Amersfoortse Berg przez Utrechtseweg

Bruk sprawia, że jest to chyba najbardziej charakterystyczny ze wszystkich podjazdów. Jest to jednak ruchliwa arteria, szczególnie w pierwszej części. Trzeba więc uważać!

Najdłuższy podjazd na Amersfoortse Berg i z największą ilością wysokościowców. Z centrum, najpierw przez ulicę handlową (ze znakiem 5％, który jest bardzo wcześnie na zboczu), a potem ścieżką rowerową dalej w górę. Biegnie głównie po bruku, co czyni go nieco trudniejszym.

Dość dużo wysokościowców i po bruku, więc odcinek do ronda zawsze trwa dłużej niż myślę.
Również droga jest dość ruchliwa, zwłaszcza na początku, więc trzeba tam uważać. Mimo to, zawsze lubię jeździć po niej na rowerze, ale w Amersfoort są lepsze.

Po 5-minutowej rozgrzewce mój cotygodniowy podjazd z pracy do domu. Nic szczególnego i zdecydowanie nie warte objazdu. Szczególnie na starcie dość ruchliwy więc pełna prędkość jest już rzadko możliwa. Wiele bocznych dróg przed tobą ma prawo do drogi, ale nie zawsze je masz. Więc wspinaj się konserwatywnie.

Wspinaczka odbywa się wzdłuż drogi, która może być dość ruchliwa i ma wiele bocznych ulic. Ze względu na obecność sklepów, pierwsza część jest czasem dość ruchliwa, gdzie trzeba zachować uwagę (zwłaszcza ze względu na przejście dla pieszych).
Kostka brukowa sprawia, że droga jest trudniejsza niż w rzeczywistości. Fajna wspinaczka, ale nie warta objazdu.

Fajnie, że jeździ po bruku i utrzymuje 3-5％ przez dość długi czas. Droga bardziej przelotowa niż inne podjazdy na Górze, chociaż. Jedziesz na rowerze między domami, więc nic specjalnego pod względem oprawy, ale ładny długi podjazd jak na wspinaczkę tak północną w Holandii.

Droga z centrum w kierunku Soesterberg. Niezbyt ekscytująca, ale trudna wspinaczka jak na ten rejon.