Via San Silvestro via Via Monte Rosoleo

De klim naar de Monte Santo di Lovertino aan de zuidkant is kort maar nogal gepeperd, vooral aan het begin, wanneer er enkele tientallen meters met een stijgingspercentage van twee cijfers in zitten. Maar de weg vlakt al snel af en sleept de fietser nooit mee in zijn nek, die ook een paar afdalingen heeft om op adem te komen. Op de top kun je genieten van het uitzicht op een prachtige kerk (de parochiekerk van San Silvestro), en je kunt ook kiezen om te stoppen of rechtdoor te gaan over een onverharde weg (een dubbelspoor, zouden de fietsers zeggen) die vrij comfortabel is, ook al is deze meer geschikt voor gravel, en in ieder geval onbegaanbaar in de regen. Voor de liefhebbers van Ronde van Vlaanderen-sensaties is er ook de mogelijkheid om voor de kerk linksaf te slaan en "enjoy" een paar honderd meter betonklimmen rond 15％. De beloning is het bereiken van een plateau beplant met wijnranken, vanwaar je prachtige uitzichten hebt op zowel de Berici als de Monte della Madonna, hoewel ik je niet kan verzekeren dat je op dit punt geen privéterrein betreedt en dus andermans land schendt.
Pas op voor het asfalt. Hoe hoger je komt, hoe slechter het wordt en in de afdaling moet je hier rekening mee houden.
Samenvattend: het is de moeite waard om een omweg te maken als je in de buurt bent, vooral voor de mooie uitzichten over de heuvels. Maar als je naar de Euganean Hills komt en niet veel tijd hebt, kun je beter de voorkeur geven aan meer lonende hellingen.