Passo del Cuvignone vanuit Casalzuigno

Minder bezocht dan de tweelingweg vanuit Cittiglio, maar de Cuvignone bereiken is altijd moeilijk, een bevredigende klim.

De Cuvignone kan worden gedaan vanaf twee verschillende starts, vanuit Casalzuigno via Arcumeggia en vanuit Cittiglio. Hoewel de laatste het meest in het oog springende deel is, is de eerste om zowel hoogte- als logistieke redenen interessant. De aankomst in Arcumeggia biedt namelijk de mogelijkheid om de bidon bij te vullen en het been te 'voelen' voordat het zwaarste deel van de klim wordt aangepakt. Want hoewel het waar is dat de klim tot de splitsing S. Antonio niet bijzonder moeilijk is, worden de hellingen vanaf daar steil, met een gemiddelde van 9％ en weinig stukken waar je kunt ademen. De weg is smal, de ondergrond is onverhard en het is bijna allemaal in de schaduw, waardoor het vooral de voorkeur heeft voor degenen die het in de zomer willen doen.
Om deze reden biedt de beklimming geen geweldig uitzicht, behalve een paar korte blikken waar het meer te zien is.
De afdaling naar Cittiglio is bijzonder technisch en vereist ook veel aandacht vanwege het toegenomen autoverkeer.
Desondanks blijft het een mythische beklimming van de Pre-Alpen van Varese, die je absoluut moet doen.

Er wordt gezegd dat de zwaarste piste van Cittiglio is, maar vertrouw me niet ik zou ze op een lijn zetten.
De klim is grotendeels begroeid, dus in de zomer fietst u in de schaduw, en op de top is het panorama zo goed als afwezig, dus als u van beklimmingen met adembenemende uitzichten houdt, vergeet het maar, deze is niet voor u, tenzij u op drie kilometer van de top stopt om het meer te zien in de paar glimpen die de klim biedt.