Bruine Put

Krótki, ale trudny podjazd ze skraju Pajottenland w kierunku brukselskiego zaplecza. Wzniesienie jest dość stałe, a niektóre odcinki są dwucyfrowe, co sprawia, że mimo ograniczonej długości, szybko stajesz się czerwony. Typowy podjazd, na którym utrzymanie tempa jest ważniejsze niż regeneracja.

Niezła i niezbyt długa wspinaczka z Dworp. Na dwóch odcinkach nachylenie jest dwucyfrowe. Jeśli jesteś w okolicy, zdecydowanie to zrób.

Dobrze znane wybrzeże, które należy odwiedzić przynajmniej raz, ale nie więcej niż raz ze względu na ruch. Unikaj ścieżki rowerowej na chodniku...

Cóż za trudna, długa wspinaczka. Oczywiście ironia losu ze względu na długą historię tego podjazdu w Brabantse Pijl. Obok znajduje się ścieżka rowerowa, ale jest wąska i czasami źle ułożona, więc wolałem ciasny asfalt. W niedziele na szczęście nie jest zbyt zatłoczona ruchem samochodowym. Podjazd ciągnie się dalej, nawet długo w głąb lasu. Po wyjechaniu z lasu najgorsze jest już za nami, ale przed ponownym zjazdem trzeba jeszcze pokonać odcinek fałszywego płaskiego terenu. Ze szczytu roztacza się wspaniały widok na Brukselę w oddali.

Dobra miara kondycji, ale szczególnie przyjemna, gdy wjedziesz na wiejskie drogi powyżej. Często jeżdżę w terenie na rowerze mtb lub crossowym.

Byłem bardzo zaskoczony jego trudnością, myślałem, że będzie krótszy i mniej stromy, ale to wciąż 700 metrów. Jeśli chodzi o procenty, miałem maksymalnie 16％ na liczniku i było ciężko, ale udało mi się utrzymać dobre tempo aż do szczytu. Rzeczywiście, fajna ścieżka rowerowa, która zimą nie ma wpływu na błoto.

Wielki test dla okazjonalnych rowerzystów. Ścieżka rowerowa jest w bardzo dobrym stanie w drodze na górę, z przyjemnym odcinkiem zjazdowym za nią. Jeśli pojedziesz dalej w kierunku Beersel, znajdziesz kilka bardziej podnoszących na duchu podjazdów, szczególnie za rondem.

dość trudna wspinaczka w pobliżu Brukseli. Droga jest czasami dość ruchliwa, ale jest tam ścieżka rowerowa w całkiem dobrych warunkach. Naprawdę trudne wyzwanie, jeśli próbujesz pokonać KOM, lub po prostu jesteś niedoświadczonym rowerzystą.

Zaskakująco trudne wzniesienie na południe od Brukseli, z ładnymi widokami na szczycie. Procenty nie kłamią. Droga jest cicha, co utrudnia zachowanie równowagi między ścieżką rowerową a drogą.

Fajne strome i w miarę ciągłe podejście pod górę, gdzie i tak byłem nieźle połamany. Po ścieżce rowerowej można jeździć równie dobrze. Jest w dobrym stanie, zarówno na górze jak i na dole. Z góry rozciąga się również piękny widok na region Brukseli

Bardzo ładny podjazd z dobrą nawierzchnią dla rowerzystów wyścigowych. Z góry widok na Brukselę i region. Nawet bez bruku, nie tak łatwo -:)

Sposób wjechania na Brązowy Dołek. Ścieżka rowerowa jest w dobrym stanie, choć czasem dość mocno nachylona z podjazdami. Na prawym zakręcie, to nadal trochę pułapka śmierci za każdym razem, gdy idziesz na pełnym od początku. Zdecydowanie warto je podbić.

Plusy: przy dobrej pogodzie na szczycie jest świetny widok na Brukselę z Zuidertoren, Pałacem Sprawiedliwości, a nawet atomium.

Klasyka regionu. Jest to jeden z tych podjazdów, na których myślisz sobie: "zaraz tu wskoczę", ale możesz łatwo pomylić się w ocenie, ponieważ masz dwa strome odcinki i widzisz szczyt dopiero w ostatniej chwili.

Nadal trudny podjazd, na szczęście z dobrą ścieżką rowerową (a tych w okolicy jest niewiele :-( )

Jedna z najsolidniejszych wspinaczek w regionie, trudniejsza po tej stronie niż po drugiej. Na szczycie, przy dobrej pogodzie, rozciąga się zaskakujący widok na Brukselę.

Wydzielona ścieżka rowerowa wzdłuż drogi. Dość stromy, ale nie za długi. Miło zrobić to raz.