyna się wolna od samochodów wspinaczka na Col de Tougnète. Piękna, otwarta wspinaczka ze wspaniałymi widokami. Brak ruchu samochodowego sprawia, że jest tu zapierająca dech w piersiach cisza. Droga jest nierówna, czasami ... więcej
Witamy! Jeśli chcesz się czymś podzielić koniecznie aktywuj Twoje konto. Mail weryfikacyjny znajdziesz w swojej skrzynce pocztowej.
Jeśli chcesz przesłać swoje zdjęcia, musisz założyć konto. Zajmuje to tylko 1 minutę i jest całkowicie darmowe.
Kontynuuj z Google
Kontynuuj z Facebook
Kontynuuj z Apple
Zarejestruj się za pomocą e-maila
Wykonany na szutrze, gdy schodzi do Meribel po ścieżkach. Od Moutier do Les Menuires należy dobrze zarządzać wysiłkiem, ponieważ po...
Fait en gravel car redescende sur meribel par les chemins. Depuis Moutier jusqu'aux Menuires, bien gérer son effort car après...
"Piękny kawałek gówna!
Tak gazeta Le Parisien opisała Col de Tougnète!
Tak, to prawda: to piekielnie trudny podjazd!
Długi pierwszy odcinek, który cierpliwie męczy przez 23 km, aż do Les Ménuires. I okropny finisz, który go kończy!
Droga D96 jest niezwykle przyjemna. Wije się łagodnie przez kojące krajobrazy. Nachylenia są łagodne, ale nieregularne, a są nawet dwa odcinki zjazdowe.
Jedziemy dalej drogą D117, która również jest w ogólnie dobrym stanie. Bardzo mały ruch. Przyjemna droga i krajobrazy. Jest długa, ale nie nudzi się.
I oto jesteśmy na wysokości 1807 m! Z Moutiers to 1300 m przewyższenia.
Kurort Les Ménuires otoczony jest ogromnymi, aroganckimi budynkami, które niewątpliwie przynoszą duże zyski...
Chodź, po to tu jesteśmy: atakujemy tę ciekawą, zupełnie nową, nienagannie utrzymaną ścieżkę rowerową.
Od samego początku wspina się stromo, a to dopiero początek kłopotów... Nachylenia są całkowicie irracjonalne i nieregularne!
Zbocza urywają się co 100 metrów!
Koniec jest po prostu straszny! Jeden ze znaków na zjeździe informuje o 27％!
Tak napisał dziennikarz z Le Parisien:
"Chodzenie to oszustwo, szczyt jest w zasięgu wzroku!". Na poboczu drogi prowadzącej do Col de Tougnète, powyżej ośrodka narciarskiego Les Menuires, surrealistyczny znak ostrzega biednych rowerzystów o czekających ich trudnościach. Nie na darmo jesteśmy na najtrudniejszej przełęczy we Francji...".
Znaki są rzeczywiście zabawne: "skorzystaj, zjeżdża w dół" lub "cała droga w lewo, jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś"...
I wszędzie są świstaki!
Duży rower, który wyznacza metę, jest bardzo trzeźwy i udany.
Wzdłuż całej tej dziwnej ścieżki rowerowej sceneria jest niezwykle elegancka.
Widoki ze szczytu są dość majestatyczne. W pogodny dzień można zobaczyć Mont Blanc.
Niezwykła i fantastyczna wspinaczka!
Nie lada wyzwanie!
Zdecydowanie warto to zrobić.
« Une belle saloperie ! »
C’est dans ces termes que le journal Le Parisien décrit le col de Tougnète !
Oui, c’est vrai : c’est un sacré morceau !
Une longue première partie qui use patiemment le bonhomme pendant 23km, jusqu’aux Ménuires. Et une fin terrible qui l’achève !
La D96 est extrêmement plaisante. Elle serpente délicatement à travers des paysages apaisants. Les pourcentages sont plutôt doux, mais irréguliers et on a même droit à deux tronçons qui redescendent.
On poursuit sur la D117 qui, elle aussi, est globalement en bel état. Peu de circulation. Route et paysages plaisants. C’est long, mais on ne s’ennuie pas.
Et mine de rien, nous voilà déjà à 1807m d’altitude ! Depuis Moutiers, ça représente déjà 1300m de dénivelé positif.
La station des Ménuires est garnie d’immenses immeubles arrogants mais sans doute très rentables…
Allez, on est là pour ça : on attaque cette curieuse piste cyclable toute récente et impeccable.
Ça grimpe fort dès le début et ce n’est que le début des ennuis… Les pourcentages sont totalement irrationnels et irréguliers !
Des ruptures de pentes tous les 100 mètres !
La fin est juste terrible ! Un des panneaux de la descente annonce 27％ !
Voilà ce qu’écrit le journaliste du Parisien :
« « Marcher c’est tricher, le sommet est en vue ! » Sur le bord de la route menant au col de Tougnète, au-dessus de la station de ski des Menuires, une pancarte surréaliste prévient les pauvres cyclistes des difficultés qui les attendent. Nous ne sommes pas dans le col le plus dur de France pour rien… »
Les panneaux sont effectivement désopilants : « profite, ça descend » ou « tout à gauche, si ce n’est pas encore fait »…
Et puis, des marmottes partout !
Attention à elles dans la descente !
Le grand vélo qui matérialise l’arrivée est très sobre et réussi.
Tout au long de cette étrange piste cyclable, les paysages sont extrêmement élégants.
Là-haut, les vues sont assez majestueuses. Par temps clair, le Mont-Blanc.
Une ascension atypique et formidable !
Un sacré défi !
À faire, sans aucun doute.
Pierwsze 21 km dzieli się z podjazdem do Val Thorens. Najbezpieczniej jest pokonać tę długą "rozgrzewkę" i trzymać pedał gazu przez ostatnie 7 km...
Następnie przejeżdżamy przez Les Ménuires. Następnie skręć w lewo w kierunku wyjścia z centrum kurortu: znak wskazuje ścieżkę rowerową.
Ponieważ nachylenia na tej ścieżce są bardzo nieregularne, najtańszą rzeczą do zrobienia jest odpuszczenie na łatwych odcinkach. Przez pierwsze 6 km trasa nie jest zbyt skomplikowana. Jest kilka stromych (15％), ale krótkich podjazdów. Z drugiej strony ostatnie 600 metrów jest najtrudniejsze: fragmenty ponad 20％, 22％, a nawet 27％ w pobliżu schroniska i dużego roweru... co prawie daje złudzenie, że to już koniec... ale nie, wciąż jest ostatnie wzniesienie, które naprawdę boli na wysokości 2400 metrów. To powiedziawszy, uważam tę wspinaczkę za mniej trudną (wszystko jest względne) niż Col de la Loze przez trasę narciarską Méribel, która ma więcej bardzo stromych zakrętów. Jeśli chodzi o Tougnète, to gdy już wiesz, na co się piszesz, musisz po prostu zachować oddech i nogi na ostatni wysiłek.
Pierwsze kilka metrów zjazdu jest imponujące. Ale trasa jest dobra i jeśli nie będziesz się spieszyć, z czasem nabierzesz wprawy.
Les 21 premiers km sont communs avec la Montée vers Val Thorens. Le plus prudent est de gérer ce long "échauffement" et en garder sous la pédale pour les 7 derniers km...
On traverse ensuite les Ménuires. Prendre ensuite à gauche vers la sortie du centre de la station : un panonceau indique la piste cyclable.
Comme cette piste présente des pourcentages très irréguliers, le plus économique consiste à lâcher prise dans les parties faciles. Ce n'est pas très compliqué pour les 6 premiers km. On franchit plusieurs ressauts, certes très raides (> 15％), mais courts. En revanche les 600 derniers mètres sont les plus durs : passages à plus de 20％, 22％ et même 27％ à proximité de l'auberge et du grand vélo... qui vous donne presque l'illusion que c'est la fin... mais non, il reste de dernier ressaut final, qui fait bien mal à 2400m. Cela dit, j'ai trouvé cette ascension moins difficile (tout est relatif) que le col de la Loze par la piste de Méribel, qui présente plus de ressauts très raides. Pour la Tougnète, quand on sait ce qui nous attend, il suffit de conserver du souffle et des jambes pour l'effort final.
Les premiers mètres de la descente impressionnent. Mais la piste est bonne et en se lançant doucement, ça passe bien.
Start przez D96, gdzie od razu znak wskazuje, że 'Montée de Belleville' to wciąż 31 km, niezbyt motywujące. Początkowo kręta droga przez małe wioski po dobrym asfalcie (12/06/25 trochę typowego francuskiego szutru - nie bardzo pod górę). Nieco później wjeżdża się na większą trasę w kierunku Les Menuires, jak w moim przypadku w upalny dzień dość mocno dmuchaną. Przez wioskę narciarską mała uliczka w lewo, brama do nieba/piekła. Od tego momentu nieregularność przebija pentes, choć w oszałamiającej scenerii. Zachowaj trochę na ostatni kilometr, ponieważ zostaniesz wystawiony na próbę z odcinkami do 27％. Wspaniała wspinaczka - uważaj na kamienie na zjeździe!
Start via de D96 waar direct een bordje aangeeft dat de 'Montée de Belleville' nog 31km duurt, niet erg motiverend. Initieel krinkelend via kleine dorpjes op ok asfalt (12/06/25 wat typisch Frans grind - geen erg bergop). Even later kom je op de grotere baan richting Les Menuires, zoals bij mij op een warme dag best puffen geblazen. Doorheen het skidorp klein straatje links in, de poort tot de hemel/hel. Vanaf dan onregelmatigheid troef qua pentes, weliswaar in een schitterend decor. Houd wat over voor de laatste kilometer want daar zal je nog gruwelijk op de proef gesteld worden met stukken tot 27％. Magnifieke klim - opgelet voor steentjes in de afdaling!
Fantastyczna wspinaczka! Nieznany młodszy brat Col de la Loze. Dla mnie Tougnète to tylko kawałek, który pokonuje się z doliny w drodze do Val Thorens. Ten odcinek jest specjalnie zbudowany dla rowerzystów i oferuje fantastyczne widoki! Pomiędzy nimi znajdują się bardzo trudne i strome sekcje (zwłaszcza na końcu), ale to też sprawia, że jest to świetna zabawa! Jeszcze więcej zabawy będzie, jeśli połączy się go z drugą stroną góry, co jest planowane pewnego dnia. Wtedy można zjechać do Meribel tą drogą, która ładnie łączy się z Col de la Loze. Teraz trzeba jeszcze zjechać z powrotem :)
Fantastische klim! Onbekende broertje van de Col de la Loze. Voor mij is de Tougnète enkel het stuk wat je vanuit het dal fietst als je op weg bent naar Val Thorens. Dat stuk is speciaal voor fietsers aangelegd en je hebt fantastisch uitzicht! Er zitten hele heftige en steile stukken tussen (zeker het einde), maar dat maakt het ook leuk! Helemaal tof als het is aangesloten aan de andere kant vd berg wat wel ooit de bedoeling is. Dan kun je via deze weg naar Meribel afdalen en sluit het mooi aan op de Col de la Loze. Nu moet je nog ff terug afdalen :)
Wspaniała wspinaczka. Trasa przez D96 jest zdecydowanie warta zachodu. Jest to spokojna, mała droga z okazjonalnymi trudnymi odcinkami. St Martin w połowie drogi to przytulna wioska, w której można zejść na dół i napełnić butelkę wodą. Z Les Menuires rozpoczyna się wolna od samochodów wspinaczka na Col de Tougnète. Piękna, otwarta wspinaczka ze wspaniałymi widokami. Brak ruchu samochodowego sprawia, że jest tu zapierająca dech w piersiach cisza. Droga jest nierówna, czasami odcinki 15％, aż do zjazdu. Ostatnie 600 metrów jest niezwykle strome.
Fabelachtige klim. De route via de D96 is absoluut de moeite waard. Dit is een rustig weggetje met af en toe stevige passages. St Martin halverwege i een gezellig dorp waar je neer kunt ploffen en bidon kan bijvullen. Vanaf Les Menuires begint de autovrije klim naar de Col de Tougnète. Prachtige, open klim met mooie uitzichten. Door het ontbreken van autoverkeer is het adembenemend rustig. De weg is onregelmatig, soms stukken van 15％, om een afdaling. De laatste 600 meter zijn episch steil.
| 7 km/h | 04:16:44 |
| 11 km/h | 02:43:23 |
| 15 km/h | 01:59:48 |
| 19 km/h | 01:34:35 |
Ta strona jest lepsza w aplikacji
