Col d’Èze z Nice

Po pierwszych kilku hektarach w mieście, reszta trasy, zwłaszcza druga połowa, jest absolutnie wspaniała przez całą drogę, z pięknymi, niezakłóconymi widokami! Zrobiłem to bez zbyt wielu samochodów, ale może to być problem, jeśli jest większy ruch.

Drogi świetnej jakości, a w styczniu było spokojnie. Przyjemny i zrównoważony zjazd z widokiem na Monako. Zrobiłem to w drodze na Col de la Madone z Nicei - świetna rozgrzewka!

Przeważnie umiarkowane nachylenie, ale niektóre krajobrazy są oszałamiające. W dolnej części trasy roztacza się widok na Niceę. Następnie droga zakręca, dając widoki na góry. Za Col de Quatre Chemin widoki rozciągają się na morze i wybrzeże. Trasa obowiązkowa, nie dlatego, że jest szczególnie trudna lub długa, ale po prostu ze względu na jej historię w ostatnim etapie Paryż-Nicea i ze względu na widoki.

Nie jest to najwyższy szczyt, jednak zacząłem na poziomie morza w Villefranche Sur Mer, więc pierwsze 4 km do Chemin du Vinagrier są trudne, a następnie wyrównuje się na ostatnich 3,5 km do szczytu. Warto to zrobić, jeśli jesteś w okolicy. Zjazd do Monako jest oszałamiający

Zakończono w dniu 29.11.2024 r.

Zrobiłem 10-minutową przerwę, aby pomóc samochodowi, który nie mógł odpalić, a następnie 20-minutową przerwę, ponieważ przebiłem tylną oponę. Następnym razem będę musiał poprawić swój czas!

Wspaniałe widoki na tym podjeździe, bardzo przyjemny do pokonania wcześnie rano.

Pierwsza część wspinaczki jest dość fizyczna, ale są tam wspaniałe widoki na nabrzeże, które koniecznie trzeba zobaczyć!

Wjechaliśmy na Grande Corniche - to dość gwałtowny początek. Spory ruch - dziś żadnych widoków - nisko leżące chmury - pojechaliśmy dalej do Trophy of Augustus.

Podjazd trasą RGA przez Col de Villefranche. Pierwsze kilka kilometrów przebiega w mieście, ale droga ma ścieżkę rowerową. Dojeżdżając do Col des Quatre Chemins, podjazd na wysokości około 9％ ponad 900 m zmusił mnie do zatrzymania się. Następnie wspinaczka jest stabilna i towarzyszy jej krótki zjazd przed dotarciem do znaku na przełęczy. Przed zjazdem warto zrobić kilka zdjęć, ponieważ widok z drogowskazu nie jest niczym szczególnym.

Wspinaczka 21 marca 2022 r. podczas Paris-Nice Challenge, ale od Col de Quatre Chemins. Następnie ostatni odcinek do Col d'Eze to bryza. Wciąż jest to jednak wspinaczka. Brak udogodnień na szczycie. Ładne widoki.

Mieszkańcy Nicei wydawali się być z tego dumni. Więc tak, ta wspinaczka oferuje kilka pięknych widoków na wybrzeże, ale mimo wszystko byłem rozczarowany. Droga jest dobra, ale dość ruchliwa (jesteśmy w lecie).
Rowerzyści mają korytarz po prawej stronie drogi. Nachylenia są łagodne. Na szczycie? Nic!

Fajna wspinaczka, jeśli odwiedzasz Niceę. Przejechałem go dwa razy tylko po to, by zdobyć PB! Wyjeżdżając z Nicei jest trochę ruchu, ale szybko zmienia się on w niewielki. Jest też kilka bardziej płaskich odcinków, które pomogły mi się zregenerować. Widok z górnej części trasy jest bardzo ładny. Obie trasy przejechałem wcześnie rano

Bardzo ładny widok podczas podejścia na szczyt. Stromy początek na wyjeździe z miasta na 2 KM. Wspinaczka z wieloma zmianami tempa.