Tips in de buurt
| Beroemde beklimming |
| Mooi landschap |
| 13 haarspeldbochten |
| #10 zwaarste beklimming van Frankrijk |
| #15 meeste hoogtemeters van Frankrijk |
| #75 langste beklimming van Franse Alpen |
| #20 gemiddeld steilste beklimming van Vaucluse |
De Mont Ventoux is waarschijnlijk samen met de L’Alpe d’Huez de beroemdste fietsberg van Europa. Logisch, want de klim is lang en steil maar vooral vol met historie. Want laten we eerlijk zijn, dat is wat een klim de boeken in krijgt. Het is trouwens niet alleen de steilte die de klim zo zwaar maakt, het is vaak de wind die er nog een schepje boven op doet. Maar ook als het niet waait dan zorgt de kou of juist de zinderende hitte wel voor moeilijke omstandigheden. Kortom je krijgt deze 'kale berg' zelden cadeau. De beklimming van de Ventoux is voor velen een uitdaging die ooit gedaan moet worden.
De Ventoux doet zijn naam eer aan. Het woord ‘vent’ betekent wind in het Frans. De weg op deze berg wordt regelmatig afgesloten omdat het te hard waait. Windsnelheden tot 300 kilometer per uur (!) zijn gemeten. Als die wind het enige was wat de klim zwaar maakt dan 'viel het nog wel mee'. Maar de Mont Ventoux heeft een enorm stijgingspercentage en dat voor 20 kilometer, misschien niet continu maar wel meer dan genoeg om het elke wielrenner flink zwaar te maken. En als je net denkt dat het wel mee valt, steekt die wind vast wel weer op!
De Mont Ventoux is de hoogste top in de wijde omtrek. Zijn bijnaam de 'reus van de Provence' is dan ook volledig logisch. Het feit dat deze berg zo hoog boven zijn omgeving staat zorgt ook voor een meteorologisch bijzonder klimaat. Natuurlijk is er die wind, altijd die wind. Maar daarnaast regent het op de Ventoux ook veel, vaak en hard. Reken op zo'n 90 regendagen per jaar met een gemiddelde hoeveelheid regen van maar liefst 1220 mm per jaar. Wolkbreuken met 100 mm neerslag per uur komen elk jaar voor. De meeste regen valt aan de oostzijde van de berg. De westzijde heeft een meer mediterraan klimaat.
De Ventoux is op meerdere manieren te beklimmen. De klim vanuit Bédoin is de beroemdste klim van de Ventoux, ruim 21 kilometer. Als het hard waait is dit de zwaarste klim omdat je het langst in het 'maanlandschap' klimt. Verder hangt het af van wat voor een type klimmer je bent of de zijde van Malaucène of Bedoin je het beste ligt.
De eerste paar kilometer vanuit Bedoin beginnen mild. Eenmaal in het bos begint de ellende. Hier klapt de 10 % stijgingspercentage er goed in. Je verwacht misschien schaduw in dit bos, maar reken eerder op drukkende hitte. Om het mooier te maken word je vergezeld door duizenden vliegen die er een sport van maken om met wielrenners mee te vliegen. Mocht je ondanks al deze rampspoed oog hebben voor de omgeving, dan zie je een fantastische weg omhoog slingeren (ook heerlijk en behoorlijk overzichtelijk om af te dalen trouwens). Naast deze weg zie je een mooi bos met bijzondere vegetatie. Aardig wat struiken en bomen die op de Ventoux groeien zijn behoorlijk uniek. Net als die weg trouwens, hier geen traditionele haarspeldbochten, de weg lijkt eerder een meanderende rivier.
Eenmaal boven het bos verandert de omgeving snel in een maanlandschap. Geen enkele boom om je uit de wind te houden. En afhankelijk van die wind gaat de beklimming lekker worden want het is vanaf hier gemiddeld genomen veel minder steil of een ware hel. Als het je lukt om boven te komen met een flinke 'Ventoux-bries' dan mag je jezelf tot wielrenner ridderen.
De laatste kilometer heeft trouwens nog wel een verrassing in petto. Deze laatste kilometer is namelijk best steil, vooral het laatste stukje naar de top zelf, waar toeristen en dagjesmensen het zwoegende wielrenners niet makkelijker maken.
Terwijl het in het bos vaak vervelend warm is, is het op de top van Ventoux vaak ijskoud, zelfs in de zomer. Houd hier rekening mee met de kleding die je meepakt. Vanaf de top is het genieten van het uitzicht. Na de klim volgt natuurlijk afdaling, deze is erg lekker: niet al te moeilijk en goed overzichtelijk. Menig wielrenner heeft hier zijn absolute snelheidsrecord gebroken.
Straatnamen: Route du Mont Ventoux & D974
5.0 door TiesVandaag (19 juni) dit beest beklommen. Gestorven in het bos en genoten in de laatste kilometers na het restaurant. Groot voordeel van de huidige situatie: op de top zijn ze aan het werk waardoor auto's en motoren niet kunnen passeren. M.a.w. voor hun is het een doodlopende klim die onder de top is afgesloten en dus onaantrekkelijker is geworden. Hopelijk duren deze werkzaamheden nog 25 jaar want als je op deze klim maar 3 auto's tegenkomt is het puur genieten. Fietsers kunnen wel g... lees verder
Welkom! Activeer je account als je wilt reageren op onze website. Je hebt een verificatie e-mail in je inbox.
Als je foto's wilt uploaden, maak dan een account aan. Het duurt maar 1 minuut en het is helemaal gratis.
Doorgaan met Google
Doorgaan met Facebook
Doorgaan met Apple
Aanmelden met e-mail
Droomberg. 1e uur van Bedoin is wel een gevecht met jezelf. De bochten blijven maar komen.
Een onvergetelijke ervaring, al was het maar omdat ik dit monster heb beklommen. Ik heb deze tocht tijdens een evenement gereden; de weg was afgesloten, wat de klim een magische sfeer gaf. De stijgingspercentages zijn erg steil; je moet goed voorbereid zijn voordat je deze berg gaat bedwingen. Het uitzicht bovenop is adembenemend en de aankomst is een verademing na de lange inspanning. Ik raad deze tocht ten zeerste aan, maar je moet wel enige ervaring hebben opgedaan voordat je de hellingen van deze klim aanpakt.
Expérience inoubliable ne serait-ce que pour le fait d’avoir monté ce monstre. Fait lors d’un événement, la route était fermée, ce qui donne une ascension magique. Les pourcentages sont très fort, il faut être prêt avant de se lancer a l’assaut de ce mont. La vue en haut est a couper le souffle et l’arrivée est soulagante après le long effort. Je recommande fortement mais il faut avoir acquis une certaine expérience avant de se lancer sur les pentes de cette montée.
Ik heb de klim zowel vanaf de klassieke route vanuit Bedoin als vanuit Malaucene afgelegd, maar de eerste is veel mooier: de eerste twee à drie kilometer zijn vrijwel vlak, waarna bij een haarspeldbocht de klim begint, met een constante helling van 9 à 10 procent en lange rechte stukken die door een prachtig bos langs de flank van de berg omhoog slingeren.Het wegdek is altijd uitstekend en de klim wordt druk bezocht. Na ongeveer 12 km kom je uit het bos en bij het Chalet Reynard begint het beroemdste deel: het maanlandschap.Je komt tijdens de hele klim geen water tegen, behalve een klein beekje na het chalet, maar dat staat vaak droog. Let op de wind: als je op een verkeerde dag rijdt, zijn de laatste kilometers buiten het bos bijna onmogelijk. Aan zon geen gebrek.
Sono salito sia dal versante classico da Bedoin che da Malaucene ma il primo è molto più bello i primi due tre km sono quasi in piano poi con un tornante comincia la salita sempre costante al 9 10％ con lunghi rettilinei si inerpica su per il fianco del monte dentro un bellissimo bosco .Il fondo stradale è sempre ottimo e la salita è molto frequentata .dopo circa 12 km si esce dal bosco e in prossimità dello chalet reynard comincia la parte più famosa quella del paesaggio lunare .non si incontra acqua per tutta la salita tranne una esigua cannetta dopo lo chalet ma molte volte è asciutta. Occhio al vento se si prende la giornata sbagliata gli ultimi km fuori dal bosco sono quasi impossibili. Il sole non manca.
Net als gewone bergen, maar als je toch in de buurt bent, ga je gang
Like regular mountains, but if in the area, go ahead
Mijn eerste klim in de bergen jaren geleden. Toen nog op een aluminium racefiets. Natuurlijk te snel begonnen en mezelf flink tegen gekomen. Op de top vroeg iemand naar mijn tijd. De tijd kon me niets schelen; ik was boven gekomen!!! Deze berg in de loop der jaren van alle kanten beklommen. Machtige berg.
Dit was mijn eerste "grote" klim en ik was een game changer! Hield ervan en haatte het 😝 maar de steile klim door het bos was de uitdaging voor mij, vanaf dat moment was het gewoon mijn ritme terugvinden en sterk eindigen op de top. Een must voor alle klimmers, alleen al vanwege de geschiedenis van deze klim.
This was my first “big” climb and I was a game changer! Loved it and hated it 😝 but the steep climb through the forest was the challenge for me, from then on it was just getting my rythim back and finishing strong on the top. A must climb for all climbers just because of the history of this climb.
Deze kant 2 keer gedaan. Absoluut een aanrader. Eerste stuk het dorp uit gaat nog prima. Zodra je links afslaat en het bos in rijdt wordt het zwaar tot aan het chalet. Daarna is het afhankelijk van de wind hoe zwaar het nog. Maar boven wordt je beloond met een schitterend uitzicht.
Nu in totaal drie keer van deze kant beklommen waarvan één keer voor de Cinglé. Blijft machtig. Afgelopen weekend voor het eerst onder de 35 graden gefietst, was vanaf Chalet Reynard gewoon koud ivm harde wind en mist. Misschien daardoor wel mytischer en heroischer dan met 35+ graden en geen wolkje aan de lucht.
Een legendarische beklimming. Voordat ik deze beklimming eind mei 2026 maakte, had ik geen idee dat er zoveel mensen konden zijn.
Montée mythique. Avant de faire cette montée à la fin du mois de mai 2026, je n'imaginais pas qu'il pouvait y avoir autant de monde.
Klassieke klim vanuit Bedouin. Eerste 9 mijl in het bos, weg OK, niet te veel auto's. Matige klim. Veel fietsers. De laatste 4 mijl vanaf de kruising met Sault is waar de klim echt begint. Erg mooie weg, royaal fietspad, VEEL fietsers op een vrijdag eind mei, veel auto's en veel onervaren fietsers op e-bikes. Geen rit om nog eens te doen.
Classic climb from Bedouin. First 9 miles in woods, road OK, not too many cars. Moderate climb. Good number of cyclists. Last 4 miles from junction with Sault is where the climb really starts. Very nice road, generous bike lane, LOTS of cyclists on a Friday in late May, lots of cars, and lots of inexperienced riders on e-bikes. Not a ride worth doing again.
Het meest opvallende aspect van deze klim is de buitengewone regelmaat van het stijgingspercentage. Na een beter te trappen eerste deel, komt men in het lange centrale deel rond 9％, constant voor kilometers, voordat men op adem kan komen in het laatste stuk voor de laatste klim naar de top.
De klim is zo regelmatig dat je op veel stukken kilometers lang door kunt fietsen zonder bijna te hoeven schakelen: het stijgingspercentage blijft altijd hetzelfde, zonder plotselinge veranderingen.
De landschappen zijn spectaculair. De uitgang uit het bos is een van de meest suggestieve momenten: aan de ene kant opent de vallei zich, aan de andere kant verschijnt het beroemde maanlandschap van de Ventoux, moeilijk in woorden te beschrijven. Ondanks de hoogte kan het gevoel van hitte aanzienlijk zijn, vooral op zomerse dagen: het is het beste om het in de vroege ochtenduren aan te pakken.
L’aspetto che più colpisce di questa salita è la straordinaria regolarità della pendenza. Dopo un primo tratto più pedalabile, si entra nel lungo settore centrale attorno al 9％, costante per chilometri, prima di poter riprendere fiato nel tratto finale che precede l’ultimo strappo verso la vetta.
La salita è talmente regolare che, in molti tratti, si può procedere per chilometri senza quasi cambiare rapporto: la pendenza resta sempre quella, senza variazioni improvvise.
I paesaggi sono spettacolari. L’uscita dal bosco è uno dei momenti più suggestivi: da una parte si apre la vallata, dall’altra compare il celebre paesaggio lunare del Ventoux, difficile da descrivere a parole. Nonostante l’altitudine, la sensazione di caldo può essere importante, soprattutto nelle giornate estive: meglio affrontarla nelle prime ore del mattino.
Geweldige omgeving elk jaar kom ik hier weer . Prachtig landschap alle kanten erop gefietst aanrader
Mooie klim, gas een knal GG ik weet niet wat ik moet zeggen. TOP panorama
Bella salita, gasa un botto GG non so che dire. Panorama TOP
Iconisch. Legendarisch. Extreem. Grandioos. Een spektakel. Ik heb er bijna 700 km voor gereisd. 26 mei. Maandagochtend. Weinig of geen verkeer, perfect asfalt. De klassieke helling is zwaar, maar in mijn geval was de wind helder. Hoewel hij altijd aanwezig is, vooral in de laatste 6 km waar hij samenkomt in Sault
Iconica. Leggendaria. Estrema. Grandiosa. Uno spettacolo. Ho fatto quasi 700km per poterlo affrontare. Maggio 26. Lunedì mattina. Poco o zero traffico, asfalto perfetto. Il versante classico è duro ma nel mio caso il vento è stato clemente. Seppur sia sempre presente specie negli ultimi 6 km dove si riunisce a Sault
Mooie klim, maar gevaarlijke afdaling vanwege de smalle weg met veel voertuigen die fietsers inhalen.
Belle montée mais descente dangereuse car route étroite avec de nombreux véhicules qui doublent les cyclistes
Klim 1 van de Cinglé. In 2024 deed ik deze uitdaging. Om 6.15 zat ik op de fiets, nadat ik bij een bakkertje mijn eerste stempel had gehaald. Rond 8.20 was ik voor de eerste keer boven. Pittige klim, maar relatief rustig aan gedaan, omdat ik nog twee keer naar boven moest.
Omdat het maanachtig is, omdat het legendarisch is, omdat het de Ventoux is. Het uitzicht op de top vanuit het dorp geeft je de rillingen en als je in een groep rijdt, kun je waarschijnlijk de vliegen horen vliegen vanwege de stress van het trotseren van dit monster. Het eerste stuk tot aan de bocht geeft je de kans om op te warmen en dan... CHANTIER, lange rechte stukken in het bos die je het idee geven dat je Chalet Reynard nooit zult zien, de weg neemt procentueel af in het maanlandschap maar de zon en de wind nemen het over om je dijen te blijven vermoeien... veel succes allemaal, het landschap op de top en de voldoening zijn grandioos!
Parce que lunaire, parce que la légende, parce que le Ventoux quoi. La vision du sommet depuis le village donne des frissons, si le ride est en groupe on doit entendre les mouches voler tant le stress d’affronter ce monstre est présent. La première partie jusqu’au virage permet de ce mettre en jambes et ensuite… CHANTIER, des grandes lignes droites en forêt qui donne une impression de ne jamais voir le chalet Reynard, la route se calme en pourcentage dans le paysage lunaire mais le soleil et le vent prennent le relais pour continuer de fatiguer les cuisses… bon courage à tous, le paysage en haut et la satisfaction est grandiose !
Gekke dag. Een lekke band voor de start, maar elke pedaalslag was een uitdaging. Verbazingwekkend om de zaterdagochtendclub daar te zien rijden tussen de 100 toeristen! Heet in het bos, prachtig op de maan!
Crazy day. Puncture before statered but every pedal stroke was pure challenge. Amazing seeing the Saturday morning club ride up there amongst the 100s of tourists! Hot in the forest, beautiful on the moon!
Prachtige beklimming tijdens de Tour du ALS. Echte aanrader!
3 keer gedaan op de leeftijd van 15, 16 en 17 jaar... Niets meer te zeggen... Een must-see!
Réalisé à 3 reprises à 15, 16 et 17 ans... Rien à dire de plus... Un incontournable !!
Prachtige klim kort na de TdF, adembenemend landschap
Bella salita fatta poco dopo il TdF, paesaggi mozzafiato
Buitengewone beklimming, maanpanorama. Echt de moeite waard
Salita straordinaria, panorama lunare. Veramente vale la fatica
Op 31 juli 2023 alledrie de beklimmingen gedaan op 1 dag, Cinglé du Mont Ventoux. In de ochtend voelde de klim vanuit Bedoin heerlijk. Natuurlijk is het zwaar, de stijgingspercentages liegen er niet om, en toch was het genieten op de fiets. Er stond ook amper wind die dag. De zware momenten deze dag kwamen op de latere klimmen
Schitterende klim, een wielerlegende, niet te missen, onvergetelijk.
Superbe montée, une légende.du cyclisme, incontournable, inoubliable.
Een must voor elke fietser vanwege de TdF-geschiedenis. Rustig weer helpt.
A must-do for any cyclist because of TdF history. Calm weather helps.
Een aanrader. Het is zwaar maar prachtig. Pas op voor de wind en de kou na het chalet. Gevaarlijke afdaling vanwege auto's en campers. Onvergetelijk.
Le must. C’est dur mais c’est beau. Attention au vent et au froid après le chalet. Descente dangereuse à cause des voitures et des camping car. Inoubliable.
Goede workout aanbevolen niet te moeilijk niet te makkelijk Ik ben op zoek naar de volgende 😁😁
Dobry trening polecam nie za trudny nie za łatwy szukam następnego 😁😁
Diverse keren beklommen. Laatste keer juni 2025. Het is telkens een uitdaging. De laatste 6 km van het chalet is het mooiste…
Speciale voorbereiding voor de Ventoux en toch deed de moeilijkheidsgraad zijn reputatie eer aan. Moeilijke klim naar Chalet Reynar en daarna een sterke, koude wind die de klim nog zwaarder maakte. Een zeer snelle afdaling (84 km/u) voor mij en een uitstekende route. Een geweldige herinnering en ik kom zeker terug.
Préparation spéciale avant le Ventoux et pourtant la difficulté a été à la hauteur de sa réputation. Difficile jusqu’au chalet Reynar et ensuite un vent puissant et froid nous a rendu l’ascension encore plus difficile. Descente très rapide ( 84km/h ) pour moi et route excellente Un grand souvenir et je reviendrais
Hoewel het een zware en vervelende klim kan zijn, blijft de berg magisch. Persoonlijk vind ik de klim vanuit Bedoin het mooiste. Hoewel Sault als met aanloop van de Georges vanuit Ville Sur S ook mooi is.
Eind oktober deze klim gedaan. Fantastische klim die je gedaan moet hebben. Let wel op dat het erg koud op de top kan zijn. Terwijl het in het dal 17 graden was, was het op de top van de berg 3 graden. Op 2/3e bij Chalet Reynard is een mooi punt om je alvast aan te kleden voor de top. 1km na Chalet Reynard is een water tap punt.
Beklommen toen de tour de france kwam, de berg qas verpakt, maar nog steeds een onvergetelijke ervaring
Climbed it when the tour de france came up it, the mountain qas packed but still an unforgettable experience
Een beest van een klim - deed de sectie eerst als onderdeel van de 3 beklimmingen uitdaging
A beast of a climb - did the section first as part of the 3 climb challenge
Eerste klim van een col die ik ooit deed, als relatief nieuwe fietser. Vroeg gestart op een zaterdag, om de drukte en de warmte voor te zijn. Het duurde enkele km voor ik in het juiste ritme kwam, maar de aanloop is mild en geeft de kans je ritme te vinden. Ik heb steeds op hartslag gereden, zeker in de boszone, waar het continu steil bergop gaat (tussen 8 en 11％). Zeer mooi de zon te zien opkomen tussen de bomen. Eens Chalet Reynard voorbij werd het landschap nog mooier en kon je echt in de verte kijken. Fantastisch! De laatste 3 km waren erg zwaar door de sterke wind (werd 2x bijna van de fiets geblazen...), maar de beloning mocht er zijn. Echt een aanrader en smaakt naar meer!
Het toppunt van klimmen. Geen wonder dat de renners in de Tour er zo dol op zijn. Geen moment rust van boven naar beneden, maar pas op als het heeft geregend! Rotsen kunnen vaak over de weg liggen en het lijkt erop dat er niemand is om ze 's nachts op te ruimen!
The pinnacle of climbing. It’s no wonder the riders in the Tour love it so much. Not a moment of rest from top to bottom, just watch out if it’s been raining! Rocks can often pool across the road and it doesn’t appear that anyone is around to clear them overnight!
Doe de Ventoux très cingles! Bedouin is echter de zwaarste klim en de meest technische afdaling. De wegen zijn smaller en het bosgedeelte kan op het heetst van de dag overweldigend aanvoelen.
Do the Ventoux très cingles! Bedouin is the hardest climb and most technical descent though. The roads are narrower and the forest section can feel overwhelming in the heat of the day.
Een geweldige klim, maar een die je niet licht moet opvatten. De eerste paar kilometer met Bedoin zijn relatief gemakkelijk, maar daarna is er geen verlichting - het is zwaar tot het einde. Daarom moet je je goed voorbereiden. Een sterke wind kan een extra moeilijkheid zijn in de laatste kilometers. Op de top kun je genieten van een prachtig panorama.
Wspaniały podjazd, ale nie można go lekceważyć. Pierwszych kilka kilometrów z Bedoin jest stosunkowo łatwe, natomiast później nie ma już taryfy ulgowej - jest ciężko do samego końca. Dlatego trzeba się dobrze przygotować. Dodatkową trudnością na ostatnich kilometrach może być silny wiatr. Na szczycie można podziwiać piękną panoramę.
De sfeer hier is uniek en maakt van deze klim iets speciaals, iets wat ik nog nooit ergens anders heb gezien. Het is een zware klim, het middenstuk is erg continu maar als je eruit komt, bevind je je plotseling in een maanlandschap, met een eindeloos panorama om je heen en een geweldige vaart die je overvalt. De eerste van de drie Cinglés-pogingen drukt zijn stempel op je benen en hart, vooral als het de eerste keer is dat je naar de Ventoux gaat. Het is inderdaad waar, je moet het minstens één keer in je leven doen.
L'armosfera che si respira qui è unica e trasforma questa salita in qualcosa di speciale, come non ho mai visto altrove. Salita dura, la sezione centrale è molto continua ma quando ne esci ti trovi di colpo in un paesaggio lunare, con un panorama senza fine attorno e un grande slancio ti pervade. La prima delle tre fatiche del Cinglés lascia il segno nelle gambe e nel cuore, soprattutto se è la prima volta che ti trovi al Ventoux. È proprio vero, da fare almeno una volta nella vita.
De bosweg naar Chalet Reynard is het moeilijkste deel, met nul hellingspauzes, maar het is rustig en vredig. Na Chalet Reynard, op het gedeelte met gras, zijn de uitzichten spectaculair en is de weg perfect. Er zijn vrij veel motorrijders op dit laatste gedeelte, waar de brede bochten je aanmoedigen om van alles te doen...
La route forestière jusqu’au chalet Reynard est la section la plus difficile, avec zéro rupture de pente, mais elle est calme et paisible. Après le chalet Reynard, sur la partie pelée on est dans le grandiose absolu avec une vue spectaculaire et une route parfaite. Pas mal de motos sur cette dernière section que les virages larges incitent à faire n’importe quoi…
Epische klim. Het middelste deel in het bos om Chalet Reynard te bereiken is erg veeleisend, lange stukken zonder pauzes en zonder bochten.
Na het Chalet geeft de magische wereld van kale stenen rondom de weg een gevoel van verwondering. Op de top alleen een gevoel van grote trots!
Epic climb. The middle part in the forest to reach Chalet Reynard is very demanding , Long stretches without pauses and no turns.
After the Chalet the magic world of bare stones all around the road it gives a sense of wonder. On the sommet only a feeling of great proudness !!!
Een absolute klassieker. Het wegdek ziet eruit als een lapjesherstel, maar is mooi glad.
Je zult'niet alleen klimmen, want er zijn genoeg andere fietsers, maar niet zo veel dat het problemen oplevert.
Van ander verkeer had ik niet echt last. Ik heb maar een of twee keer achter een andere fietser moeten blijven om een auto te laten passeren.
Tempo door het bos en genieten van het maanlandschap vanaf kasteel Reynard. De wind is een factor op de kale top, dus houd daar rekening mee bij het klimmen en afdalen.
Er waren een aantal fotografen, dus voor de knappe fietsers is dit een kans om een herinnering te krijgen anders dan een selfie.
An absolute classic. The road surface looks like a patchy repair but is nice and smooth.
You won't be climbing alone as there are plenty of other cyclists, but not too many that it causes any issue.
Other traffic wasn't a real bother for me. Only had to stay behind another cyclist once or twice to let a car pass.
Pace yourself through the forest and enjoy the moon landscape from chateau Reynard onward. The wind is a factor on the bald top, so keep that in mind while climbing and descending
There are were some photographers, so for the good looking cyclists this is an opportunity to get a reminder other than a selfie.
Gemaakt in augustus 2025.
Een festival voor racefietsliefhebbers. Vol met fietsers van alle niveaus.
Lange maar berijdbare klim.
Maanachtig landschap in de laatste 6 km; gewoonweg spectaculair.
Fatta ad agosto 2025.
Una festa per gli amanti della bicicletta da strada. Piena di ciclisti di tutti i livelli.
Salita lunga ma pedalibile.
Paesaggio negli ultimi 6 km di tipo lunare; semplicemente spettacolare.
Wat valt er nog meer te zeggen? Doe het voor het mythische aspect, een geweldig avontuur. Te veel mensen naar mijn smaak.
Que de dire de plus ? À faire pour son côté mythique, une belle aventure. À mon goût, trop de monde.
Schitterende klim, vrij schommelend stijgingspercentage (tussen 6 en 12％). Veel minder fietsers en auto's op deze helling dan via Bedoin. Pas op voor het weer als je de top nadert en tijdens de afdaling (winderig en koud).
Montée superbe, dénivelé assez fluctuant (entre 6 et 12％). Beaucoup moins de cyclistes et de voitures sur ce versant que par Bedoin. Attention à la météo à l’approche du sommet et pour la descente (vent et froid)
Zeer leuk en populair. Wel een aanrader vanwege de populariteit. Ik vind het afdalen ook altijd leuk, want het wegdek is top. Het uitzicht is fantastisch.
Ik heb alle drie de beklimmingen gedaan. Zorg ervoor dat je goed voorbereid bent, vooral via Bédoin waar de laatste vijf kilometer bijzonder moeilijk zijn.
Verwacht ook geen gemakkelijke beklimming via Malaucène: deze kan je in de val lokken met passages van 10-11 ％. In de winter is de afdaling lastiger, omdat er zich ijs kan vormen.
Sault is de minst veeleisende beklimming. Deze sluit aan op de klim naar Bédoin bij het beroemde Chalet Reynard en bevat daarom de laatste paar moeilijke kilometers.
J’ai fait les trois montées. Attention à bien être préparé, surtout par Bédoin où les cinq derniers kilomètres sont particulièrement difficiles.
Ne vous attendez pas non plus à une ascension facile par Malaucène : elle peut vous piéger avec des passages à 10–11 ％. Plus ombragée, la descente en hiver y est délicate, le verglas pouvant s’y former.
Sault est la montée la moins exigeante. Elle rejoint celle de Bédoin au célèbre Chalet Reynard, en empruntant donc les derniers kilomètres difficiles.
Dit is een uitzonderlijke pas en ik vertrok om 6.30 uur vanuit Bedoin om de hitte te vermijden. Het stuk door het bos van de Ventoux is zwaar maar goed te doen. Daarna is het helemaal leuk tot aan de top!
Col exceptionnel fait en partant à 6h30 de bedoin pour éviter les fortes chaleurs. La portion dans la forêt du ventoux est hard mais faisable en gérant son effort. Ensuite que du bonheur jusqu’en haut !
Slechte benen, te weinig getraind en te zwaar. Dan is de Ventoux een monster. Het bos was slopend, maar op het kale stuk stond ik bijna stil. Wat blijft het toch een imposante klim!!
Voor mij is dit de meest bijzondere beklimming die ik gedaan heb. Dat komt door Mont Ventoux zelf. De berg is echt schitterend om te zien vanaf grote afstand, vanuit een van de omringende dorpen en ook als je erop fietst. Echt een icoon in het landschap dat hoog overal bovenuit torent. In de Pyreneeën of de Alpen heb je altijd andere hoge bergen om je heen. Hier niet. Ik vind dat magisch.
De klim zelf is goed te doen mits je getraind bent en jezelf niet over de kop jaagt. Ik heb mensen ingehaald (vrij veel), ben ingehaald (iets minder vaak), heb mensen zien afstappen en lopen en anderen zo zwaar horen hijgen dat ik me zorgen maakte. De laatste anderhalve kilometer werd het echt stoempen. Ik had geluk: weinig wind, maar wel erg heet. Wilde heel graag binnen de twee uur bovenkomen en dat lukte. Met 1 seconde speling. Hoe verzin je het. Als beloning mijn gezin op de top om samen te genieten.
Er zijn zwaardere en langere beklimmingen dan deze, ik weet het. Toch voelt het voor mij alsof het nu af is. Ik hoef niets meer te bewijzen. Wat een geweldige ervaring.
Uitzonderlijk, zelden was ik zo blij om op de fiets te zitten
Exceptionnel, rarement été aussi heureux d’être sur mon vélo
Een enorme klim en een heel mooi uitzicht op het omringende landschap.
Énorme montée et vraiment belle avec la vue sur le paysage aux alentours.
Beklim de mythische Mont Ventoux. Veel verkeer in de zomer en lente (auto's, motoren, fietsen), let op het weer op de top.
Montee du Mythique Mont Ventoux. Beaucoup de circulation en été et au printemps (auto, moto, velo).Attention à la meteo au sommet
Wat valt er nog te zeggen over de klim vanuit Bedoin… tot aan ‘de’ bocht st esteve tijd genoeg om warm te draaien, eens daar begint het 10％ feest! Licht verzet pakken en draaien tot chalet reynard. Vanaf daar bepaalt moeder natuur of het taai word tot de top! De klim 2x gedaan , 1e keer met harde wind en bewolking rond de top met nog maar een graad of 5, 2e keer met geen zuchtje wind en 30 graden op de top. Van tevoren het weerbericht in de gaten houden dus!
Een geplande reis naar Parijs en de Provence werd onvergetelijk toen ik me realiseerde dat ons hotel op rijafstand van de Ventoux lag. Ik huurde een fiets en vinkte er eentje af van mijn bucketlist ✔️
A planned trip to Paris and Provence was made unforgettable when I realized our hotel was within riding distance of Ventoux. Rented a bike and checked one off the bucket list ✔️
Een klim die je minstens één keer moet maken. Het is mythisch, er zijn veel mensen. Je moet een goede conditie hebben, want de 10 km in het bos zijn zwaar. En je moet je energie sparen voor de resterende 8 km na het chalet. Maar wat een genot om op de top te zijn
Ascension à faire au moins une fois. C’est mythique, il y a du monde. Il faut être en forme, les 10km dans la forêt sont hard. Et il faut en garder pour les 8km restant après le chalet. Mais quel plaisir d’être en haut
Gewoon buitengewoon, al een keer gedaan door Bédoin, een andere keer door Malaucène. Bédoin is de moeilijkste: een meedogenloze, eindeloze klim door het bos met moeilijke hellingen. De laatste 6 km zijn magisch, maar de weersomstandigheden kunnen ze episch maken, met hagelstenen en hevige wind die de voorwielen eraf kan blazen. Zorg ervoor dat je de weersomstandigheden controleert voordat je vertrekt en kleed je daarop aan, want je kunt gemakkelijk 15 graden verliezen. Een van de mooiste beklimmingen op de fiets, een must-do die ervoor zorgt dat je keer op keer terug wilt komen.
Juste extraordinaire, déjà fait une fois par Bédoin, une autre par Malaucène. Bédoin est la plus dure : montée impitoyable et sans fin dans la forêt dans des pourcentages difficiles. Les 6 derniers km sont magiques, mais les conditions météos peuvent les rendirent épiques, entre grèle et vents violents à faire décoller les roues avant. Attention a bien vérifier les conditions météo avant de partir et de s’habiller en conséquent, on peut perdre 15 degrés facilement. Une des plus belles ascensions en vélo, un incoutournable qui donne envie de revenir encore et encore
Ik heb eindelijk mijn droom vervuld en deze top bedwongen. Een opwarmstart, de stilte voor de storm. Dan ga je het bos in en begint de strijd met jezelf. En helemaal aan het einde wacht het op je - het monster uit de Provence. Het terrein wordt open, zoals op Mars. En helemaal bovenaan doemt je doel op. Het is moeilijk om geen traan te laten. De rillingen lopen door je lijf.
I finally fulfilled my dream and conquered this peak. A warm-up start, the calm before the storm. Then you enter the forest and the battle with yourself begins. And at the very end, it awaits you – the monster from Provence. The terrain becomes open, like on Mars. And at the very top, your goal looms. It's hard not to shed a tear. Chills run through your body.
Ik maakte me er echt zorgen over, ik was erg ongerust. Ik reed het beest op zaterdagochtend in zone 2 zonder ooit boven de 145 Bpm te komen. Uiteindelijk ging het vrij gemakkelijk. Ik had een achtertandwiel met 34 tanden gemonteerd, wat waarschijnlijk te veel is als je goed getraind bent. Het goede is dat het me gelukt is en ik ben er erg blij mee.
We vertrokken om 7 uur 's ochtends en de weg was helemaal niet overvol met fietsers. De sfeer was geweldig. De omstandigheden waren ideaal.
Voor de geïnteresseerden: ik ben 46 jaar oud en ik train al 6 maanden twee keer per week in de bultjes rond Marseille.
Als je goed getraind bent, voel je je op je gemak. Ik ga terug om het grondig aan te pakken en wat meer te sporten 😉
Je m’en faisais une montagne, j’avais beaucoup d’appréhension. J’ai monté la bête samedi matin en zone 2 sans jamais dépassé 145 Bpm. Ça a finalement été plutôt facile. J’avais monté un 34 dents à l’arrière, ce qui est sans doute trop si tu es bien entraîné. L’avantage, c’est que je l’ai fait et que j’en suis ravi.
On est parti à 07h du matin, la route n’était pas du tout surchargée de cycliste. L’ambiance était top. Les conditions idéales.
Pour ceux que ça intéresse, j’ai 46 ans, je m’entraîne dans les bosses autour de Marseille 2 fois par semaine depuis 6 mois.
Bien entraîné, ça passe à l’aise. J’y retournerai pour le faire à fond et faire un peu plus de sport 😉
Een mythische klim in drie delen. Het eerste stuk, 6 km door de wijngaarden tot St Esteve en alles op een aangename helling. Dan verandert het spel drastisch als je het bos ingaat. Een eindeloze 10 km aan 10％, het is zwaar, zwaar, zwaar. Lange rechte stukken waar je het gevoel hebt dat je heel weinig vooruitgang boekt. De enige motivatie die ik kon vinden was het tellen van de vuilnisbakken die om de 2 km stonden. Aangekomen in Challet Renard verandert alles. Het landschap opent zich, de helling daalt en er zijn prachtige uitzichten. Dit stuk was voor mij puur genieten. Het is ontegenzeggelijk een geweldige klim.
A mythical climb of three parts. The first bit, 6km throught the vineyards as far as St Esteve and all at a pleasant gradient. Then the game changes dramatically when you enter the forest. An interminable 10km at 10％, it is tough, tough, tough. Long straight stretches where you feel you are making very little progress. The only motivator I could find was counting the rubbish bins which were every 2 km. Arriving in Challet Renard everything changes. The landscape opens up, the gradient drops and there are magnificent views. This part for me was pure enjoyment. It's undeniably a great climb.
Beklommen vanaf Bedoin. Het was mijn beste dag ooit. Zeer veeleisend maar vol voldoening. Een echte aanrader!
Climbed it from Bedoin. It was my best day ever. Very demanding but full of satisfaction. Highly recommend!
Een must voor elke wielrenner. De beklimmingen zijn echter vrij zonnig.
Ein Muss für jeden Rennradfahrer. Die Anstiege liegen allerdings ziemlich in der Sonne.
Beste klim van de vakantie. Geweldige klim, rustig & vriendelijk verkeer en heerlijke afdaling
Probeer het niet tenzij je minimaal 3 maanden in je benen hebt getraind. Je zult er niet van genieten. Het is meedogenloos en wordt steeds zwaarder, de laatste paar kilometer zijn wreed, blootgesteld als een maanlandschap. Als je echter in een goede conditie bent, kun je je eigen ritme bepalen en de grootsheid van het beest waarderen.
Dont try it unless you have min 3 months training in your legs. You won't enjoy it. It relentless and gets increasingly tough, the final few km are brutal, exposed like a lunar landscape. That said if your in decent shape you can tap out your own rhythm and appreciate the beasts majesty.
De reden waarom je op de fiets kruipt om te klimmen verschilt, vermoed ik, per persoon. Ikzelf heb als motivatie het genieten van wonderschone uitzichten. Je ervaart hoogte en afstand geleidelijk doordat je de tijd hebt het landschap te zien veranderen. Hoe rustiger je fietst, hoe minder moeite het kost en hoe dieper de ervaring. Op die manier worden veel cols bereikbaar.
Het bereiken van de top is daardoor niet alleen een prestatie maar tevens een beloning. De weergaloze Mont Ventoux is hiervan één van de dankbaarste bewijzen.
Overigens is er niets mis met zo snel mogelijk een berg op willen rijden. Ook dat is een prestatie en levert een heel andere beloning.
Het is maar wat belangrijk voor je is.
De moeilijkste en meest legendarische klim in Frankrijk. Bereid je voor op afzien op deze regelmatige en veeleisende hellingen, vooral in de verschrikkelijke hitte van de zomer.
La montée la plus dure et la plus mythique en France. Préparez vous à souffrir sur ces pentes régulières et exigeantes; surtout en été avec une chaleur terrible.
Prachtige klim vanaf Bedoin. Koud begonnen in de alle vroegte vanaf het dorp Bedoin. Onverstandig omdat het direct stijl omhoog gaat.. pittige klim waar het geen moment gemakkelijk wordt! Enorm genieten boven het bos met het maanlandschap. Laatste meters zijn bijzonder zwaar maar het uitzicht als beloning en de afdaling terug naar Bedoin is onvergetelijk! Een must voor elke fietsliefhebber!
Super beklimming van de Ventoux, eerst door het feërieke bos en daarna door het niet te missen maandlandschap na Chalet Reynard. De afdaling door het bos is wel wat minder vanwege soms gevaarlijk verkeer : afdalen langs Malaucène en Sault is ook veel knapper.
Uitgevoerd als onderdeel van de challenge des cinglé. De klim is zwaar vanaf Bédoin. Soms passages van 11-12 ％. Vanaf Chalêt Reynard leek het makkelijker, behalve de laatste 2 km in de wind, ook al was het licht.
Faite dans le cadre du challenge des cinglé. La montée est dure depuis Bédoin. Des passages à 11-12 ％ par certains moments, A partir du Chalêt Reynard cela m'a paru plus "simple" sauf les 2 derniers kms dans le vent même si celui-ci était faible.
Zware klim. Met 62 jaar niet de jongste, maar goed getraind en ca. 85 kg deed ik er toch 2 uur en 13 minuten over (vanuit Bédoin). Bos is gewoon zwaar met veel 9 a 10％ klimmen. Ik lees veel dat tijden van 2 uur "gewoon haalbaar" zouden zijn, maar het is echt zwaar. Veel fietsers gezien die in het bos al na 3-5 km. kapot zitten en afstappen/pauze nemen. Dan wordt het een hele lange zit naar boven toe!
Terug naar Bédoin levensgevaarlijk door mix van veel te roekeloze motoren, auto's met familieleden die stoppen voor foto's en bidons en waaghalzen die zich op de fiets naar beneden storen. Dat ga ik nooit meer doen! Beter afdalen aan andere zijden.
De Ventoux is een "moet je een keer doen", maar er zijn mooiere en rustigere cols.
Vandaag gefietst onder perfecte weersomstandigheden. Zwaar, lang maar te doen. Het is natuurlijk een mythische klim maar vind m alleen op laatste kale stuk ook echt mooi. Afdaling naar Sault was relaxed en met heerlijk uitzicht.
Vorig jaar zomer Cingles Du Ventoux geworden, alle kanten op één dag. Aanrader, wel trainen. Bloedhitte. De laatste kant was van af Sault. Moet de makkelijkste kant zijn qua hellingspercentage, maar door de afstand lijkt deze oneindig en gevoelsmatig de moeilijkste. Dalen áltijd een jackje aan..
Prachtige klim, mythisch, iconisch en heel mooie omgeving. Lastige stukken vooral in het bos
Een veeleisende maar prachtige klim, een weg in goede conditie en een prachtig uitzicht vanaf de top!
Montée exigeante mais superbe, route en bon état et vue magnifique au sommet !
Deze beklimming 2x gedaan, één keer 'los' en één keer als onderdeel van Le Cannibale van Sporta. Door het profiel van de klim helpt het echt van deze te oefenen, zodat je echt weet wanneer de steilste stukken er aan komen. De zwaarte van de klim licht echt in het middenstuk 'in het bos' waar de percentages bijna continue tegen of over de 10％ aanleunen. Ik reed hem met een 34x28 wat redelijk te doen was, een extra blad of twee vanachter is echter geen luxe. Toen ik reed was het prachtig weer, het stuk na Chalet Renard lijkt me wel extra zwaar als er veel wind of regen zou zijn. Als je gaat best lang genoeg zodat je de beste dag kan uitkiezen om de beklimming aan te vallen
Ventoux beklimming door Bedoin tijdens de GF du Ventoux vanaf de Ventouxbocht blijf je aan de grond gekluisterd en heb je geen moment rust.
montée du Ventoux par bedoin lors du GF du ventoux a partir du virage du ventoux on reste coller au sol aucun moment de repis
Mythisch, natuurlijk! Deze kant is echt moeilijker dan Malaucène: het bosgedeelte is zwaar voor de dijen en de geest, maar als je daar eenmaal uit bent, helpt het landschap je om de helling aan te kunnen, die weliswaar minder steil is. In oktober gedaan, pas op voor het weer (koude wind op de top).
Subliem subliem!!!
Mythique bien sûr ! Ce côté est vraiment plus difficile que Malaucène: la partie forêt est exigeante pour les cuisses et le mental, une fois sorti de là, le paysage aide à supporter la pente qui, il y est vrai, est moins rude. Fait en octobre, attention à la météo (vent froid au sommet)
Sublime sublime !!!
Het bos is zwaar vertelde ze. Het bos is zwaar. Zwaar maar gelijkmatig. Je kunt er gelukkig wel in ritme komen. Het bos voelt als een park. Alles is keurig aangeharkt met om de 2 km prullenbakken speciaal voor fietsers. Zodra je het bos uitkomt binnen de kale vlaktes maar ook eindelijk de uitzichten. Echt genieten. Ik heb deze beklimming op een mooie herfstdag in oktober gedaan. Dat is een aanrader.
Mythische klim en nu weet ik waarom. De eerste 5 km vanaf Bedoin is goed voor de warming-up en dan komt de sprong in 9 km en 9-11％ muur. Nadat je het bos hebt verlaten en maanland hebt bereikt, is het tijd voor een nieuwe ademhaling voor de laatste 3 km. Deze heuvel is episch. Misschien wel de zwaarste klim die ik ooit heb gedaan, voelt veel zwaarder dan Stelvio die ik in juli van dit jaar heb gedaan, maar misschien had ik de week ervoor last van mijn enkelblessure. Ik heb hem 05/10 gedaan met perfecte weersomstandigheden, weinig wind (5-15 km/u) en zonnig (17 graden op de top) en ik vond hem absoluut geweldig. Het uitzicht vanaf de top is ongelooflijk, vooral aan de kant van de Alpen. Tot de volgende keer. Au revoir.
Mythic climb and now I know why. First 5kms from Bedoin is good for warmup and then came jump into 9kms and 9-11％ wall. After you leave forest and reach moon land is time for another breath for final 3kms. This hill is epic. Maybe the hardest climb I have ever done, feels like much harder than Stelvio which I done at July this year but might be affected by injured ankle week before. Did it 05/10 with perfect weather condition, low wind (5-15kph) and sunny (17 degrees celsius at top) and absolutely love it. The view from the top is incredible, especially on the side of the Alps. See you next time. Au revoir.
Op 11 september ‘24 de ‘uitdaging’ met mezelf aangegaan. Vanuit Bédoin om 10:20 uur begonnen aan de klim. Tot aan ‘Le Virage’ 4 -6 ％. Na de gevreesde bocht heb ik geprobeerd om een goede cadans te vinden. Omstandigheden tot aan Chalet Reynard goed, al voelde ik al meer wind opkomen. Niet gestopt, ik voelde dat ik de top ging halen, met een beste wind van voren op karakter ( zeker niet de 1e prijs voor de mooiste stijl) de laatste 6 km in. Felle windvlagen komen van links en ik word van de weghelft weggeblazen, stuur weer terug naar de goede weghelft. 100 meter voor de laatste bocht zie en hoor ik mijn supporters, ik kan ineens aanzetten en versnellen (waar haal ik de kracht vandaan?) de bocht door en heb het gehaald! Wat een geweldige voldoening!
Om één keer in mijn wielerleven net als de profs in de Tour de France de Ventoux op te rijden. Ik stelde mezelf dit doel in 2004 en heb het nu in 2024 bereikt.
Net als veel andere opmerkingen kan ik alleen maar bevestigen dat het bosgedeelte bijzonder uitdagend is.
Daarna had ik niet genoeg energie meer om van de laatste kilometers te genieten...
Maar toch gedaan en dolgelukkig.
Mijn enige advies naast het vereiste minimum aan training is om op het weer te letten, vooral op de temperatuurverschillen en de wind.
Veel plezier aan iedereen die het wil proberen!
Einmal im Radleben den Ventoux hochfahren wie die Profis bei der Tour de France. Dies hatte ich mir in 2004 vorgenommen und nun in 2024 geschafft.
Wie bei vielen anderen Kommentaren kann ich nur bestätigen, dass das Waldstück besonders herausfordernd ist.
Danach fehlte mir ein wenig der Saft um die letzten Kilometer zu genießen...
Aber dennoch geschafft und überglücklich.
Mein einziger Rat neben des erforderlichen Minimum an Training ist das Achten auf dem Wetter, insbesondere der Temperatur Unterschiede un des Windes.
Viel Spaß an alle die es ausprobieren wollen!
Je hebt beklimmingen die de reis er naar toe meer dan waard zijn, de Mont Ventoux is daar eentje van!
De beklimming vanuit Bédoin is het meest iconisch. De afdaling via Malaucene vind ik het prettigst vanwege de bredere wegen en veel minder verkeer. Mocht je terug willen naar Bédoin dan is dat dat nog 12km fietsen met een klein klimmetje erin.
Gewoon een prachtige klim van beneden naar boven. Hoewel ik zeker niet de langzaamste van de dag was, werd ik vlak voor de top ingehaald door een jonge vrouw en haar 12-jarige zoon. Begin vroeg, het wordt warm in augustus.
Just a beautiful climb from bottom to top. Whilst I’m sure I wasn’t the slowest on the day, within sight of the summit I was overtaken by a young lady and her 12 year old son. Start early, it gets warm in August.
Op 39-jarige leeftijd en een dagelijkse sportliefhebber begon ik in januari 2024 met fietsen.
Na ongeveer 2500 km te hebben afgelegd, maakte ik van mijn vakantie gebruik om mezelf te testen op de Mont Ventoux.
Nou, ik had een rottijd van start tot finish. Het bosgedeelte leek eindeloos, waardoor ik geen tijd had om te rusten. Het is moeilijk om bij te tanken zonder te stoppen.
Eenmaal voorbij het chalet zijn de beklimmingen even zwaar als altijd en kun je de top zien die dichtbij lijkt (die alleen maar dichtbij lijkt).
Persoonlijk raad ik een minimale voorbereiding aan. Een klim van 20 km aan bijna 8％ is een behoorlijke inspanning.
Eenmaal op de top geniet je ervan.
Tot slot: ik had niet verwacht dat het zo moeilijk zou zijn, maar het is me gelukt.
39 ans, pratiquant du sport quotidiennement, j'ai commencé le cyclisme en Janvier 2024.
Après environ 2500km avalé, j'ai profité de mes vacances pour me tester au Mont Ventoux.
Bon j'en ai chié du début à la fin. La partie de la foret semble interminable, ne laisse aucun moment de répit. Difficile de ravitailler sans s'arreter.
Une fois le chalet passé, les côtes sont toujours aussi dures, on aperçoit le sommet qui semble proche (qui semble seulement)
Perso, je conseille un minimum de préparation. 20km d'ascension à près de 8％ c'est un sacré effort.
Une fois au sommet on profite.
Pour conclure je ne m'attendais pas à etre autant en difficulté mais j'y suis arrivé.
Een legendarische klim!
Maar wat was het zwaar.
De passage door het bos is echt het moeilijkste deel.
Je kunt even uitblazen net na Chalet Reynard.
Wat een prachtig uitzicht vanaf de top
Montée légendaire !
Mais que ce fut dur.
Le passage dans la forêt est vraiment la partie la plus dur.
On peut souffler juste après le chalet Reynard.
Quelle belle vue tout en haut
Een klim die ik elke keer doe als ik de regio bezoek, altijd een plezier. Je moet in het bos blijven hangen om de aangenamere hellingen en het prachtige uitzicht vanaf Chalet Reynard te bereiken.
Elke keer is er een lonende frisdrank op de top voor een prachtige afdaling aan beide kanten (hoewel ik Malaucène aanraad voor de afdaling, omdat het minder blootgesteld is aan de wind).
Montée que je réalise chaque fois que je passe dans la région, toujours un plaisir, il faut s'accrocher dans la partie dans la forêt afin d'atteindre les pourcentages plus agréables et les vues magnifiques à partir du Chalet Reynard
Chaque fois un petit soda de récompense au sommet avant une descente magnifique peu importe le côté (je conseille cependant Malaucène pour la descente, moins exposée au vents)
Het is niet voor niks de bekendste en populairste klim van Frankrijk. Zeer mooi zeker vanuit Bedoin. Percentages bedriegen wel wat.
Een absolute ervaring. Zwaar maar erg mooi. Je kunt trots zijn als je de top bereikt. Wees voorzichtig bij de afdaling: tegenliggers mogelijk(!)
Ein absolutes Erlebnis. Hart aber sehr schön. Man kann stolz sein, wenn man oben ist. Vorsicht bei der Abfahrt: Gegenverkehr möglich(!)
De Mont Ventoux. Het beest van de provence. Is het een beest? Ja! Wanneer je de aanloop vanuit Bedoin niet meetelt, en pas telt vanaf het bos, is het bijna 16km aan 9 procent gemiddeld. Verschrikkelijk.
Is het een mooie beklimming? Nee. Het bos is steil, lang en vooral saai. Enkel de laatste 6km zijn episch. Maar laten we wel wezen, dat is ook de reden waarom men naar de Ventoux gaat.
Ik heb het Beest van de Provence nu zeven keer voltooid. Drie keer via de klassieke TdF-route (Bédoin > top), twee keer vanuit het noorden (Malaucene > top) en twee keer vanuit het oosten (Bédoin > Sault > top / Sault Summit).
Er zijn wel duizend beschrijvingen van alle routes, dus je hebt er geen meer nodig. In plaats daarvan, als veteraan (!) hier's mijn top tips:
1. Laat je niet afschrikken. Het internet staat vol hyperbool over hoe verschrikkelijk het allemaal is. Mijn eerste beklimming was in 2017 (57 jaar oud) en ik geloofde de hype. Eerlijk gezegd valt het reuze mee - alle drie de routes zijn zwaar, maar goed te doen:
2. Je'fit bent ... ga niet denken dat je'het kunt - dat kun je niet. Train veel, maar vooral op heuvels. Dit versterkt niet alleen de juiste spieren, maar traint ook je hoofd (belangrijker dan je denkt).
3. Houd je tempo hoog - dat spreekt voor zich, maar zorg dat je genoeg in je tank hebt. De top 6 km is echt zwaar, er is geen beschutting en omdat je de top bij elke bocht kunt zien, kan het psychologisch zwaar zijn.
4. Hydrateer en voed - op de meeste dagen van het jaar zul je nooit alles vervangen wat je verliest, maar je moet het wel proberen. Neem twee volle waterflessen met hydrolaten mee (je kunt bijvullen in Chalet Reynard / Mt Serein) en zoveel gels en proteïnerepen als je kunt dragen.
5. Als je'in een team fietst, leid dan om de beurt en concentreer je op het wiel voor je - het is verbazingwekkend hoeveel bumperkleven je kan meeslepen. Als je alleen fietst, kies dan een achterwiel en volg dat.
6. Let op het weer, vooral op de wind. Wat in Bédoin een zacht briesje lijkt, kan op de top een razende storm zijn en levensgevaarlijk - 320 km/u is bekend. Als het'40+kph op zeeniveau voorspelt, denk er dan over om een andere dag te gaan. Vergeet ook de zonnebrandcrème niet. Het is de moeite waard om te weten dat de Col meestal gesloten is van november tot eind april.
7. Kleding - meestal voor de hand liggend, maar vergeet niet dat de temperatuur op de top 20º en meer kan zijn dan in het dorp. Een licht jack is aan te raden voor de laatste beklimming, zelfs op de zonnigste dagen.
8. Zelfs de besten onder ons kunnen het moeilijk krijgen, vooral als de top nadert - verdeel grote problemen in kleine; richt je in plaats van op de top op de volgende bocht en dan de volgende en dan de volgende ...
Natuurlijk, als je bij het beroemde observatorium staat, lijkt het allemaal leuk. Aangezien de Mt Ventoux een berg van 1912 m op zichzelf is, zijn er ononderbroken uitzichten in alle richtingen - neem de tijd om ervan te genieten. Doe het dan rustig aan tijdens de afdaling - als er ongelukken gebeuren is dat altijd op de weg naar beneden, je'bent moe en voelt je onoverwinnelijk. Helaas denkt de Porsche-coureur die naar de top racet ook dat hij .... is.
Veel succes en geniet.
I've now completed the Beast of Provence seven times. Three via the classic TdF route (Bédoin > summit), twice from the north (Malaucene > summit) and twice from the east (Bédoin > Sault > summit / Sault Summit).
There's like a thousand descriptions of all the routes so you don't need another, instead, as a veteran (!) here's my top tips:
1. Don't be daunted. The internet is full of hyperbole about how terrible it all is. My first ascent was in 2017 (aged 57) and I believed the hype. Honestly, it's not that bad – all three routes are tough but eminently doable if:
2. You're fit ... don't go thinking you'll wing it – you won't. Do loads of training but especially on hills. Not only will this tone the right muscles but it also trains your head (more important than you think)
3. Pace yourself – should go without saying but leave plenty in the tank. The top 6kms are properly tough, there's no shelter and, because you can see the summit at every turn, psychologically it can be wearing.
4. Hydrate and nourish – on most days of the year you will never replace all you lose, but you should try. Take two full water-bottles with hydrolates (you can replenish at Chalet Reynard / Mt Serein) and as many gels and protein bars as you can carry.
5. If you're cycling in a team, take turns at leading and focus on the wheel in front – it's astonishing how much tailgating can drag you along. If you're on your own, chose a back wheel and follow it.
6. Be aware of the weather, especially the wind. What seems like a gentle breeze in Bédoin can be a raging tempest at the summit and positively dangerous – 320kph has been known. If it's forecasting 40+kph at sea level then think about going another day. Don't forge the sun cream either. It's worth noting that the Col is usually shut November to late April.
7. Clothing – mostly obvious but don't forget that the temp at the summit can be 20º and more than in the village. A light jacket is advisable for the final ascent, even on the sunniest of days.
8. Even the best of us can struggle, especially as the summit nears – break big problems into little ones; instead of aiming for the summit, aim for the next bend and then the next and then the next ...
Of course, standing by the famous observatory, it all seems like fun. As Mt Ventoux is a 1912m mountain all on its own there are uninterrupted views in all directions – take time to savour it. Then take it steady on the descent – if there are accidents it's always on the way down, you're tired and feeling invincible. Unfortunately the Porsche driver racing to the summit also thinks he is ....
Good luck and enjoy.
De meest iconische klim ter wereld. Geweldig uitzicht op de top. Perfect voor een Everest-uitdaging
Most iconic climb in the world. Amazing view at the top. Its perfect for an everesting challenge
08-06-2023
camping in Bedoin ,net aangekomen en de volgende dag meteen de Ventoux op .
super !!Het bos was zwaar, geen moment ontspannen .
Laatse stuk kale berg, super, wel veeeeeel wind !
Een absolute must voor racefietsers! Je moet wel op het weer letten, want in de zomer wordt het snel heet. We vertrokken om 6.30 uur.
Ein absolutes Muss für Rennradfahrer! Man muss etwas auf das Wetter achten, da es im Sommer schnell heiß wird. Wir sind um 6:30Uhr losgefahren.
De zwaarste en meest beroemde zijde van de Ventoux, maar ook de drukste. Beklommen begin augustus, en het was een langgerekt lint van fietsers, van de voet tot de top. Ook best veel auto's en campers, dus voor elk inhaalmanoeuvre moet je omkijken. Het stonk er zelfs naar verbrande koppeling van auto's die achter een bepaalde fietser blijven rijden. Maar ja, je moet hem natuurlijk wel gedaan hebben.
Mooi schaduwrijk gedeelte in het midden, maar ook behoorlijk steil. Eenmaal uit de bomen kan het erg winderig zijn.
Nice shady section in the middle, but also quite steep. Once out of the trees, it can be very windy.
Toffe beklimming, mooie stukken tussen de bomen en ook na Chalet Renard zie je mooi de toren van ver liggen
Ik'heb hem nog nooit gereden, behalve op de Ven-TOP op het "Zwift" platform (19km aan 8％); deze dag in 1u39min of 11,5km/u gemiddeld...
Na onlangs de GCN-video's te hebben gezien, heb ik geen idee wat mijn waarschijnlijke tijd zou zijn in "werkelijkheid" ik merkte ook op dat het voor mij natuurlijk langer zou zijn in termen van duur en moeilijkheidsgraad, gezien de wrijving van de banden op het asfalt, en de... wind! Maar op basis van de ervaringen van andere PROS of voormalige PROS, denk ik dat deze tijd op Zwift aardig in de buurt komt van de echte tijd.
Ik denk'dat ik het nog niet ga aanvinken, totdat ik het heb gedaan!
Je ne l'ai jamais monté à l'heure actuelle, sauf le Ven-TOP sur la plateforme "Zwift" (19km à 8％) ; ce jour en 1h39min soit 11,5km/h en vitesse moyenne...
Ayant vu récemment les vidéos de GCN, je n'ai aucune idée de mon temps probable dans "la réalité" ; j'ai constaté aussi qu'il me serait naturellement plus long en durée et en difficulté, vu le frottement des pneus sur l'asphalte, et le...vent ! Mais selon les expériences d'autres PROS ou anciens PROS, je pense que ce temps sur Zwift est assez proche du temps réel.
Je ne pense pas le cocher tout de suite, tant que je ne l'ai pas fait !
Mythisch... Wat kun je nog meer zeggen? Laat je niet meeslepen, vind je ritme, doe het rustig aan, verwacht geen rustplaatsen, die zijn er'niet, afgezien van de waterstop bij Chalet Reynard. Voor de rest is het gewoon fantastisch om deze Ventoux te winnen!
Mythique... Que dire de plus? Ne pas s'emballer, trouver son rythme, ménager ses forces, ne pas s'attendre à des zones de repos, il n'y en a aucune, si ce n'est le ravito en eau au Chalet Reynard. Pour le reste, juste splendide d'aller décrocher ce Ventoux!
Vorig jaar eind september deze berg op gefietst met een vriendin. Het waaide erg hard, beneden in Bedoin was het 18 graden, bovenop de berg erg koud en mistig.... Maar niet willen missen. Overwinning op ons zelf, nooit gedacht dat we dit zouden kunnen volbrengen! Getraind op de Posbank bij Arnhem, wat natuurlijk een lachertje is. Met pure wilskracht boven op de Kale berg gekomen!
Gewoon wow!!! Ik weet er niet veel van, maar ik doe de bi cinglé.
De laatste klim was lastig :-)
Persoonlijk was het moeilijker via Malaucène dan via Bédoin.
Het uitzicht vanaf de top is gewoon ongelooflijk.
Veel fietsen en dat houdt je op de been!
Ik ga zeker terug met mijn dochter.
276 km, 13u40, 9000d+.
Juste waow !!! Méconnu pour ma part, j'y effectue le bi cinglé.
La dernière montée était compliquée :-)
Perso, plus difficile par Malaucène que par Bédoin.
La vue au sommet est juste incroyable.
Bcp de vélos et c'est çà qui te fait avancer!
J'y retournerai avec ma fille.
276km, 13h40, 9000d+
Een prachtige Provençaalse beklimming! Het grootste deel van de klim gaat door een rustig bos tot aan Chalet Reynard, daarna biedt het open landschap een prachtig panoramisch uitzicht over de regio. In het noorden de heuvels van de Drôme, in het zuiden de vlakte van de Vaucluse, de Dentelles de Montmirail... Prachtig. De Mont Ventoux biedt niet alleen prachtige panoramische uitzichten, maar stelt ook je benen op de proef. Er is maar weinig rust tijdens de klim. De eerste paar kilometer zijn vrij eenvoudig, zodat je genoeg tijd hebt om op te warmen. Dan, zodra je de St Estève bocht om bent, beginnen de steile hellingen, die bijna onverminderd doorgaan tot je de top bereikt, afgezien van de paar honderd meter voor Chalet Reynard.
Une superbe ascension provençale ! Une grande partie évoluant au sein d'une paisible forêt jusqu'au Chalet Reynard, puis, un paysage dégagée offre de superbes panoramas sur la région. Au nord les reliefs drômois, au sud la plaine du Vaucluse, les dentelles de Montmirail… Magnifique. En plus d'offrir de splendides panoramas, le Mont Ventoux va également mettre à l'épreuve vos jambes. Très peu de répits dans l'ascension. Les premiers kilomètres ne présentent aucune difficultés, de quoi s'échauffer convenablement. Puis, dès le virage St Estève, les forts pourcentages commencent et ne cesseront presque pas jusqu'au sommet si ce n'est les quelques centaines de mètres précédant le chalet Reynard.
Makkelijker dan de Malaucene route (IMHO) maar net zo geweldig. Ook drukker dan de Malaucene route maar handig als je een pauze nodig hebt en even in iemand's wiel moet zitten 👍🏼😉
Easier than the Malaucene route (IMHO) but awesome just the same. Also busier than the Malaucene route but helpful when needing a break and sitting in someone's wheel for a while 👍🏼😉
Het is niet het mooiste. Het is niet het moeilijkste. Maar het is uniek. Fascinerend. Mythisch.
Zoals Pierre, de leider van de Cinglés du Ventoux, die alle drie de zijden van de berg op één dag beklom, terecht zei: "Ventoux is een magneet".
En het is waar dat je terug blijft komen. Het is elke keer anders als je hem beklimt.
Moeilijker dan vanaf Malaucène? Echt, helemaal niet zeker.
In deze tijd van het jaar (oktober) bereik je vanuit Bédoin, aan het eind van de middag, de top met een zijwaarts schijnende zon en dat voegt iets speciaals toe aan dit toch al zo vreemde landschap.
Een campagne tegen vrouwenmoorden had de wegen van de Ventoux uitgekozen om aandacht te vragen voor deze plaag. Het was opvallend.
Il n’est pas le plus beau. Il n’est pas le plus dur. Mais, il est unique. Fascinant. Mythique.
Comme le disait si justement, Pierre, le responsable des Cinglés du Ventoux qui le grimpent par ses trois versants dans la même journée « il aimante, ce Ventoux ».
Et c’est vrai qu’on y revient. Il est différent à chaque ascension.
Plus difficile que depuis Malaucène ? Vraiment, pas certain du tout.
A cette saison (octobre) depuis Bédoin, en fin d’après midi, on arrive au sommet avec un soleil latéral et ça ajoute quelque chose de fort à ce décor déjà si étrange.
Une campagne anti féminicides avait choisi les routes du Ventoux pour sensibiliser sur ce fléau. C’était saisissant.
Iconisch! Kan druk zijn met verkeer, vooral in het weekend en tussen halverwege de ochtend en het begin van de middag. De beste tijd om de rit te maken is doordeweeks vroeg in de ochtend. Controleer ook het weer en let vooral op de windsnelheid - die kan hevig zijn. zie https://www.mountain-forecast.com/peaks/Mont-Ventoux/forecasts/1912
Iconic! Can get busy with traffic, especially at the weekends and between mid morning till early afternoon. Best time to do the ride is early morning during the week. Also check the weather especially paying attention to the wind speed - which can be ferocious. see https://www.mountain-forecast.com/peaks/Mont-Ventoux/forecasts/1912
Het is Disney World voor fietsers, deze beroemde berg. Het is allemaal waar. Die afschuwelijke klim door het bos, die je mentaal op de knieën probeert te krijgen. De verademing het illustere Chalet Reynaud bereikt te hebben. Dan de evengoed afmattende laatste zes kilometers door het iconische maanlandschap. In een woord is het indrukwekkend. Kleine smet: gereden eind juli, de berg is vergeven van de fietsers van alle rangen en standen, soms fiets je bijna file. Zorgelijker is al het autoverkeer dat voornamelijk supporters bevat van eerdergenoemde fietsers. Druk drukker drukst, dus oppassen geblazen. Maar: Ja. Ben je een fietsert, dan moet je hem wel gedaan hebben. Dat begrijp ik nu.
Heb de beklimming via Bedoin gedaan als training voor de Cingle de Mont Ventoux die ik later dit jaar ga doen. Ben om 7 uur gestart met een tempo van 24 graden. Op de top was het nog 21 graden. Ons de klim goed te doen (was op het ergste voorbereid met alle bonenstaande recensies😉). Ik het bos een aantal keren gestoken door muggen. Laatste. Paar kilometer trekken zich lang omdat je steeds denkt dat je er bent in het zicht van de toren.
Wat een beest! De aanloop tot Saint-Estève vormt voor niemand een probleem, het is echter na de haarspeldbocht dat de miserie begint. Eindeloos stoempen, duwen, knarsetanden en afzien. Hopen dat die verdomde Chalet Renard er verduiveld snel aankomt....
Vanaf de chalet krijg je even respijt. De gemiddelden liggen hier lager, maar toch kan je hier uitsmijters tot 11％ verwachten. Over het algemeen valt dit stuk best mee, de wind buiten beschouwing gelaten...
De top zie je in de verte liggen, maar toch speelt die vanaf drie kilometer van het einde af en toe verstoppertje. De kenmerkende toren op de top lijkt soms eindeloos klein te blijven, zonder dat die ooit lijkt dichterbij te komen. Maar toch, opeens staat hij vlak voor je neus.
De gedenksteen van Tom Simpson markeert de laatste kilometer van deze beestachtige klim. Vanaf hier moet je verdapperen, de beloning aan het einde is o zo mooi!
Once in a lifetime; moet je echt een keer gedaan hebben. Ik amateur, 52 jaar, pas een jaar aan t fietsen, kon prima boven komen. Niet op tijd gereden, maar op vermogen (pedalen) en hartslag. Dan goed te doen. Deed er dan wel 2,45 uur over op mn omgebouwde Gazelle S2 sportfiets (tripple op gezet en carbon wielen). Nu een jaar later, na trainen en een nieuwe fiets (Canondale Supersix Di2 Ultegra) zou t me veel gemakkelijker afgaan. Oftewel, zelfs met niet t beste materiaal kan je boven komen, maar houd t veilig (hartslag bewaken) en rijd rustig naar beneden (er zijn dwazen met 70 km/uur). Ik hield t maar net op 45-50 met mn velgremmetjes..
Heel gaaf, eerste stuk makkelijk, door het bos mentaal en fysiek erg zwaar, vooral de eerste kilometers heel steil. Ook geen haarspeldbochten waar je even kan uitrusten, hele tijd steil. Stukje naar en vanaf Chatel Reynard wat minder steil, maar toch snel daarna weet harde percentages en de laatste paar kilometers erg zwaar. Voor mij de eerste keer als 14 jarige met nu 1 jaar ervaring in wielrennen. Wel prachtig daarboven en een geweldige uitdaging voor elke wielrenner
Ik beklom hem tijdens de Gran Fondo Montventoux 2023 cyclosportive na 100 km, de col de la madeleine, col de la Gabelle, rocher du Cire en col des abeilles in de benen. De klim wordt gedaan in 3 etappes, waarvan het tweede deel in het bos absoluut zwaar is waar je constant worstelt met stijgingspercentages van minimaal 8,5-9％ gedurende 9km. Het landschap is maanachtig zodra je het bos voorbij bent. Het is een must-do fietsmoment voor alle fiets- en klimliefhebbers.
Je l'ai monté lors de la cyclosportive Gran Fondo Montventoux 2023 après 100 kms, le col de la madeleine, le col de la Gabelle, le rocher du Cire et le col des abeilles dans les jambes. La montée se fait en 3 étapes dont la seconde partie dans la forêt est absolument dure où on est tout le temps en prise avec des pentes de 8,5-9％ minimum sur 9km. Le paysage est lunaire un fois la fôret passée. C'est un moment du cyclisme à faire pour tous les passionnés du vélo et de la grimpe.
Ik heb deze route een paar keer gereden en de Cinglés du Mont Ventoux voltooid - alle drie de asfaltbeklimmingen in minder dan 9 uur.
Waarschijnlijk mijn favoriete klim, dicht bij Timmelsjoch in Oostenrijk (met een geweldig restaurant op de top).
Controleer de windsnelheid. Een licht briesje aan de voet kan betekenen dat je niet verder kunt rijden dan de boomgrens. Ik'heb blikseminslagen gezien en regen die op een zomerochtend de weg op werd geblazen, vlakbij de top.
Pacing is, zoals bij alle grote beklimmingen, belangrijk omdat het bosgedeelte in een oven kan veranderen. Ik heb 36°C meegemaakt terwijl ik dacht dat het eerder 25°C zou zijn toen ik begon. Vliegen - ja, als je langzamer dan ~20 km/u rijdt, zitten ze je om de oren in het bos. Muggenspray helpt, net als P20, maar draag een pet onder je helm. Dan druppelt het zweet niet in je ogen en eten de vliegen je hoofdhuid niet op!
Vaak zijn er grote vlees- en snoepverkopers op de top en een klein toeristenwinkeltje waar je drankjes en snacks kunt kopen. Erg druk tussen 10 uur 's ochtends en zonsondergang.
Ongelooflijk onwetende Amerikanen vaak daarboven, die op de laatste meters zonder te kijken in de paden van fietsers lopen, en in campers naar boven zijn gereden. Ik heb meer dan eens de vraag gekregen 'wa on earth y'all want to bi-cycle up here?' van een hijgende automobilist uit de VS!
Staat waarschijnlijk in mijn top 5 van beklimmingen. Het uitzicht bij zonsondergang is adembenemend. De berg werpt een zonnewijzerachtige schaduw over een afstand van ~50 km.
I've ridden this a few times and completed the Cinglés du Mont Ventoux - all three tarmac climbs in under 9hrs.
Probably my favourite climb, close to Timmelsjoch in Austria (which has great restaurant at crossing summit).
Check wind speed. A slight breeze at the base might mean unrideable past the tree line. I've watched lightning strike and rain being blown up the road on a summer morning, near the summit.
Pacing, like all big climbs, is important because the forest section can turn into an oven. I've experienced 36°C when I thought it'd be nearer 25°C when starting off. Flies - yep, any slower than ~20kmh and they'll be all over you in the forest. Mosquito repellent helps, as does P20, but wear a cap under your helmet. It will stop the sweat dripping into your eyes and keep the flies from eating your scalp!
Often great meat and sweets vendors up at summit, and small tourist shop, so you can buy drinks and snacks. Very busy between 10am - sunset.
Unbelievably clueless Americans often up there, who wander into the paths of cyclists on final few metres without looking, and driven up there in motor homes. More than once I've been asked 'wa on earth y'all want to bi-cycle up here?' from a wheezing car-bound US citizen!
Probably in my top 5 climbs. The view at sunset is mind-blowing. The mountain casts a sundial-like shadow for over ~50km.
Mooi uitzicht, het stuk in het bos is het zwaarst, maar als je daar eenmaal voor bij bent… genieten.
Geweldige ervaring voor de Tour de France. Een berg die je zeker gereden moet hebben. Het landschap is erg indrukwekkend.
Tolle Erfahrung zur Tour de France. Ein Berg den man auf jeden Fall mal gefahren sein sollte. Landschaft ist sehr beeindruckend.
Vanmorgen 28/05 voor het eerst geklommen. De eerste 4/5 km zijn zeer gemakkelijk. Eenmaal in het bos begint het serieuze werk. 9/10 ％ deniv over meerdere km. De koelte van de bomen en de fietsers vooraan houden het moreel hoog. Iedereen zegt hallo. C'est bon enfant. Iedereen is in een goede stemming eenmaal de chalet Reynard (waterpunt aangegeven) mogelijkheid tot eten. Verkoop van truien, geen bomen meer. Paniek aan boord. Gelukkig was het weer bewolkt en koel zonder al te veel wind. Eenmaal op de top, waren we dapper genoeg om foto's te nemen met het Ventoux bord, want er waren veel mensen die de beklimming probeerden te vereeuwigen. Prachtig landschap, geen verrassingen daar. Wees voorzichtig op de weg naar beneden. Ik ga naar Malaucène. Tussen de auto's die op en neer gaan. Les ci les ça ou les virages... il faut bien garder les mains sur les freins. De gemiddelde snelheid van de afdaling verhoogt nauwelijks het algemeen gemiddelde. Snif. Maar wat maakt het uiteindelijk uit. Veel fietsers. Een paar auto's (als de Peugeot RCZ er niet was geweest, was het leuker geweest) maar zij respecteerden de veiligheidsafstanden. Dankzij hen. Voor herhaling vatbaar
Grimpée ce matin 28/05 pour la première fois. Les 4/5 premiers km sont très abordables . Ensuite une fois dans la forêt les choses sérieuses commencent. du 9/10 ％ de deniv sur plusieurs km . La fraîcheur des arbres et les cyclistes devant permettent de garder le moral . Tout le monde dit bonjour. C est bon enfant. Tout le monde est de bon humeur une fois le chalet Reynard ( point d eau indiqué) possibilité de se restaurer. Vente de maillot plus d arbre . Panique a bord. Heureusement temps couvert et frais sans trop de vent . Une fois en haut courage pour les photos avec le panneau du Ventoux car beaucoup de monde pour immortaliser cette montée. Paysages magnifiques pas de surprise la dessus. Attention à la descente. direction Malaucène pour ma part Rester concentré. Entre les bagnoles qui montent et se deportent . Les ci les ça ou les virages.. il faut bien garder les mains sur les freins . La moyenne de la descente fait a peine monter la moyenne générale. Snif . Mais quelle importance au final. Beaucoup de cyclistes. Quelques voitures ( sans le rassemblement de Peugeot RCZ ça aurait été plus agréable) mais ils ont bien respecté les distances de sécurité. Merci a eux . A refaire
Eerste grote pas voor mij; ik moest het absoluut doen voor mijn 50ste verjaardag (over 2 maanden!).
Fiets gehuurd in Malaucène (34x30) - Ik heb me opgewarmd op de toeristische route naar Bédoin voordat ik aan de beklimming van de Géant de Provence begon.
De klim leek gemakkelijker dan ik verwachtte en in alle bescheidenheid denk ik dat ik er goed in geslaagd ben, want ik heb er minder dan 2 uur over gedaan. Ik had me 8 weken lang voorbereid in de heuvels van mijn geboorteland Lotharingen, zoveel mogelijk hobbels geslikt en mijn tochten in de loop van de weken verlengd, en dat heeft vruchten afgeworpen.
Ondanks de dichte mist op de top (19 mei 2023, 8°C op de top) kon ik in alle rust genieten van het prachtige panorama.
Ook tijdens de afdaling heb ik genoten, terwijl ik voorzichtig bleef, dankzij het vermogen en de progressieve schijfremmen van de Wielier triestina die ik had gehuurd.
Deze eerste ervaring met een HC-pas gaf me zin om deze ervaring te herhalen op andere legendarische passen!
Premier grand col pour moi; je voulais absolument le faire avant mes 50 ans (dans 2 mois !).
Vélo loué à Malaucène (34x30) - je me suis échauffé jusqu'à bédoin par la route "touristique" avant d'entamer l'ascension du Géant de Provence.
L'ascension m'a paru plus facile que ce à quoi je m'attendais et, en toute modestie, je pense avoir géré correctement ma montée puisque j'ai réussi en moins de 2H. Je m'étais préparé depuis 8 semaines dans les côtes de ma Lorraine natale en avalant le plus de bosses possible et en allongeant les sorties au fil des semaines et ça a payé.
J'ai pu profiter du magnifique panorama en toute sérénité malgré un brouillard épais au sommet (le 19 Mai 2023, 8° en haut).
je me suis fait aussi plaisir dans la descente tout en restant prudent, mis en confiance par la puissance et la progressivité du freinage à disques du Wielier triestina que j'avais loué.
Cette première expérience d'un col HC m'a donner envie de renouveler l'expérience dans d'autres cols mythiques !
Ik beklom de Mont Ventoux vandaag 11/05/2023 onder een prachtige zon en met veel wind werd de top door wolken bedekt.
Ik start deze mythische klim vanuit Bédoin. De eerste 5 km zijn gemakkelijk en snel.
Als je dan het bos ingaat, wordt het veel moeilijker en is het een mentaal spel. Het begin van het bos is erg moeilijk, maar hoe dichter je bij het chalet reinard komt, hoe zachter de helling wordt.
De laatste 6 km zijn eindeloos (vooral de laatste) en de sastifactie op de top is geweldig. Pas op voor de wind in de laatste kilometers.
Deze pas moet op je lijstje staan van te doen passen.
J'ai monté le Mont Ventoux aujourd'hui 11/05/2023 sous un beau soleil et avec beaucoup de vent le sommet était couvert par des nuages.
Je commence donc cette montée mythique en partant de Bédoin. Les 5 premiers kilomètres sont abordables et rapides.
Ensuite quand on entre dans la forêt, c'est beaucoup plus dur et ça joue au mental. Le début de la forêt est très difficile mais plus on se rapproche du chalet reinard plus la pente s'addoucit.
Enfin, les 6 derniers kilomètres sont interminables (surtout le dernier) et la sastifaction est grande au sommet. Attention au vent dans les derniers kilomètres.
Col qui doit se trouver dans votre liste de col à faire.
Attention ne pas faire le Mont Ventoux sans entraînement ( au moins 3000km!)
Ten tweede male beklommen. Met goede moraal hier gekomen. Finishen was al eens gelukt dus het doel was nu wat sneller boven te zijn. In tegenstelling tot maandag 1 mei, nu stralend weer en dus ook op tijd vertrokken.
Aanloop is goed te doen. Vanaf st. Esteve begint het sloopwerk. Kilometers rondom de 9％. Vanaf Chalet Reynard heb je het ergste gehad. De laatste kilometer hakt er wel in, maar als je de finish ruikt, doet niemand je nog wat.
Dit maal een minuut sneller dan voorheen en daarmee zeker tevreden.
Belangrijkste tips:
-het is zo zwaar als je het zelf maakt. Doseer en kom met wat kilometers in de benen.
(Zelf weinig gefietst, maar wel een marathon gelopen en dus op een andere manier, prima getraind).
-respecteer het weer. Er is geen slecht weer, wel slechte kleding. Check weerbericht in dal en op top. Pas tijdstip van vertrek aan aan de omstandigheden en neem indien nodig, kledij mee voor de afdaling. Anders kom je bedrogen uit.
Bedoin is voor mij de kant met de bijzondere waarde vanuit de historie, maar stiekem vind ik Malaucene zwaarder en een tikkeltje mooier: rustig, groener en gevarieerder.
Anderhalve keer gedaan, gisteren 17/10 en 16/10, de dag na de Raid des Alpilles (3e in Handisport achter een Paralympisch kampioen van 2020 en algemeen winnaar van de Cyclo Tour in de categorie Handisport).
Op maandag ontmoette ik 8 fietsers in 21 km, sterke tegenwind en niet erg warm met de wind op de top, je voelt je alleen in the middle of nowhere, de afdaling naar Malaucène was op sommige plaatsen nat, kortom gevaarlijk. Ik maakte er gebruik van om de Mont Serein station te doen, het is 2 km langer heen en terug, maar het is mooi voordat je de vallei induikt. Dan terug naar Mazan waar ik verbleef via de Madelaine, een lange en ongelijke vals plat.
Dinsdag landde ik in Bedoin alvorens terug te keren naar Clermont-Ferrand, dus werd ik opnieuw beklommen tot Chalet Reynard, deze keer, weinig wind en een paar fietsers van een vrij homogeen niveau, kon ik klimmen op ongeveer mijn 2022 niveau, dat wil zeggen goed maar niet meer dan dat;Ik vond een vrij oude fietser, maar wel een die goed kon klimmen, we deden samen 7 km, van de heuvelklimhut naar de parkeerplaats, daarna keerde ik alleen terug met een lekke band in de afdaling, de weg heeft geleden sinds de Tour van 2021.
Bovendien zijn de wegen in de Vaucluse in slechte staat omdat ze vol gaten zitten en nog erger verstopt zijn dan waar ik woon, waar de DDE cement gebruikt, daar is het zand, kortom een lekke band als je het wiel erin zet. Het is een schande.
We gaan het opnieuw doen in een betere conditie en zonder de lekke band.
Fait une fois et demi, hier 17/10 et 16/10, le lendemain du Raid des Alpilles (3ème en Handisport derrière un champion paralympique 2020 et vainqueur du général du Cyclo Tour en caté handisport).
Lundi j'ai croisé 8 cyclos en 21 km, fort vent de face et au final pas très chaud avec le vent en haut, on se sent seul au milieu de nulle part, la descente sur Malaucène était humide par endroit, bref dangereuse. j'en ai profité pour faire la station du Mont Serein ça rallonge de 2 km aller-retour, mais c'est sympa avant de plonger dans la vallée. Puis retour sur Mazan où je logeais par la Madelaine, un long faux plat irrégulier.
Mardi je me posé à Bedoin devant rentré sur Clermont-Ferrand, j'ai donc étais regrimpé jusqu'au Chalet Reynard, cette fois-ci, peu de vent et quelques cyclos d'un niveau assez homogène, J'ai pu grimper à peu près à mon niveau 2022 c'est à dire bon mais sans plus, J'ai trouvé un cyclo assez âgé, mais qui montait bien, nous avons fait 7 bornes ensemble, de la cabane de la Course de Côte au parking, puis je suis rentré solo avec une crevaison dans la descente, la route a souffert depuis le Tour 2021.
D'ailleurs les routes vauclusiennes sont dans un sale état parcemée de trou et qui sont bouchés pour ces derniers de manière encore pire que chez moi, où la DDE mets du ciment BTP, là c'est du sable bref crevaison si tu mets la roue dedans. Dommage.
On ira le refaire plus en forme et sans la crève.
klom voor het eerst op 1/10, wat een ervaring!
grote kameraadschap tussen de fietsers tot aan de top, het deel in het goed beschutte bos bereidt niet voor op de kou en de wind van het chalet Reynard; neem windbrekers/buff/handschoenen mee voor dit deel en vooral de afdaling.
Afdalen naar Sault en dan de gorges de la Nesque doen, het is echt prachtig!
monté pour la première fois le 1/10, quelle expérience !!
grande camaraderie entre cyclistes jusqu'au sommet, la partie dans la forêt bien abritée ne prépare pas au froid et au vent à partir du chalet Reynard => prenez des coupe-vent/buff/gants avec vous pour cette partie et surtout la descente.
Descendu sur Sault pour ensuite faire les gorges de la Nesque, c'est vraiment splendide !
Eerste keer op de Ventoux, een must als je in de buurt bent... Ik heb het eten verpest, dus ik kwam na het bos aan met niet al te veel energie meer over. Maar erg blij met het resultaat (mijn doel was minder dan 2 uur).
Ik kan niet wachten om terug te gaan.
First time on the ventoux, a must do if you are around.. I fucked up the fooding so I arrived after the forest with not too much energy left. But very happy with the result (my goal was less than 2 hour).
I cannot wait to go back
De eerste 5 kilometers zijn te doen, maar daarna begint het zwaar te worden de komende 10 kilometers in het bos. De stijgingspercentage is constant 9/10/11 procent en het was warm. Eenmaal uit het bos kom je bij chalet Reynard en daar waaide het hard, was het mistig en frisjes. Deze laatste 6 kilometer maakte deze rit ook zwaar maar eenmaal bovengekomen was je de zware rit alweer vergeten en gaf het een geweldig gevoel. En over mijn tijd was ik tevreden ondanks de harde wind en kou (1 uur 57 min).
De Ventoux nu voor het tweede jaar op rij gefietst en dit jaar was het in tegenstelling tot afgelopen jaar bepaald niet windstil. Op 2/3de van het bos voelde je bij vlagen al wat wind, maar na Chateau Reynard was er echt flinke wind, wat het zwaar maakte! Gelukkig had ik mezelf in het bos redelijk kunnen kalmeren en had ik nog genoeg over om te gassen vanaf Chateau Reynard. Tijd met 20 min verbeterd, maar helaas net niet gelukt om Josse Wester zijn tijd van 1:43 te kloppen uit de tour de tietema challenge van de tour in 2021. Met een gemiddelde hartslag van 150 had ik misschien meer gas moeten geven. Op naar volgend jaar en dan wederom een uitdagend doel gesteld: 1:30!
Eén van de eerste serieuze klimmen die ik heb gedaan. De eerste 6 kilometer was er rustig inkomen, de 10 kilometer in het bos waren afzien, tot slot had ik gelukkig nog wat over om de laatste kilometers van Chalet Renard naar de top zonder afzien af te ronden.
Dit jaar gereden 3 dagen na de beklimming vanuit Malaucène en die laatste vond ik toch een tikkeltje zwaarder door de langere stukken met dubbele cijfers. Ben daar precies dieper moeten gaan, ondanks dat ik die bij betere weersomstandigheden heb gedaan (met wat wolkjes). Bedoin was ik deze keer gestart in de namiddag en dat was voor mij persoonlijk nogal aan de warme kant, maar het ging verbazend goed, je kan deze kant toch net wat beter pacen en aan een constant wattage beklimmen. Uiteindelijk zijn alle 3 de kanten wel een aanrader, Sault een mooie Ventoux-light variant, Bedoin de meest iconische natuurlijk en Malaucène de meest verrassende zowel qua uitzichten als percentages. Als je er slechts één kan doen, dan toch Bedoin, want je moet toch één keer door dat maanlandschap gefietst hebben en een beetje zijn gestorven in het bos.
In september 2014 gereden met André P. uit Bédoin en uit Sault. Een onvergetelijke ervaring voor ons beiden.
Adembenemende landschappen, veranderende weersomstandigheden langs de weg.
Monté en septembre 2014 avec André P. depuis Bédoin et depuis Sault. Une expérience inoubliable pour nous deux.
Des paysages à couper le souffle, une météo changeante en cours de parcours.
Een kinderdroom volbracht. Het vals platte stuk vond ik eigenlijk al verrassend steil op sommige plaatsen, dus in het bos heb ik meteen naar de kleinste versnelling (30x25) geschakeld en alle tijd van de wereld genomen (wel zonder te stoppen). Door die beslissing vond ik het bos eigenlijk nog goed meevallen, het is (erg) zwaar dat valt niet te ontkennen, maar de vrij constante percentages laten je wel toe een perfect ritme te vinden. Na Chalet Reynard is het minder steil en is de top bijna altijd in zicht, dus opgeven was gewoon geen optie meer, ik had wel geluk dat er geen wind stond. Wil je de Ventoux op, wees dan gewoon zeker dat je stevige percentages kan blijven volhouden, maar neem het maar van me aan: als ik er geraakt ben kan jij het ook ;)
Tjah. De mytische Ventoux. Ik had vroeger al de beklimming via Sault en Malaucene gedaan. Beiden vond ik heerlijk.
Bedoin is duidelijk de lastigste kant, maar zeker ook de minst mooie/aangename. In het bos zie je bomen, véél bomen. En vliegen, véél vliegen. Eens voorbij Chalet Renard wordt het genieten van de omgeving. Want dat is dé troef van Ventoux, het fantastische uitzicht. Op de klim heerst ook een speciale sfeer die ik nog negens anders mocht beleven. Een soort solidariteit. En op de top is alle pijn meteen weg... En zoals altijd, neem dt ijd voor een biertje in het cafeetje net onder de top. Genieten!!
Vanuit Bédoin, met een temperatuur van 25 graden, Mooie klim maar je hebt een goede voorbereiding nodig, uitgerust met een 42 voor en 11x46 achter (Gravel) heb ik er 2 uur over gedaan, goed eten en vooral hydrateren, niet veel wind en 16 graden op de top.
Om tenminste één keer in je leven te doen. Het was mijn tweede klim.
Depuis Bédoin , par t° de 25 degrés , Belle montée mais il faut une bonne préparation , équipé en 42 à l’avant et 11x46 à l’arrière ( Gravel ) j’ai mis 2 heures , bien s’alimenter et surtout s’hydrater , pas beaucoup de vent et 16 degrés en haut .
A faire au moins une fois dans sa vie . C’était ma deuxième montée.
Opstijgen op 9 juli 2022:
Ik heb de klim vanuit Sault 2 maanden eerder gedaan, het is absoluut niet te vergelijken. De eerste 5 km van Bédoin naar St Esteve zijn vlak en bergop, u heeft een prachtig uitzicht op de antenne aan de linkerkant, ik adviseer u om op dit punt niet te veel aan te trekken want de rest ... Van St Estève tot aan Chalet Reynard houdt het 9 kilometer lang niet op, de passages dicht bij of boven de 10％ volgen elkaar in dit bos op. Ik at en dronk goed in deze sectie, dat's belangrijk. Vanaf Chalet Reynard tot aan de top wordt de helling op de eerste twee hellingen zachter om op de laatste 3 km bij 9％ weer aan te sluiten. Een prachtige klim waar je de hele geschiedenis van het fietsen kunt voelen, wat een genot om bij de antenne aan te komen. Ik zou fietsers die niet fysiek en mentaal voorbereid zijn echter aanraden zich er niet op te wagen, want de hellingen kunnen ronduit gevaarlijk zijn.
Montée le 9 Juillet 2022 :
Ayant fait la montée depuis Sault 2 mois auparavant, ça n'a absolument rien à voir. Les 5 premiers kilomètres de Bédoin à St Esteve sont en faux plat montant, vous avez une super vue sur l'antenne qui vous surplombe sur la gauche, je conseille de ne pas trop en mettre à ce endroit la car la suite ... De St Estève jusqu'au Chalet Reynard, ça débranche pas sur 9 kilomètres, les passages proches ou supérieurs à 10％ se succèdent dans cette foret. Je me suis bien alimenté et bien bu dans cette portion, c'est important. Enfin, du Chalet Reynard au sommet, la pente s'adoucit sur les deux premières rampes pour rebrancher sur les 3 derniers kil à 9％. Une magnifique ascension ou on sent toute l'histoire du cyclisme, quel bonheur d'arriver a l'antenne. Je déconseille néanmoins a des cyclistes non préparés physiquement et mentalement de s'y aventurer, au vu des pentes ça peut être carrément dangereux.
De Mont-Ventoux mag je uiteraard niet missen. Deze iconische beklimming is al vaak beslissend geweest in de tour de France en in vele andere profkoersen, ook is ze de thuis van vele fietsevenementen. De kant langs Bedoin is de moeilijkste van de 3 en dus ook de meest beruchte. Ook is het deze kant die meestal in profkoersen wordt opgenomen. In het begin valt het stijgingspercentage mee, waarna je het bos bereikt en vanaf hier is het 20 kilometer lang afzien, eerst in het bos, daarna boven de bomen tussen de keien vandaar de naam: 'de kale berg'. Hierbij passeer ja langs verschillende beroemde plaatsen zoals Chalet Reynard, het memorial voor Tom Simpson en uiteraard de top waarop zich het weerstation en de zendmast bevinden. De berg is veruit de zwaarste in de omgeving en duidt het begin aan van de Franse Alpen. Hierdoor kan je hem al van ver zien opdoemen omdat hij zo hard uitsteekt boven de vlakte die zich ervoor bevindt.
De Mont-Ventoux mag je uiteraard niet missen. Deze iconische beklimming is al vaak beslissend geweest in de tour de France en in vele andere profkoersen, ook is ze de thuis van vele fietsevenementen. De kant langs Bedoin is de moeilijkste van de 3 en dus ook de meest beruchte. Ook is het deze kant die meestal in profkoersen wordt opgenomen. In het begin valt het stijgingspercentage mee, waarna je het bos bereikt en vanaf hier is het 20 kilometer lang afzien, eerst in het bos, daarna boven de bomen tussen de keien vandaar de naam: 'de kale berg'. Hierbij passeer ja langs verschillende beroemde plaatsen zoals Chalet Reynard, het memorial voor Tom Simpson en uiteraard de top waarop zich het weerstation en de zendmast bevinden. De berg is veruit de zwaarste in de omgeving en duid het begin aan van de Franse Alpen. Hierdoor kan je hem al van ver zien opdoemen omdat hij zo hard uitsteekt boven de vlakte die zich ervoor bevindt.
Op zondag 22 mei 2022 voor het eerst de Ventoux beklommen. Gestart vanuit het verblijf in Malaucène via de col de Madeleine (lekkere opwarmer, is niet de echte Madeleine, maar dit heuveltje heet ook zo) naar Bédoin. Vandaar omhoog. Warm weer, 33 graden. In het begin gaat het lekker, maar na zo'n 5 kilometer het bos in. Dan wordt het harken tegen de 10 procent. De compact 50/34 voor en 29/13 achter was juist voldoende. Liever had ik nog een tandje lichter, maar bij Campagnolo is 29 de de grootste achter die ik kon laten monteren. Te hard van start gegaan dus, dan kom je jezelf tegen. Zoeken naar een rustige ademhaling zodat niet de verzuring optreedt. Even enkele minuten stoppen om te herstellen en te eten. Het is zondag, veel toerrijdende motoren en auto's. Dat is storend, maar verder een geweldige ervaring. Ontspanning door inspanning!
Het bos uit op het kale deel de bidon gevuld bij het fonteintje en verderop nog even een selfie bij het monument van Tom Simpson. Weinig wind en ongeveer 20 graden op de top. Die bereikt in zo'n 2 uur 20 min, wat ongeveer de gemiddelde klimtijd is. Afdalen naar Malaucène is veel in de remmen knijpen vanwege de haarspeldbochten. Bij elkaar een mooi rondje om te beginnen.
De tweede dag rit van 100 km heen en weer naar Avignon. Een mooie oude stad met stadsmuren, paleis van de paus en de beroemde brug.
De derde dag een 110 km route om de Ventoux heen gefietst (Malaucène, Bedoin, Sault, Malaucène) door de Gorges de la Nesque (een diepe kloof van 400 m diep richting Sault, een aanrader!)
De vierde en laatste dag de Ventoux weer op vanuit Malaucène. Beneden 24 graden, op de top 7 graden. Jasje en armstukken mee! Even zwaar als vanaf Bédoin, maar de lagere temperatuur maakt het makkelijker. Ook veel rustiger vanwege de doordeweekse dag, zeker zo mooi. Niet ver voor de top duikt de witte toren plotsklap op en dan besef je dat het niet ver meer te gaan is. Dat geeft moraal voor het laatste stuk. Omlaag naar Bédoin, een heerlijke goed lopende afdaling. Via de heuvel Madeleine terug naar Malaucène.
Vier heerlijke fietsdagen in de mooie Provence!
Het beste is om alle drie de hellingen te beklimmen, te beginnen met Sault, vervolgens Malaucene en eindigend met Bédouin. Dan moet de bocht van de Ventoux worden genomen, die niet gespeend is van charmes.
Le top est de gravir les trois versants en commençant par Sault, puis Malaucene pour finir par Bédouin. Ensuite il faut faire le tour du Ventoux qui n’est pas dépourvu de charmes.
Tot nog toe 9 x beklommen via de diverse zijden. Twee keer een losse beklimming. 1 x cinglé gereden. 2 x de Cannibale van Sporta. In Juni eerstkomend een tiende en elfde keer in het kader van een derde Cannibale. Al een paar keer gezegd: dit was de laatste keer... en toch kom ik iedere keer terug. Topklim, maar er is meer, mooier en vooral rustiger klimwerk in de buurt, vooral ten noorden van de reus. Ik hou eigenlijk niet van die drukke beklimmingen. Daarom 4 Sterren.
Pure legende. Ik heb de brevet met mijn maat gedaan, waarbij ik alle drie beklimmingen (Bedoin, Malaucene, Sault) op dezelfde dag heb beklommen, in juli 2020: het'is erg zwaar maar de enorme inspanning waard (vooral voor het warme weer!). Ik heb ook erg genoten van de afdalingen. Geen wind die dag, maar ik denk dat het een uitzondering is
Een aanrader voor iedere fietser (zelfs voor één klimmetje ;-)
Proost
Pure legend. I did the brevet with my mate, climbing all the three ascents (Bedoin, Malaucene, Sault) the same day, in July 2020: it's very hard but worth the enourmous effort (especially for the hot weather!). I enjoyed also the descents very much. No wind that day, but I think it is an exception
Reccomended for every cyclist (even just one climb ;-)
Cheers
Een van de beste beklimmingen van mijn leven !!!!
Het uitzicht over de Provence is de omwegen meer dan waard, om nog maar te zwijgen van de trots deze wielerlegende te hebben beklommen
Une des plus belles ascension de ma vie !!!!
La vue sur la Provence vaut vraiment le détour, sans parler de la fierté d'avoir grimper cette légende du cyclisme
De Ventoux op een 26 is een draak. Ik herinner me een richtingwijzer naar Flassan, het kleine Les Beaux, een draaimolen in Ste. Colombe; onbevangen kinderen rondtollend in een eindeloze achtervolging, maar na de bocht was er alleen de donkere koker, een riool vol vliegen en zweet, de harde house van mijn hartslag, stroomopwaarts met maar één bewuste gedachte, gefixeerd op de teller: boven de tien blijven, Thijs.
Kun je in coma afstappen van een fiets? Waarschijnlijk wel. Bij het pavillon de Roland, acht en een halve kilometer na Bédoin, stond ik ernaast, zonder dat mijn wil er de opdracht voor had gegeven. Met handen van een ton verjaagde ik insecten rond mijn hoofd. Mijn oren suisden. Ik sloot mijn ogen om te voorkomen dat ze als flipperballen uit hun kassen zouden rollen. Mijn bewustzijn was gekrompen tot negen letters: Nooit meer.. Maar na vijf minuten was ik weer zoveel mens dat ik terug opstapte.
Eenmaal boven doorloop je wat we allemaal doorlopen na een dergelijk exploot: de verdamping van het afzien, de zoete restanten van gefilterde pijn, de metamorfose van de voornemens. Daar waar je onderweg jezelf nog bezweert dit nooit meer te doen, daar bekruipt je nu het granieten voornemen van de herhaling, maar dan beter.
Iconische beklimming die je beslist moet doen. Wij deden de Bedoin beklimming op dag één en de Sault beklimming op dag twee. Bedion is veruit de zwaarste van de twee beklimmingen en vooral het beboste gedeelte is zwaar. Zorg ervoor dat je bijgetankt hebt in Chalet Raynard voor het laatste zetje naar de top. Neem voldoende foto's en mis niet het Tom Simpson gedenkteken als eerbetoon aan de legendarische wielrenner.
Iconic climb that is a must do. We did the Bedoin ascent on day one and the Sault ascent on day two. Bedion is by far the harder of the two climbs with the wooded area particularly hard going. Make sure to re-fuel at Chalet Raynard for the final push to the top. Get plenty of pictures and don’t miss the Tom Simpson memorial to pay homage to the legendary cyclist.
Wat kan men zeggen? De berg der bergen! Maar erger dan de klim kan het weer zijn. De wind is vaak een probleem, maar de hitte in de Provence in de zon is dat nog meer.
Was soll man sagen? Der Berg der Berge! Schlimmer als der Anstieg kann aber das Wetter sein. Der Wind ist oft ein Problem aber die Hitze in der Provence im Sonner ist es noch viel mehr.
Zeker leuk om een keer gereden te hebben , naar boven gereden vanuit Bedoin eind September dus gelukkig niet meer overdreven warm in het bos , boven trok de wind aan en was het nog even flink harken , wat ik al zei , leuk om gereden te hebben maar qua charme en natuurschoon geef ik de voorkeur aan andere cols
Zware klim waarbij het de eerste 14km nooit onder 8％ gaat. Toen ik hem begin september beklom geen zware wind in de laatste 6km maar wel een hevige stortbui. Hierdoor tussen boven en beneden een temperatuurverschil van 21 graden gehad, dus zeker hierop letten! De baan is een typische Franse departementsweg die goed onderhouden is en genoeg plaats biedt om verkeer op een veilige manier te laten passeren.
Blijft lastig. Al veel beklommen. Het is echt doseren om nog reserve over te hebben om de laatste 6 km aan te vatten. Daar kan de wind echt een spelbreker zijn.
Tip: start zeer vroeg op de ochtend, zo kun je de troepen schapen tegenkomen die langs de flanken omhoog stappen
Must do!
Qua natuurschoon valt er in de directe omgeving mooier te fietsen (Gorges de la Nesque!) maar deze klassieker moet je doen!
Het eerste stuk vanuit Bedoin gaat door de velden en gelukkig heb ik wind mee. Ik verwacht dat de wind bovenop dan tegen gaat zijn. De 9 "rode" kilometers door het bos zijn zwaar en naar mijn gevoel zwaarder dan als je via Malaucene klimt omdat daar hoge stijgingspercentages afwisselen met lage. Ik heb bewust laat op de middag gefietst vanwege de warmte (27 graden). In het bos is het dan nog behoorlijk warm en ik geloof zo dat het overdag verstikkend heet is. Wel is het stuk door het bos erg mooi met veel picnic plaatsen langs de route. Bij Chalet Reynard draait de weg naar links en kom je in het beroemde maanlandschap. Hier is het flink koeler en de lichte bries is nu afwisselend tegen als je richting de kam rijdt en mee als je langs de graat naar de rand fietst. Er reden wel erg veel auto's en motoren en in het bos blijven de gasdampen hangen. Waarschijnlijk was het druk omdat het een mooie avond was met weinig wind; veel meer dan als je via Malaucene rijdt .
Begin deze week de berg opgereden in een ronde van 130Km. De klim startte na 45 Km. Het was een erg warme dag van 35 graden waar ik erg aan moest wennen. In het bos idd erg warm, geen wind en hier en daar een paar vliegen die prikken. Hier en daar ingehaald door elektrische fietsen. laat je niet gek maken door iemand die harder rijdt, gewoon lekker op je eigen tempo blijven rijden. Bij het open stuk eindelijk wind om iets af te koelen. Laatste stuk ondanks tegen wind goed te doen. En vergeet niet te lachen naar alle fotograven vlak voor de top. Het boordje op de top is door de stickers bijna niet meer te lezen. Door de 8Km constant 9 a 10％ in het bos vond ik dit idd de zwaarste kant
Mythisch
Te doen in de ochtend bij goed weer om de sterke hitte en wind te vermijden (pas op voor de stormpas)
Mythique
À faire le matin sous beau temps pour éviter les fortes chaleurs et les vents forts (attention au col des tempêtes)
Geweldige klim vanuit Bédoin. Ik heb een Trek Emonda racefiets gehuurd voor €60 in La Route du Ventoux. Service is niet geweldig of vriendelijk (je moet ook vooraf betalen + €400 voorzichtigheid), maar fiets was goed (behalve defecte shifter voor de voorste versnellingen). Zonder extra kosten hebben ze er een 32 cassette bijgezet wat erg handig was. Meteen vanaf de fietsenwinkel kun je aan de klim beginnen en je'ontmoet veel medefietsers van alle niveaus die deze beklimming aangenaam en onderhoudend maken. Eten en drinken op de top is mogelijk. Ik daalde af naar Malaucène en fietste vervolgens 12 km terug naar Bédoin. Ik heb een heerlijke pastasalade gegeten in Le Flandrien naast de fietsenwinkel. De wegen zijn in zeer goede staat. Langs de klim staan fotografen van photoventoux.com en sport-photo.fr waar je de volgende dag je foto's kunt zoeken en als souvenir kunt bestellen (zonder watermerk). Ik raad de kant van Bédoin aan omdat dat de meest populaire kant van de berg is, in de afdaling naar Malaucène heb ik weinig renners gezien, evenals aan de makkelijkere kant van Sault (waar ik met de auto heen reed). Dit was een geweldige fietsherinnering en verrassend goed te doen. Vergeleken met de Stelvio vanuit Bormio (die even lang is en een iets makkelijker gemiddeld percentage heeft), had ik veel minder last.
Great climb from Bédoin. I rented a Trek Emonda road bike for €60 in La Route du Ventoux. Service is not great or friendly (you also have to pay in advance + €400 caution), but bike was good (except for faulty shifter for the front gears). Without additional costs they added a 32 cassette which was very useful. Immediately from the bike shop you can start the climb and you'll meet a lot of fellow bikers of all levels which make this ascent pleasant and entertaining. Eating and drinking on the top is possible. I descended to Malaucène and biked then 12 km back to Bédoin. I ate a delicious pasta salad in Le Flandrien next to the bike shop. Roads are in very good condition. Along the climb there are photographers from photoventoux.com and sport-photo.fr where you can search your photos the next day and order them as a souvenir (without watermark). I recommend the Bédoin side as it's the most popular side of the mountain, in the descent to Malaucène I saw few riders, as well as on the easier Sault side (where I drove by car). This was a great biking memory and surprisingly doable. Compared to Stelvio from Bormio (which has the same length and slightly easier average percentage), I suffered way less.
De mooiste klim die ik vooralsnog gedaan heb! Het stukje door het bos is het zwaarste, als je bij chalet Reynard komt weet je dat er een minder steil stuk te wachten staat en die laatste paar zware kilometers lukken dan vanzelf wel in deze prachtige omgeving! Fijn dat je ook tijdens de rit bijna continu zicht hebt op de top (de toren). Echt een aanrader!
Zware klim in de hitte, en meer fietsers dan ik kon tellen! Het was niet eens een speciaal evenement... gewoon een willekeurige dag.
Echt leuk om de ervaring met anderen te delen, en terwijl mensen praten over de zware hellingen aan het begin, vond ik de laatste 6 km moeilijker door hoe open het is en de witte rotsen die de hitte weerspiegelen.
Tough climb in the heat, and more cyclists than I could count! Wasn't even a special event... just a random day.
Really enjoyable sharing the experience with others, and while people talk about the tough gradients at the start, I found the last 6km more difficult due to how open it is and the white rocks that reflect the heat.
Waanzinnig moeilijk, maar wat een geweldige ervaring. Niet alleen de berg en het uitzicht, maar vooral de fysieke en emotionele uitdagingen die erbij komen kijken.
Insanely difficult, but what an amazing experience. Not just the mountain and the view, but especially the physical and emotional challenges that come with it.
Wat een buitengewone klim! Na de bocht naar links is het nog steeds meer dan 10％ klimmen... Op 1 km van de vossenhut is het iets minder steil, maar dan begint het weer... Helemaal naar de top! Maar welke emoties.
Quelle montée extraordinaire ! Après le virage à gauche, ça monte toujours à plus de 10％…À 1 km du chalet renard c’est un peu moins pendu mais après ça repart … Jusqu’en haut ! Mais que d’émotions.
Mont Ventoux is de plek waar het allemaal begon voor mij (in 2018). Hier heb ik de passie voor de fiets en meer bepaald het klimmen ontdekt. Wat begon als een dom idee is uiteindelijk een passie, misschien zelfs verslaving geworden.
Vanuit Bedoin is de klim legendarisch. Zonder enige klimervaring (uiteraard) flink op de adem getrapt en flink afgezien tijdens de laatste twee kilometers. Desalniettemin ruim onder 2 uur de hele beklimming afgehaspeld, ruim boven verwachting.
In 2018 kocht ik mijn racefiets met het ultieme doel om ooit de Ventoux te beklimmen. Deze woensdag 26 juli heb ik mijn droom verwezenlijkt door deze mythe via Bédoin te beklimmen. Ik deed er ongeveer 2 uur en 20 minuten over vanaf kilometer nul in Bedoin, maar ik voelde me nooit in de problemen. Het lange stuk in het bos is zeker buitensporig lang. Na het passeren van het Tom Simpson monument en het aankomen in de laatste hectometers, is de emotie groot want het beklimmen van dit monster kan niet geïmproviseerd worden, het is een voorbereiding van vele maanden of jaren. Het enige nadeel is dat deze mythe een beetje te veel het slachtoffer is van zijn reputatie. De dorpen Bédoin en Malaucène zijn een beetje een mekka voor fietsers, en vooral vind ik dat er te veel auto's op de top zijn. Ik moest de laatste 100 meter afleggen, slingerend in en uit verschillende stilstaande auto's die geen parkeerplaats konden vinden. Wanneer zal er een heffing komen voor dagjesmensen om naar boven te rijden? In sommige landen, zoals Oostenrijk of Zwitserland, moet je betalen om met de auto passen of bergen over te steken, dat moet zeker voor de Ventoux
En 2018, j'ai acheté mon vélo de course dans le but ultime d'un jour monter le Ventoux. Ce mercredi 26 juillet, j'ai réalisé mon rêve en montant ce mythe par Bédoin. J'ai mis environ 2h20 depuis le kilomètre zéro à Bedoin, mais je ne me suis jamais senti en difficulté. La longue partie dans la forêt est certes excessivement longue. Après être passé devant le monument Tom Simpson et être arrivé dans les derniers hectomètres, l'émotion est grande car monter ce monstre ne s'improvise pas, c'est une préparation de long mois voir années. Le seul bémol est que ce mythe est un peu trop victime de sa réputation. Les villages de Bédoin et Malaucène sont un peu "La Mecque" du vélo, et surtout, je trouve qu'il y a trop de voitures au sommet. J'ai du faire les 100 derniers mètres en me faufilant entre plusieurs voitures à l'arrêt qui ne trouvaient pas de places de parking. A quand une montée payante en voiture pour les touristes d'un jour ? Dans certains pays comme l'Autriche ou la Suisse, il faut payer pour franchir des cols ou montagne en voiture, il faudrait certainement le faire pour le Ventoux
Op 26/07/2021 de beklimming vanuit Bedoin gedaan als eerste beklimming van de 'Cingle'-uitdaging.
Vroeg vertrokken vanuit Beaumes-de-Venise (ongeveer 17km) als opwarming en dan eventjes moeten wachten tot de "La route du Ventoux"- fietswinkel open was om mijn eerste stempel te halen, en uiteindelijk om 7:43 vertrokken.
Beklimming op zich was wel te doen, gewoon niet forceren. Stevig klimpercentage maar gelijkmatig ...
Wel te weinig gegeten en gedronken tijdens de beklimming, en tijdens de afdaling naar Malaucene.
Je moet het echt rustig aan doen op deze 20 km lange klim. Het moeilijkste deel is na de Chalet Reynard.
Il faut vraiment partir tranquille sur cette montée de plus de 20 km. Le plus dur reste à faire après Le Chalet Reynard.
Ik heb nooit van deze kant van de Ventoux gehouden, maar het is een klassieker dus doe ik hem steeds weer...
I have never liked this side of the Ventoux but it is a classic so I end up doing it over and again...
Gecompliceerd, echt gecompliceerd... Het moeilijkste in Frankrijk! Als eerste grote pas denk ik dat er geen moeilijkere was !!!
Compliqué, vraiment compliqué...Le plus dur de France ! Comme premier gros col je crois qu'il n'y avait pas plus dur !!!
Gedaan op dezelfde dag als de tour de France! 3 jaar later, nog steeds onder een prachtig zonnetje, wat een geluk en het helpt voor de klim, ook al doet de 8 km op 9％ veel pijn!
Réalisé le même jour que le tour de France ! 3 ans après, encore sous un beau soleil, quelle chance et ça aide pour la montée même si les 8km à 9％ font très mal !
Afgelopen week de dag voor de TdF deze klim gedaan vanuit Bedoin. Na een opwarmer via de Madeleine vanuit Malaucene en een terrasje in Bedoin enthousiast begonnen op het eerste vals platte stuk. Hierna in het bos een pittig stuk wat eigenlijk tot aan Chalet Reynard door gaat. Hierna meer wind maar lekker naar de top kunnen fietsen. De laatste meters meer last van de wind gehad. In de afdaling ook zeker oppassen met windvlagen.
Echt een aanrader om deze van meerdere kanten omhoog te fietsen!
Mythische berg onder allen, vooral aan deze kant. De weg is in goede staat en er is voldoende ruimte om te klimmen ondanks het soms drukke verkeer. Het enige nadeel is dat het soms erg hard kan waaien, waardoor de klim gevaarlijk wordt.
Montagne mythique parmi toutes, surout par ce versant. Route en bon état et assez de place pour grimper malgré le trafic parfois intense. Bémol car parfois le vent peut souffler très fort, rendant l'ascension périlleuse
Wat een weergaloze dag. Ik ben de Ventoux opgereden op een stralende dag in september. Een hel blauwe hemel waartegen de witte berg scherp afstak. Gestart in Bedoin, door het bos, bij Chalet Reynard wat lekkers gegeten en door naar de top.
De Berg is magisch. Stralend wit en kaal als mijn eigen schedel. Onderweg met vele mensen staan praten over deze schitterende beklimming, iedereen was onder de indruk van het aangezicht van deze betoverende berg in het felle zonlicht van het Franse najaar.
Ik kan iedereen aanraden deze beklimming te gaan doen. En maak het jezelf niet te moeilijk. Ga vooral niet door het bos maar neem de routes via Sault en Malaucene want die zijn veel mooier in indrukwekkender. En vergeet de Gorge de la Nesque niet mee te nemen.
De eerste kilometers kan je gebruiken om lekker op te warmen, het lijkt bijna niet op te lopen als je tussen de wijngaarden omhoog klimt (vergeet niet af en toe naar rechts te kijken voor het uitzicht en naar links wat je nog te wachten staat) , maar schijn bedriegt. Echter pas als je de bocht naar link bij Saint Estève neemt begint de echte klim door het door velen gevreesde "bos". De wat langere rechte stukken kunnen mentaal zwaar zijn, maar probeer zoveel mogelijk van bocht naar bocht en KM paalt naar KM paal te klimmen, hierdoor maak je de klim kleiner. Na Chalet Reynard vlakt het wat af maar de laatste km is weer ouderwets steil (11％). Vergeet niet te lachen voor de fotografen.
In de zomer kan het beneden verschroeiend heet zijn en boven erg koud, neem dus altijd een windvanger mee voor de afdaling.
De grote vraag blijft, welke kant is zwaarder , Bédoin of Malaucène?
De lekkere aanloop. Het gevecht met jezelf in het bos tot aan Chalet Reynard. Vervolgens de strijd tegen de wind op de kale berg. En dan die loodzware laatste kilometer met dat ooooh zoooo steile stukje aan het eind. Kortom, een klim om van te smullen. Mijn beloning op de top was groot. Nog nooit zo'n prachtig blauwe lucht gezien. Hemels!
Prima en mooie beklimming. Advies, doe hem nooit in het weekend, het sterft er dan van de motoren en fiets je continue in de uitlaat gassen. Tot eind Juni en na Augustus een jasje mee. Kan flink koud zijn boven door de vaak harde wind
Integendeel, doe de Ventoux tijdens de vakantie op zaterdag omdat het dan de dag is waarop de wegen worden overgestoken en er veel minder mensen op de Ventoux zijn.
Ik deed het op een maandag met veel verkeer en op een zaterdag met bijna niemand.
Au contraire pendant les vacances faites le Ventoux le Samedi car c'est le jour des chassées croisés sur les routes et il y a beaucoup moins de monde sur le Ventoux.
Je l'ai fait un lundi avec beaucoup de circulation et un samedi avec presque personne.
Ah de Mont-Ventoux! hoeveel fietsers dromen er niet van om hem te beklimmen, ik deed hem via Bédoin en Malaucène in de zomer van 2015 en ik kan u verzekeren dat zijn mythische reputatie niet is gewoekerd.
Zijn beroemde maantop, die de Vaucluse over tientallen kilometers in de omtrek domineert, draagt zijn naam van "Reus van de Provence".
Ondanks mijn gewoonte om op de wegen van de grootste passen in de Alpen te rijden (Galibier, Madeleine, Glandon, Croix de Fer en zelfs Alpe d'Huez) was ik onder de indruk, nooit heb ik zo'n concentratie van fietsers op dezelfde klim gezien, vooral aan de kant van Bédoin.
Veel verschillende nationaliteiten, vooral Nederlanders en Belgen, maar ook nogal wat Britten (voor Tom Simpson) en Italianen, waarbij de Fransen veruit niet in de meerderheid waren.
De Ventoux is niet zomaar een top zonder enige begroeiing zoals maar al te vaak in de media te zien is, het is een schitterende beklimming die grotendeels in een prachtig bos met variërende soorten langs de weg wordt afgelegd, met veel picknickplaatsen.
Staat van het wegdek: Nikkel
Start van de klim in het hart van Bédoin "vanwaar u de top al kunt zien" voor iets meer dan 6 km die vrij rustig is, door de gehuchten van Ste-Colombe en vervolgens Les Bruns;De helling wordt steeds steiler en komt niet onder de 9 ％ tot aan Chalet Reynard (8 à 9 km) "veel vliegen ook op de grens van het draaglijke"
We zullen ons moeten behelpen met dit gedeelte dat bestaat uit lange rechte lijnen achter elkaar zonder echte kant, maar dat toch 2 à 3 gedeelten biedt die ons een beetje ademruimte geven.
Vanaf Chalet Reynard kom je in het woestijngedeelte van de pas voor de laatste 6 km, het landschap opent zich tot aan de horizon, de inspanning wordt minder gedurende 4 km tenzij het hard waait zoals het was de dag dat ik de pas beklom;Ik heb het beklommen, het klimt weer op 9 ％ voor de laatste 2, in deze finale is het vaak het moreel dat van essentieel belang is omdat je de top heel dichtbij kunt zien maar ook de weg die over deze rotsige top slingert en alle fietsen die je voorgaan.
Het zou jammer zijn om al die inspanningen te hebben gedaan en zo dicht bij het doel je voet neer te zetten.
De aankomst is grandioos, met een prachtig uitzicht van 360° over de Vaucluse en de aangrenzende departementen, een kleine levensmiddelenwinkel en souvenirs, een worst- en gebakwinkel, maar om water te tanken moet u flessen kopen in de winkel.
Sommige dagen moet je veel geduld hebben om een foto te nemen, want het is er erg druk, behalve op zaterdag wanneer er veel verkeer is.
Veel geluk, een goede klim en vooral voorzichtig zijn.
Respecteer als fietser alstublieft de natuur, tijdens mijn beklimming heb ik te veel verpakkingen van verschillende energieproducten langs de kant van de weg zien staan, ook al is dit slechts te wijten aan een minderheid, op de Ventoux is het veel gezien het enorme aantal mensen.
Ah le Mont-Ventoux ! combien de cyclistes rêvent de l'escalader, je l'ai fait par Bédoin et Malaucène en été 2015 et je puis vous assurer que sa réputation de mythe n'est pas usurpée.
On aperçoit son célèbre sommet lunaire qui domine le Vaucluse à plusieurs dizaines de kilomètres à la ronde, il porte bien son nom de« Géant de Provence »
Malgré mon habitude à parcourir les routes des plus grands cols des Alpes ( Galibier, Madeleine, Glandon, Croix de Fer et même l'Alpe d'Huez ) j'ai été impressionné, jamais je n'ai vu une telle concentration de cyclistes sur une même ascension surtout du coté de Bédoin.
Beaucoup de nationalités différentes surtout des Hollandais et des belges mais aussi pas mal de britanniques ( pour Tom Simpson ), des italiens, les français n'étant de loin pas majoritaires.
Le Ventoux ce n'est pas qu'un sommet dénué de toute végétation comme on le voit trop souvent dans les médias, c'est une magnifique ascension qui se fait pour la plupart dans une belle forêt avec des espèces qui varient chemin faisant, aménagée de nombreux espaces pique-nique.
État de la route : Nickel
Départ de l'Ascension au cœur de Bédoin « d'où on aperçoit déjà le sommet » pour un peu plus de 6 km assez tranquilles avec traversée des hameaux de Ste-Colombe puis des Bruns, dans un lacet à la sortie de St Estève on entre dans la forêt et la pente s'accentue brutalement pour ne plus descendre sous les 9 ％ jusqu'au Chalet Reynard ( 8 à 9 km ) "beaucoup de mouches aussi à la limite du supportable"
Il faudra bien gérer cette portion faite de longues lignes droites en enfilades sans véritable lacet mais qui offre quand même 2 à 3 portions qui permettent de souffler un peu.
A partir du chalet Reynard on arrive dans la partie désertique du col pour les 6 derniers kilomètres, le paysage se découvre jusqu'à la ligne d'horizon, l'effort devient moins difficile pendant 4 km sauf si le vent souffle fort comme ce fut le cas le jour ou je l'ai gravi, ça grimpe à nouveau à 9 ％ pour les 2 derniers, dans ce final c'est souvent le moral qui est primordial car on aperçoit le sommet tout proche mais aussi la route qui serpente sur ce piton caillouteux et toute la kyrielle de vélos qui vous précède.
Dites vous qu'il serait dommage d'avoir fait tout ses efforts et de mettre pied à terre si proche du but.
L'arrivée est grandiose, magnifique point de vue à 360° sur le Vaucluse et les départements voisins, magasin petite alimentation et souvenirs, marchand de saucissons, de gâteaux, par contre pour faire le plein d'eau c'est les bouteilles au commerce.
Certains jour il faudra être très patient pour faire la photo, car c'est vraiment la grosse cohue sauf les samedis jours de chassé-croisé
Bon courage, bonne ascension et surtout soyez prudents.
Svp en tant que cycliste respectez la nature, lors de mon ascension j'ai vu trop d'emballages de différents produits énergétiques sur le bord de la route, même si cela n'est dut qu'à une minorité, sur le Ventoux ça fait beaucoup vu l'énorme fréquentation.
Een echte arena voor fietsers! Een traktatie als de benen er zijn of een echte nachtmerrie als je er geen zin in hebt...
Kortom: als fietser moet u deze beklimming minstens één keer doen!
Une vrai arène pour les cyclistes !! Un régal lorsque les jambes sont la ou un véritable cauchemar si l'on n'est pas dans notre assiette...
En un mot : Obligé de faire cette ascension au moins une fois si l'on est cycliste !
Tweemaal heb ik de Mont Ventoux langs deze kant beklommen. En het was beide keren harken, maar genieten. Rustig aan beginnen tot aan Saint-Estève, waar je met een draai het bos induikt. Direct 10％. Genieten, op je eigen tempo in het bos, om dan bij Chalet Reynard aan het laatste stuk te beginnen: kronkelend als een slang naar de top. Zalig!!!!!
Wat een beest!
Ventoux vanuit Bedoin gedaan met de col de la madeleine (heel leuk!) als opwarming.
Boven gekomen op de Ventoux, kapot. Ik ben afgedaald richting Malaucene, maar gestopt ter hoogte van Chalet Liotard. Ik vond het te gevaarlijk omdat ik te moe was.
Volgende keer nog beter voorbereiden en meer hoogtemeters doen.
Deze klim behoeft eigenlijk geen toelichting: gewoon schitterend en pure wielerhistorie. Het stuk door het maanlandschap is onvergetelijk. Geweldig!
De klim vanuit Bedoin is de populairste van de drie beklimmingen van de Mont Ventoux. Volgens vele fietsers ook de zwaarste, maar de meningen zijn verdeeld. Volgens de Club des Cinglés du Mont Ventoux is dit de moeilijkste klim van de drie. De klim vanuit Malaucène heeft een heel ander profiel en het is maar net waar je van houdt. De klim vanuit Sault is, tot Chalet Reynard, waar hij samenkomt met de klim vanuit Bedoin, de minst moeilijke.
Uitzonderlijk maar lijdend
Geen voorbereiding en fiets niet klaar voor de rit
Reeds op het programma voor 2021
Exceptionnel mais kl souffrance
Aucune préparation et vélo pas préparé pour la montage
Déjà au programme de l'année 2021
Opgereden op woensdag 25 april, '18. Zonnige dag met een maximum van 27C en vertrokken om 9:15 vanuit Vaison-la-Romaine. De Ventoux via Malaucene was nog afgesloten, daarom via de Col de Madeleine doorgefietst naar Bedoin en daar omhoog gegaan.
Eerste zes kilometer zijn lekker om warm te trappen. Wel rustig aangedaan om wat overschot te hebben bij het vervolg. Na kilometer 6 slingert de weg inderdaad als een meanderende rivier omhoog. Met mijn compact had ik telkens het gevoel een verzetje te missen. Daarom was het hard werken op de pedalen in plaats van fietsen op souplesse. Gelukkig ben je hier nooit alleen en mits je een beetje lekker doorrijdt, kan je aardig van wiel naar wiel fietsen. Gebruik het relatief vlakke stukje bij Chalet Reynard om even bij te tanken. Na het Chalet neemt de hellingsgraad wat af tot aan de laatste kilometer. Deze was intensief, maar te doen bij de gratie van snel bereiken van de top. Gelukkig deze dag erg helder en dus goed uitzicht op de top. Gelukkig deze dag geen last gehad van wind en vervolgens genoten van de afdaling.
Vanwege mijn eergevoel, het lekkere weer, het prachtige uitzicht en de beloning van een fijne afdaling is deze klim de moeite waard. Voor het uitzicht onderweg moet je het niet doen. De vliegjes onderweg helpen ook niet, en kilometers stoempend naar beneden kijken naar de stuurpen is ook geen pretje. Enfin, het is wel de Ventoux.
Iedere beklimming van de Ventoux is weer een klim op zich. Na 27 keer ontdek je nog steeds nieuwe uitzichten en ervaar je keer op keer de schoonheid van deze killer van een berg. Mijn eerste x was in 2013 na drie dagen gevolgd door mijn eerste Cinglé. In 2014 mijn tweede Cinglé en eerste nachtklim; dat is echt fantastisch moet ik zeggen. Na 5 beklimmingen in 2016, gestrand agv storm en donkerte in 2018 eindelijk 6x op 1 dag beklommen.
Iedere kant heeft zijn charme, moeilijk of makkelijk blijkt pas achteraf. Het weer en de omstandigheden bepalen je succes, het begint bij mindset en voorbereiding. Ik hoop nog vaak naar boven te mogen rijden en geniet altijd van alle andere "strijders" en de berg an sich.
Deed de 3 zijden en twee keer Bedoin omdat ik in de buurt was. Natuurlijk een mythische col maar overhyped imo. Er zijn zo veel beklimmingen die veel mooier zijn om te rijden.
Did the 3 sides and twice Bedoin because I was nearby. Off course a mythical col but overhyped imo. There are so many climbs that are much nicer to ride.
Mijn favoriete klim. Iedereen kan deze klim aan mits enige voorbereiding. Klein verzetje of elektrisch. Mtb of koersfiets. Gewoon is doen!!
Toevallig waaide er bijna geen wind bovenop, en was het weer en dus het uitzicht erg mooi. Stom genoeg wilde ik snel naar beneden en heb dus veel te kort op de top staan genieten. Kwam mss ook omdat ze momenteel werkzaamheden hebben. Het bord was gestolen Ik klim voor de 1e keer. Wel in Limburg gefietst. Rustig aan gedaan. Triple gereden. Tip: het weer op de top kun je bekijken op diverse websites.
Iconische klim natuurlijk en niet te onderschatten. Rustig begonnen, zoals ik al vaker had gehoord, en dat werkte wel. Want het beruchte bos is zwaar en duurt ook nog eens eindeloos lang, klein verzetje en stoempen. Vanaf dat het maanlandschap in zicht komt, gaat het al een stuk beter, vooral mentaal. De wind daar vond ik welgekomen na de hitte in het bos. Eénmaal boven neemt de euforie het over van het afzien. Dus na de afdaling richting Sault en een bord pasta met een Hoegaarden, was de pijn al wat vergeten en hebben we hem nog maar eens gedaan. De beklimming vanuit Sault is niet te vergelijken met die vanuit Bedoin, hier kan je echt genieten onderweg. Deden de klim half juni toen de grenzen pas terug open gingen en na onze 2de beklimming stonden we zelfs even alleen op de top, denk niet dat we 10 fietsers zijn tegengekomen bij onze 2de beklimming, zalig om de Ventoux op die manier te kunnen ervaren. De werken boven op de top helpen natuurlijk ook, want daardoor geen doorgaand autoverkeer op de berg.
Dit jaar staat de Kale Berg ook weer op het programma. De hel van de Provence, altijd weer ploegen in de bossen. De laatste jaren heb ik 1 ding ontdekt. Ik zet de wekker in de vakantie 1 keer om half 6 voor de beklimming. Weinig fietsers, geen zinderende hitte, geen vliegen in het bos en massa’s mensen aan de top. De zon komt langzaam op terwijl je slag voor slag voortgaat als een meditatie. Aan de top sta je met Ventoux liefhebbers en de afdaling is dan de echte beloning met weinig verkeer.
Een dikke aanrader.
Is een pak comfortabeler om met een 30 tanden vooraan te rijden en een cassette achteraan met 30 of zelfs 32 tanden. Was vorig jaar versteld van het verschil tussen omhoog rijden met een 30 ipv een 34 enkele dagen voordien. Mijn gemiddelde snelheid met 30 tanden lag zelfs hoger (11 km/uur ipv 10,8) wat geen doel op zich was.
Denk dat ‘compact’ versnellingen met 50/34 tanden vooraan nog te heftig zijn om een correct minimaal aantal pedaalslagen per minuut vol te houden omdat deze klim net zo een lange klim is.
Onder de 50 trapomwentelingen gaan per minuut is ook niet bepaald ok voor de knieën zeker als we het minuten moeten volhouden.
Een Mtb heeft veelal nog een kleiner kettingblad vooraan, kleiner dan een 30 tanden, maar is veelal in totaal gewicht pak zwaarder dan een koersfiets.
Vandaag (19 juni) dit beest beklommen.
Gestorven in het bos en genoten in de laatste kilometers na het restaurant.
Groot voordeel van de huidige situatie: op de top zijn ze aan het werk waardoor auto's en motoren niet kunnen passeren. M.a.w. voor hun is het een doodlopende klim die onder de top is afgesloten en dus onaantrekkelijker is geworden.
Hopelijk duren deze werkzaamheden nog 25 jaar want als je op deze klim maar 3 auto's tegenkomt is het puur genieten.
Fietsers kunnen wel gewoon passeren en van beide kanten de top bereiken.
Dus snel doen!!
De Ventoux is een klim die iedereen gedaan moet hebben. Het unieke provenciaalse landschap samen met de zware klim maken dit een onvergetelijke beklimming. Mijn aanrader is om deze klim buiten de vakantieweken (juli en augustus) te doen dan is het een stuk rustiger, en er zijn minder vliegen die in het bos mee willen liften.
Ik wordt 60 jaar en ik rij nu 2 jaar regelmatig met de racefiets ik heb wel een slechte rug mijn vraag : zou ik het aankunnen de MVT te rijden en hoe plan je zo iets , vervoer verblijf enz...
ik ben 73 jaar ik rij nog maar een jaar ,is dat te doen voor mij, en welke periode het staat op mijn bucket list
Dame 64jr, Al 5keer Granfondo's Ventoux gedaan en ook 4x cinglé (hoop dit jaar de 5e)
Heerlijke berg, die me steeds boeit ! Telkens andere weersomsandigheden je kan daar alles verwachten het kan zo omkeren. Denk dat ik hem een 40-tal keer heb opgefietst. De berg laat me niet los, zuigt me aan ik ga steeds graag terug !!! het is die top bereiken die het hem doet, zoooo mooi boven en nog steeds zo een heerlijk gevoel die top te bereiken.
De Ventoux al 28 X beklommen waarvan 3 X een triple (3 zijden in 1 dag) voor mijn 55é, 60é en 65é verjaardag! In juni terug om mijn 67é verjaardag te vieren. Het is moeilijk toe te geven dat ik er steeds meer tijd voor nodig heb, niet veel aan te doen. Het is kwestie van u zelf te kennen, het juiste tempo vinden!
Dit jaar gaan ik en mijn vrouw 3 X de MV beklimmen van 3 kanten voor het goede doel: klimmentegenMS
Alrijd mooi om te fietsen voor goede doelen
afgelopen zomer de mt vetroux ongetraind opgefietst. fyi ben 16. binnen 2 uur en 10 min gehaald, was wel de mindere berg als ik kijk naar mn persoonlijke prestaties. maar wat is dit een fantastische berg, zeker in mn top 3! echt een aanrader...
Deze zomer voor de eerste keer de Mont Ventoux beklommen, van beide richtingen. Zeer leuke beklimming, waar afzien gecombineerd kan worden met genieten van het uitzicht. De start begint vrij rustig, maar zeer waar, maar gelukkig koelt het sterk af vanaf ongeveer 1000 meter en heb je van de hitte dus weinig last. Boven op de top is het lekker fris en voor de afdaling is het dus aan te raden extra kledij aan te doen. De afdaling is ook een zeer leuke, met enkele leuke bochtjes, maar af en toe wel vervelende auto's die in de weg rijden.
Op 7 september 2018 heb ik de Mont Ventoux vanuit de drie bekende dorpen beklommen. Dit alles in het kader van Ventoux3, fondsen werven voor het Hersen Tumor Fonds. Vertrek om 6.00 uur in het donker vanuit Bedoin samen met nog 182 mede fietsers. Op de top mist, 8 graden en harde wind. Afdalen naar Malaucène en daarna beklimmen vanuit Malaucène. Lastiger dan Bedoin. Drie kilometer 11-12%. Daarna ongelofelijk lange afdaling naar Sault. En dan vanuit Sault er naar boven. Negen uur op de fiets. Zwaar, maar voor een goed doel!
Ongelooflijk mooie berg.
Deze berg heeft een plekje in mn hart gekregen
Beklommen op 11 juli. 2018 en meer genoten dan afgezien.
Vorig jaar heb ik ongetraind (qua fietsen dan, Ik doe wel aan andere sport) de Ventoux beklommen en bedwongen op een huurfiets.vanuit Bedoin. Geen wereldtijd, maar toch.
Dit jaar veel gefietst ter voorbereiding op een forse gravelride dit najaar in de Ardennen. Daarom fiets meegenomen deze vakantie. Nodig bergwerk verzet in Asturie in Spanje. Op de terug weg naar Frankrijk het plan opgevat om de Col de Portet te beklimmen. Dit was de lastste van de 3 cols die de Tourrijders tijdens die befaamde 65 km (formule 1?) hebben beklommen. Vertrokken vanuit Saint-Lary-Soulan. Ondanks alle training en een heus bergverzet (36x30) moest Ik na 7 km capituleren. Toen had ik 4 km met gemiddelde stijging van 10% achter de rug, en nog 10 km met hetzelfde recept voor de boeg. Graag bij deze een teeeledig verzoek: 1) de Col de Portet kan natuurlijk niet ontbreken in de overzichten en analyses op dit forum 2) hoe pak je dit soort megaklims goed aan? Als je geen vlieggewicht bent? Welke eisen stelt het aan je fiets ( ik reed bijv op een cyclo cross, met een relatief lage zithouding tov het stuur)? Wat is de impact van de hoogte? Dank alvast!!
Ps en de Ventoux blijft natuurlijk een fantastische beklimming!
Deze beklimming op 09/07/2018 gedaan.
Deze col blijft mijn lievelingscol. Ik ben 16 en de ventoux 11 keer gedaan in mijn leven. Ik fiets samen met mijn vader. Hij deed de ventoux al 37 keer.
De dag voor de ventoux veel gelegen en goed gerust omdat ik hem voor tijd wou beklimmen naar jaarlijkste traditie.
De week ervoor in de Alpen getraind en de 2de week in de Provence. Deze dag de belangrijkste col van het jaar; de Ventoux via Bédoin. Gelijkmatige col met ca va wegdek en goede moeilijkheidsgraad (lastige col, maar niet te steil)
De wekker om 7:30 gezet zodat we op tijd konden vertrekken en niet in de volle hitte zouden moeten klimmen.
Vanuit Le Barroux rustig gereden richting de start van de Ventoux. Aan de voet nog een plasje, computer op 0 en daarna begonnen met de klim; de eerste kms zijn niet zo steil, maar omdat we een goede tijd wilden halen, moesten we toch al een stevig tempo rijden; mijn papa reed op kop om me te helpen. Halverwege het bos; op 13 km van de top weggereden van mijn papa.
Nu was het aan mij om een goed tempo te rijden, maar niet te rap zodat ik het kon volhouden tot boven. Op deze site zag ik dat 15 km/u net onder 1 uur 24 minuten was. Vorig jaar bereikte ik de top in 1 uur 27 minuten 15 seconden, dus zou dit nu wel een goede tijd zijn voor mij. Vlak voor chalet reynard had ik een gemiddelde van 14,9. Ik wist dat dit ongeveer hetgeen was ik nodig had. Het eerste minder steile stuk samen met het bos (waar het steilst is) kwamen samen ongeveer uit tot het gemiddelde percentage.
Rond chalet reynard en de eerste kms erna het tempo kunnen optrekken naar 15,2 omdat het daar wat minder steil is. Met dit gemiddelde de laatste km ingegaan. (Wist al van de voorgaande keren dat het vanaf de laatste kilometerpaal nog anderhalve km was, dus wist dat ik hier nog wat zou kunnen verliezen)
Boven gekomen in 1uur 23 minuten en 5 seconden met een avs van 15,1; zeer tevreden. Mijn vader kwam boven in 1 uur 30 min en 30 seconden; hij was ook tevreden met zijn tijd en het gevoel.
Mijn vader een halve bidon uitgedronken, ik 4 bidons volledig uitgedronken.
Mijn mama en mijn zus volgden ons met de auto om fris water aan te geven. Mijn vader zei dat ze mij moesten volgen en hem mochten achterlaten; resultaat: 4 bidons, 2 abrikozen en 3 druivensuikers verorberd. Mijn vader zei achteraf dat dit niet nodig was op 1 col, enkel bij een lange tocht met meerdere cols. Ik was bang om een (honger)klop te krijgen, dus daarom wat te veel gegeten. Bij een inspanning van anderhalf uur is dit niet nodig.
Zo nog een bepaald gebied waarop ik volgend jaar wat kan verbeteren; voorbereiding en weersomstandigheden waren zeer goed. Het was wel warm, maar wat wil je in de zomer en er was weinig wind.
Dit jaar nu al weer 73000 hoogtemeters; vorig jaar 106000 in totaal.
Mooiste 2 fietsweken van het jaar weer gepasseerd; momenteel in de auto op weg naar huis....
Op naar de Vogezen eind augustus en ondertussen enkele heuvellandritten om wat te variëren op de saaie west-Vlaamse vlaktes.
Ultieme doel om ooit nog 3 min 20 sec rapper te rijden en zo een tijd onder het uur 20 min te bereiken (1uur 19 min 45 sec)
Op 29-6-18 vanuit Bédoin naar de top gefietst. Vanuit Mazan om 8.30 uur vertrokken voor 8 km infietsen naar Bédoin. De eerste 6 km rustig gefietst om hoer geen onnodige energie te verspillen. Vanaf het bos begint het echte werk. Het was zonnig, maar het voelde niet benauwd in het bos. Geheel geen vliegjes. Wel blij dat ik week voordat we naar Mont Ventoux gingen nog bergverzet heb laten plaatsen. Ik heb triple en had 30 als kleinste voor en 25 als grootste achter. Voor mij als gemiddelde klimmer was dat toch teveel stoep en geworden. Ik reed nu lekker op 30/32 en kon dit ook op de steilere stukken prima rondkrijgen. Wel heb ik te weinig gedronken, ondanks dat ik twee bidons van elk 750 ml (en wat belletjes) bij me had. Dat resulteerde 2 km na Chalet Reynard in behoorlijke kramp waardoor ik even af moest stappen om te rekken. Vervolgens continue tegen kramp aangefietst. Je hoort en leest het overal: drink veel onderweg! En toch heb ik het onvoldoende gedaan, waarschijnlijk onder de indruk van de berg en de focus op het op souplesse blijven fietsen. Had nog hele bidon over boven op de top. Ook mijn tip: drink regelmatig ook al heb je geen dorst! Wind was er nauwelijks na Chalet Reynard en het is een hele bijzondere ervaring om door het kale landschap te fietsen! En eenmaal op de top ben je alles vergeten!
Vandaag beklommen. Ondanks een aardige voorbereiding erg zwaar tot Chalet Reynard, daarna wat verlichting. Het uitzicht op de top is fantastisch. Een beest van een klim! Cingles de Ventoux worden is het doel van deze week, maar dat wordt een hele klus.
Opgereden op woensdag 25 april, '18. Zonnige dag met een maximum van 27C en vertrokken om 9:15 vanuit Vaison-la-Romaine. De Ventoux via Malaucene was nog afgesloten, daarom via de Col de Madeleine doorgefietst naar Bedoin en daar omhoog gegaan.
Eerste zes kilometer zijn lekker om warm te trappen. Wel rustig aangedaan om wat overschot te hebben bij het vervolg. Na kilometer 6 slingert de weg inderdaad als een meanderende rivier omhoog. Met mijn compact had ik telkens het gevoel een verzetje te missen. Daarom was het hard werken op de pedalen in plaats van fietsen op souplesse. Gelukkig ben je hier nooit alleen en mits je een beetje lekker doorrijdt, kan je aardig van wiel naar wiel fietsen. Gebruik het relatief vlakke stukje bij Chalet Reynard om even bij te tanken. Na het Chalet neemt de hellingsgraad wat af tot aan de laatste kilometer. Deze was intensief, maar te doen bij de gratie van snel bereiken van de top. Gelukkig deze dag erg helder en dus goed uitzicht op de top. Gelukkig deze dag geen last gehad van wind en vervolgens genoten van de afdaling.
Vanwege mijn eergevoel, het lekkere weer, het prachtige uitzicht en de beloning van een fijne afdaling is deze klim de moeite waard. Voor het uitzicht onderweg moet je het niet doen. De vliegjes onderweg helpen ook niet, en kilometers stoempend naar beneden kijken naar de stuurpen is ook geen pretje. Enfin, het is wel de Ventoux.
Nou ik heb de Mont Ventoux afgelopen zaterdag gereden 26 aardige lieve mensen om me heen. Zeer mooie klim alleen veel regen onweer en hagel gehad onderweg naar de top en de afdaling was ook erg nat. Maar wij hebben hem verslagen :).
Mooie klim, gereden in de maand juli. Tip: op warmen dagen heel vroeg vertrekken het kan smiddags heel warm worden als je de boom grens voorbij bent.
Na een half jaar onderhandelen met met de vrouw en kids mocht ik vandaag de Mt Ventoux beklimmen.
Tijdens onze vakantie rijden we vandaag vanuit het meer van Annecy naar Cannes en komen we dus langs de MT Ventoux.
Deze kan ik niet (letterlijk) links laten liggen.
4 jaar geleden had ik hem ook gedaan en toen relatief rustig aan. Dit keer met meer ambitie en een nieuwe fiets een tweede poging met als doel hem hard/maximaal omhoog te rijden.
Vanuit de auto was hij al mooi te zien, de top niet in de wolken, prima weer, maar hoe warm zal het zijn…?
Onderweg gaf de thermometer van de auto 26 graden aan… dit leek mij mee te vallen, gaandeweg liep de temperatuur op en uiteindelijk gaf hij in Bedoin “gewoon” 34 graden aan.
Eenmaal buiten op de eerste parkeerplaats (links voor Bedoin) merkte ik pas dat het toch echt warm was!
Mijn dochter van 7 moest nog een keer spugen op de parkeerplaats (is wagenziek en had dit onderweg ook al een keer gedaan).
We hadden toch beter in 1 keer door kunnen rijden bedenk ik nog…
Tijdens het omkleden op de parkeerplaats sta ik nog op mijn zonnebril (k(rak), dus dan maar mn ‘gewone’ zonnebril op.
Me snel ingesmeerd, nog een half litertje water gedronken, banaan en gelletje in de achterzak en gaan…
Zonder warming up, maar de eerste 10 minuten is relatief vlak dus die gebruiken om “in te fietsen”.
De eerste 20 minuten lukt het me om te genieten van de fantastische natuur om me heen, daarna krijg ik het door de warmte zwaar en lukt het niet meer om te genieten.
Ik blijf geconcentreerd fietsen en constateer dat het heel rustig is, eigenlijk wel logisch het is 13.00 uur, precies het heetst van de dag.
Tijdens mijn vorige tocht hier werd ik af en toe aangemoedigd door mn vrouw en de kids, maar die zijn dit keer beneden gebleven ivm mijn dochters wagenziekte.
Eenzaam ploeg ik voort, het is zwaar, bloedheet, m’n dochter heeft op de heenweg moeten spugen, ik moet zo nog 5 uur auto rijden maar toch ben ik blij dat ik hier nu ben!
Ik vind het heel lang duren voordat ik bij Chalet Reynard ben, daar aangekomen weet ik dat het iets makkelijker wordt.
In de verte zie ik de toren liggen en kan weer een beetje genieten, het is minder warm, er staat weinig wind, nog even gas geven!!
Het laatste stukje tot de top doet zeer maar gaat prima, hier is het wel druk. Heel even genoten van het uitzicht en 5 winegums gekocht bij het marktkraampje op de top.
Ik had nog 1 euro bij me J De chagrijnige Française zag hier de lol niet van in. De mooiste baan van de wereld, op deze mytische berg snoep verkopen aan naar suiker smachtende wielrenners maar het gezicht van een oorwurm…
De mt Ventoux weer “in the pocket”. Ik check mijn horloge en zie dat ik er 1.35 over heb gedaan. Bijna een kwartier sneller dan de vorige keer en dat op het heetst van de dag. Dit geeft een fijn gevoel.
Als een oma (geen risico) daal ik af en maak onderweg nog snel een paar foto’s. In Bedoin ziek ik mijn vrouw en kids, m’n dochter lacht weer J
Op naar Cannes….
Heb de mont ventoux in 2012 voor het KWF gefietst, en in 2016 een Berg om nooit weer te vergeten. Hier is een liedje over geschreven.
Ook, ik was bang voor je, je bent hoog, je bent steil, je bent sterk.
Ze noemen jou de hel van het zuiden, dat is niet mis....wat moest ik daar tegenover stellen? Trainen, dat moest ik doen, Mezelf over mijn grenzen werken, En wanneer ik dan echt niet meer kon, er nog een schepje erbovenop.....! Ze noemen jou de Berg waarvan je niet kunt winnen, ik heb ook niet van jou gewonnen, Dat houd ik mezelf niet voor.... Maar jij hebt ook niet van mij gewonnen, Je hebt me pijn gedaan, maar dat was okee de strijd ging niet tussen jou en mij, Ik kon jou niet onder controle krijgen, Maar ik kon mezelf toch handhaven, en boven komen.... En ik kon mezelf kalmeren, troosten en geruststellen,op de momenten dat ik bang was..... Ik heb naar boven gebracht wat ik naar boven wilde brengen, en ik ben als een man weer beneden gekomen, Want als je de Mont Ventoux hebt beklommen en afgedaald, Dan ben je iemand.... De Mont Ventoux gaat niet weer uit je lichaam. Gegroet HJ.B
Op 24 augustus heb ik opnieuw de Kale Berg beklommen, de eerste x was met Sporza uit België en was tevens mijn eerste kennismaking met een berg van formaat, mijn tijd was toen 2 uur en 30 minuten en nu een 45 minuten sneller, de ontmoeting wederom was vreemd, nu was i alleen en moest het ook alleen doen, het weer was warm en er stond een klein briesje, de eerste meters waren straf en aangekomen in het bos werd het alleen nog maar erger, het was echt een overwinning op mijn lichaam dat ik het tempo(15km/uur) kon volhouden. We (mijn eega en ik) waren net aangekomen uit St Jean du Maurienne waar wij al een week hadden rond gefietst en ik verplicht wegens een ontsteking van de arts een paar dagen daar moest blijven i.v.m de medicatie die ik kreeg en of die wel juist was , dit was niet het geval dus een andere medicatie, mijn lichaam reageerde er gelukkig goed op en was vast besloten om mijn doel te behalen, vanuit het bos werd het wat stiller, rustiger en ook de tred ging wat gemakkelijker, aangekomen op het plateau op 6 km onder de top genoot ik van het uitzicht vanaf dit punt, druk was het er alleen maar fietsers en veel motorrijders hadden zich verzameld alhier. ik was van plan om door te gaan en voelde de wind recht in mijn gezicht toen ik de eerste meters naar de top voortzette, het wegdek was goed, de snelheid was redelijk en het uitzicht adembenemend, verder werd het iets steiler en vele fotografen langs de weg wilden allen hun foto's slijten onder de toerristen , aangekomen bij het monument van Simson de wielrenner die op zijn sterfdag helaas de top niet heeft bereikt even een moment van bezinning en afvragend is het eigenlijk wel gezond waar je mee bezig bent en dat denkend keek ik om mij heen en zag alleen maar fietsers zwoegend naar boven en een enkeling alweer in de afdaling naar zijn plekkie, al met al weer een ervaring rijker en genoten van alles wat zich aanbood op deze berg besloot ik na een goed bakkie koffie de camping beneden weer op te zoeken, slotsom een must voor elke diehard die zijn grenzen wil zoeken en wil overtreffen maar het hoofd er wel bij houdt........een tevreden fietser
Het hele jaar opgekeken tegen de klim van afgelopen zaterdag 23 sept 2017 via Malaucene. 3 dagen voorafgaand laat een maatje weten dat ie van plan is via alle drie de kanten de berg op te willen en of ik meega. Het is het proberen waard. Wat gaaf zeg!!! Ik heb echt genoten. Wij zijn heel vroeg voor de start van de Alpentocht opgestaan om eerst via Bedoin te klimmen ( gem 9kmph ). Na Bedoin afgedaald naar Malaucene om gelijk weer omhoog te gaan en hier kreeg ik 2x kramp ( gem 7 kmph ). Toch besloten af te dalen naar Sault want dit zou op papier de makkelijkste zijn ware het niet dat de laatste 6k dezelfde zijn als via Bedoin ( gem 13kmph ). Deze kms met alleen maar kramp gereden maar ondanks alles genoten van een topdag. Afdalen is niet mijn ding. Wij hadden qua weer een superdag, geen zuchtje wind en een heerlijke temperatuur. Ruim 9 uur op de fiets gezeten en 140km terwijl mijn langste rit een rondje Scheveningen is van 60k. Achteraf ook helemaal nergens last van op een beetje zadelpijn na maar dat is denk niet raar. De volgende ochtend ook even met de auto boven geweest en waaide bijna de berg af en het was steenkoud. Al met al 1 van de mooiste dagen van Mn leven en had het voor geen goud willen missen. Ook met het totale team Raymont-Ventoux ruim €19.000,00 opgehaald voor Support Casper en still counting.
Duizenden jaren geleden zeiden de fransen tegen elkaar: jongens, er liggen zoveel stenen los in dit land, we gooien ze gewoon ergens in de Provence neer, daar is ruimte genoeg.
En daar fietsen we tot op de dag vandaag tegenaan. En omdat die berg er niet hoort te liggen waait het er ook zo. Ga zelf maar kijken, er ligt geen enkele hoge berg in de buurt, Nu weten jullie dus waar die maffe berg vandaan komt.
Deze wetenschap heeft u van E.Perk, Diemen, 27 september 2017
Begin juli voor de 9de maal de Ventoux gedaan. (in april 15 jaar geworden) Mijn papa heeft de Ventoux ondertussen al 37 keer gedaan. De laatste jaren gaan we telkens 2 weken naar de Provence. Dit jaar deden we eerst een week Alpen en daarna een week Provence. De ventoux vanuit bedoin opgereden in 1u 27min en 15 sec exact. Mijn papa boven gekomen in 1u 30 min en 50 sec. Ik tot op 4 km (eigenlijk 4,5 km want de laatste km is anderhalve km lang) van de top gewacht op mijn papa en dan weggereden van hem. Mijn papa was op de meeste alpencols lichtjes de betere dus wou ik nu ook wachten op hem, maar op 4,5 km van de top zei hij dat ik moest doorrijden. Mijn papa zijn beste tijd op de ventoux was 1u 22min 30 sec. 2 prachtige weken meegemaakt met zeer veel hoogtemeters. De rit waarin we de Croix de fer (vanuit Allemont) deden was waarschijnlijk nog de mooiste omdat mijn papa en ik toen even goed waren. Tijdens de week in de Provence wel blij dat mijn mama en mijn zus in de volgwagen mee waren om fris water aan te geven. Ik vond de lastigste col de col du sabot omdat ik hem niet kende en deze col 4 km langer was dan ik dacht. Wel jammer dat zo'n lastige col boven dood loopt en er maar een zeer klein bordje met col du sabot is. Op naar de vogezen eind augustus. (en tussenin enkele ritten in het heuvelland en in de ardennen)
Om in mijn wieleromgeving als echte wielrenner gekwalificeerd te worden moest je de Mont Ventoux hebben beklommen. Bij de eerste poging in het verleden was de top afgesloten, vanwege harde wind en de tweede keer vanwege sneeuw (...).
Maar uiteindelijk toch naar boven gegaan vanaf Bedoin. De allereerste keer net onder de 2 uur, maar toen koerste ik nog en woog 71kg. Had de 39x25 gestoken. Voorbij Tommy was ik genoodzaakt de 25 vuil te maken.
Na een paar jaar elders gefietst te hebben toch maar weer de Ventoux beklommen. Deed er wel langer over. Er zijn twee mogelijkheden om redelijk boven te komen. Om het mezelf niet al te moeilijk te maken met de compact 34x50 en 11x28 ben ik ook nog 4kg afgevallen. Een Triple is voor watjes las ik bij Limburgs Mooiste. Dat onderschrijf ik niet!
Vanaf Bedoin heb ik na de top van de Ventoux de afzink naar Malaucene gedaan. Dat was 20km geconcentreerd dalen. Ging niet harder dan 60km/h want het verstand komt met de jaren.
Dan vanaf Malaucene via de Madeleine weer terug naar Bedoin.
Vanuit Bedoin waar de ellende begint bij de haarspeldbocht hadden grappenmakers ooit op de weg geschilderd. GO HOME. Ik heb er om moeten lachen.
In 2014 voor het eerst 2x maal beklommen voor een goed doel. De kant Bedoin was een ware hel toen. Warmte in het bos en mist en wind in het maanlandschap. Dit jaar teruggekomen voor de Cinglé te doen. Het hele voorjaar goed getraind en 12kg afgevallen. Om 6.00 smorgens vertrokken in Malaucene om 8.00 boven. De tweede klim vanuit Bedoin ging een stuk zwaarder maar eenmaal uit het bos ga je ook door naar de top. De laatste van de 3 vanuit Sault is te doen, zelfs stukken 30km/u nabij het Chalet. Het maanlandschap gaf zich wel niet zomaar gewonnen. 0m 18.00 de laatste keer boven. Conclusie: training/verzet en het weer spelen een grote rol. Doe hier je voordeel mee!
Een goede conditie is essentieel, km's niet. Deed hem ooit praktisch ongetraind maar bij een gedegen conditie door hardlopen op mn eerste bustraan. Belangrijkst is onder je omslagpunt te blijven waarbij een Polar van nut kan zijn. Redelijk onervaren kwam ik aan in Carpentras met een 52/48. Je bent jong en je durft wat. Profiel klopt niet lijkt het, meen dat op twee derde een stuk van 13% aan anderhalve km zat.
Aantal jaar geleden de Mont Ventoux gedaan vanuit Bedoin. Eerste 5 km inderdaad een opwarmertje. Dan de bocht door, het bos in. Meteen op de paaltjes percentages van 10, 11,5 en 12 %. Had op mijn 7speed en 42 voorblad alles behalve de juiste verzetten, slingerend over de weg om het wat minder steil te laten zijn.
Goed, dit overleefd, en terwijl het bos wat dunner werd en er enkele bungalows tussen de bomen stonden, liep het wat lekkerder. Het Chalet Renard werd zichtbaar. Daar de bocht om, dat steilere stukje viel ook mee.
Bij het monument van Tommy Simpson plotseling helemaal verzuurd. Daar 3 rondjes op de weg gefietst en zonder melkzuur verder getrapt.
Fransman in het wiel meegekregen. Deze hing in de bochten, waar de wind tegen was, een beetje aan het elastiek. Onder de top voorlangs, bocht om en terwijl ik de Fransman zag proberen te versnellen, op de pedalen gaan staan op het allerlaatste steile stukje, en toch als eerste van de twee boven.
Een half uur uithijgend over het stuur.
Het verbaasde mij soms dat ik ook heel zware en gezette mensen, drijfnat op de fiets zag zitten, ook al ver voorbij de punten waar mensen het opgeven. Chapeau voor deze mensen, voor hen is het extra lastig.
Geweldig gedaan.
Onderweg in het bos werd ik gepasseerd door iemand met een hybride-fiets met spatborden, een baggage-drager en zij-tas. De jongen droeg grijze sokken en een soort sportschoenen. Het was een klein, licht mannetje en boven op de top stond hij daar al een half uur, hij was niet eens nat meer van het zweet.
Ik probeerde een gesprek met hem aan te knopen en hij bleek Duitser te zijn. Hij prefereerde de Franse taal, omdat hij hier met zijn Franse vriendin in Marseille woonde en het Frans liever wilde oefenen.
Een aardige jongen, een beetje schuchter en niet erg spraakzaam in het begin, maar later in het gesprek ging dat beter.
Prachtig mooi weer. Weids uitzicht rondom. Hoordzakelijk conversaties in de Nederlandse taal boven, Nederlanders en Vlamingen.
Even ter correctie: mijn racefiets heeft 4 wielen, inclusief zijwieltjes.
Wat een geweldige berg! Gisteren gefietst met 4 collega's. Half jaar geleden besloten om samen de uitdaging aan te gaan. Met mijn gewicht van boven de 100 kilo kreeg ik het na al de verhalen een beetje benauwd, maar lekker de training ingezet. Paar toertochtje (o.a. Veenendaal - Veenendaal) gaven mij meer vertrouwen. Vrijdag 02-06-2017 vertrokken en vol gas naar het zuiden. Vrijdagavond (direct na aankomst) Col de Madeleine om een beetje op te warmen. Zaterdagochtend naar Bedoin. 10 kilometer opwarmen en daarna naar de startlijn.
De eerst 5 geen centje pijn, maar daarna het bos in, de eerste kilometer pfff... wat was dit? waarom? ik zag na 6 kilometer al mensen omdraaien en opgeven, maar ook 2 liepen met de fiets aan de hand naar boven. Ik twijfelde even, maar dacht, dat nooit, dan maar even afstappen en rusten, maar alles via de 2 bandjes en mijn pedalen. Verstand ging vanzelf op 0 en voor ik het wist zag ik een paaltje met daarop Sommet 8km. nog maar 8? dat gaf hoop. Ik wist dat ik nog maar 2 naar Chalet Reynard was. Rustig doorgezet naar boven, meter voor meter, maar dus ook kilometer voor kilometer. Nog maar 7, 6, 5 ... heerlijk. Bij kilometer 18 (3 voor het einde) merkte ik dat ik redelijk 'op' raakte. Nog even doorzetten en daar was de laatste bocht. Mijn collega's waren allemaal al boven en kwamen een stukje terug rijden om mij op te pikken. Met 5 km per uur en de tranen in m'n ogen de laatste 300 meter omhoog. en... daar was de allerlaatste bocht. HEERLIJK!!! de top was nog 20 meter weg. ff staan op de pedalen en gehaald... wat een overwinning op mijzelf. Nu net terug in Nederland en ik voel me nog steeds geweldig.
Gister met een 39x27 opgereden wat ik allesbehalve aanraden zal, helaas niks anders beschikbaar voor deze groepset. Vooral in het bos had ik heel graag wat makkelijkers gehad maar daarvoor en vanaf Chalet Reynard was het goed te doen. Uiteraard een prachtige klim, voor iedereen een aanrader eens te rijden!
Ik beklim de Ventoux al meer dan 30 jaar en uiteraard gaat het allemaal niet meer zo snel als vroeger.
Als je genoeg traint moet je boven kunnen komen met een 30 achter en een compact. Maar schaam je vooral niet voor een 32 op de cassette.
Het is niet stoer (maar vooral dom) om naar boven te stoempen, wat lichter trappen maakt het aanzienlijk makkelijker en jebent nog sneller boven ook.
Vorig jaar heb ik nog de Cinglée gedaan (3x op 1 dag van de 3 verschillende kanten) en omdat je kapot gaat was de 32 ook bij mij welkom geweest.
Voor iedereen die deze reviews leest en alleen maar tijden tot 2:00 uur ziet: ik heb er 2:30 over gedaan. Weinig voorbereiding en - afgezien wat Limburgse 'heuveltjes' - dito klim-ervaring #datdanookwelweer
Ik persoonlijk zou aanraden, een triple vooraan of een compact met toch tenminste een 32 achteraan.
Ik heb hem vanuit Malaucene in de morgen gedaan en dan in de namiddag vanuit Bédoin. Toch telkens rond de 2 uur.
Twee jaar geleden vanuit bédoin met een triple vooraan in 1.48 en helemaal niet moe. Je ziet het voordeel van de triple duidelijk.
Eind april 2016 deze berg beklommen. Een mooie klim die veel van je vergt, maar vooral de weersomstandigheden nekte me finaal. Extreem harde wind en een temperatuur van -4,5 graden C maakte het slopend. 2x met wind op kop achterover geblazen en met korte broek en slechts een dun regenjasje over de korte mouwtjes vanaf Reynard veel te koud. Was blij dat mijn gezin mee reed in de auto, zodat ik op de uitgestorven top even uit de ijzige wind kon zitten. Er hingen letterlijk ijspegels van 20 cm horizontaal aan de paaltjes! Geschatte gevoelstemperatuur -30 graden C. Nog nooit zo erg afgezien, maar extra voldaan gevoel toen de top bereikt was. Afdaling geprobeerd vanaf top, maar na 2x met voetjes aan de grond bijna de afgrond in geblazen te zijn, toch maar voor de veiligheid in de auto naar beneden tot Reynard om daar alsnog af te dalen. Alles bij elkaar een geweldige en verschrikkelijke ervaring!!!! Eens maar nooit meer!
Vorige week opgereden, als je redelijk getraind bent en op je hartslag rijd dan is ie prima te doen, minder zwaar als verwacht
Heb hem de laatste 3 jaren gereden voor n energiestofwisselings ziekte van uit Bedoin het was n geweldige ervaring die ik niet had willen missen elke keer rond de 2 uur over gedaan
Op vrijdag 30 september met 2 vrienden de beklimming vanuit Bedoin gedaan (2h:04m). Het weer was perfect, 25 graden in Bedoin, weinig wind en boven 13 graden. Was mijn eerste bergbeklimming maar echt een geweldige ervaring! Was met name benieuwd hoe zo'n beklimming te doseren maar dat ging heel erg goed. Een schitterende berg en een fantastisch uitzicht.
Vanmorgen de Ventoux beklommen 1.52h voor de eersrte maal dat ik hem oprijd vanuit Bedoin,goed weer geen vliegen en bijna geen wind.
Een klim die je gedaan moet hebben! In de ochtend bij een graad of 20, als een lang gerekt lint omhoog met allerlei verschillende renners. Jong, oud, heer of dame het maakt niet uit. Afzien in het bos, genieten van het uitzicht in het maanlandschap. Wind !? De twee dagen dat ik naar boven ging was er een aangenaam briesje.
Op woensdag 10 augustus voor het eerst de berg beklommen met de fiets vanuit Bedoin. De wind was boven wel erg stevig > 100 km per uur. Ik ben een ervaren fietser en heb vooraf in Spanje wat klimkilometers gemaakt. Door de wind was de afdaling niet zonder gevaar. Oppassen dus !! Rij je eigen tempo omhoog. Spaar je krachten want hij is lang genoeg en zorg ervoor dat je voldoende drink en eet. Kijk goed naar het weer en ga op tijd als het erg warm is. Succes.
Vandaag wou ik vanuit Bedoin mijn eerste maal de berg beklimmen. Spijtig genoeg was Bedoin deze ochtend om 7u reeds afgesloten voor fietsers wegens een loop marathon. Dan maar met fiets naar Malaucene en daar de klim gestart. Fantastisch gevoel tijdens de rit en nog beter bij aankomst na 2 uur. Er is voor mij maar een gouden tip en dat is uw eigen gevoel volgen en niet trachten iemand versneld in te halen of een passant te volgen. Ik heb constant op hartslag gereden en wel met de nodige inspanning maar zonder problemen boven gekomen. Voldoende drinken en eten is natuurlijk ook een vereiste. Hou dus zeker rekening met evenementen op de Mont Ventoux zodat je zoals ik niet voor een verrassing staat.
Met dochters van 11 en 12 jaar vanuit bedoin naar boven, 39 × 28 ( dochters 34/28), afzien Door de hitte in het bos, hadden na chalet reynard goed weer, geen wind hetgeen enorm zal schelen. 2 uur 3 min. Over gedaan. Gaaf om samen met het gezin te doen.
Hoi Kevin,
Ik ben de Ventoux vanuit Bédoin deze week ook opgefietst. Ik fiets af en toe es maar zeker geen honderden kilometers. De dagen ervoor wat rondgereden in de Provence (Madeleine, col de la Chaine, etc.) om wat spanning op de kuiten te krijgen. Dan de Ventoux op. Vrij zwaar omdat ik achteraan met een 28 reed... Toch ruim 2 uurtjes over gedaan :) Met een goed verzet (32) en wat training gaat het zeker een stuk vlotter!
ik rij deze hemelse berg volgend jaar in de zomer op. iemand tips ivm training enzo?
Afgelopen jaar voor het eerst Mont Ventoux gefietst tijdens evenvement. Super ervaring en wonder boven wonder in top 10 van de 600 deelnemers. Mooiste kant vind ik vanuit Sault. Voorbereiding had ik in dolomieten gedaan, Stelviopass en omgeving. Ik vind hem mooier dan Alpe D'Huez.
Op 29 april 2016 vanuit Sault naar de top van de Mont Ventoux gereden met mijn zoon van 15 en mijn vader van 73. Mijn vader voor de 6e keer (4x Sault, 1x Bedoin, 1x Malaucène). Mijn zoon en ik nu voor de 2e keer. Afgelopen zomer voor het eerst gedaan. Daarna veel km's gemaakt en veel klimmetjes opgezocht in de omgeving van onze woonplaats, Amerongse Berg, omgeving Doorwerth etc. Dit heeft als resultaat gehad dat ik nu 45 minuten sneller was dan afgelopen zomer. Ook voor de kant van Sault is het aan te bevelen om km's in de benen te hebben en dat je weet in welke verzet je het beste kan fietsen. Mooie ervaring om met 3 generaties op de top te staan.
Afgelopen woensdag met m'n vrouw en een fietsmaat vertrokken vanuit ons vakantieadres net buiten Sault en naar de top gefietst. Afgedaald naar Bédoin en weer terug naar de top. Pittig, maar toch goed te doen. Donderdag met fietsmaat en onze beide zoontjes (11 en 12 jaar) weer vanuit Sault naar de top. Beide jongens gehaald! Superknap en supertrots! Vrijdag nog de klim vanuit Malaucène gedaan. Wat een heerlijke Ventoux fietsweek!
Als ervaren Mont Ventoux beklimmer (>15 x) zeg ik; onderschat deze prachtige (kale)berg niet ! De klim vanaf Bedoin vind ik saai en zwaar is. Persoonlijk vind ik vanaf Malaucene mooier. Vanaf Sault is de klim lang maar mooi en daardoor minder zwaar. Het is echter de kou en de wind en (onverwachte) regen die je na het Chalet (nog 6 km klimmen) kunnen nekken. Ook in de zomermaanden is het tot op de top koud en terug staat wacht je vaak een koude stormachtige afdaling te wachten. Je kunt dit mythisch noemen, maar niet ongevaarlijk als je onervaren bent. Het is in de verste verte niet te vergelijken met de Alpe D'Huez...
In juni 2016 samen met mike, en nog een aantal, de Mount Ventoux bedwingen ;) ;) het verhaal volgt!
Vorig jaar voor het eerst geprobeerd te beklimmen, helaas niet gelukt. Tot 2 km onder de top gereden, daarna bij het omslaan van een van de bochten door een windvlaag van mijn fiets gewaaid, pijnlijk gevallen en gevaarlijk in de bocht met al die auto's. Ga dit jaar op 10 juni weer proberen in kader Kimmen voor MS, ik hoop dat het me dit keer wel lukt. Ik hoor eigenlijk zelden dat mensen het niet halen, maar ondanks behoorlijk goede conditie en goede fiets behoor ik dus nog niet bij het (helemaal niet selecte) clubje wielrenners, hopelijk dus wel op 10 juni a.s.
Als 14 jarige de mont ventoux beklommen met verzet 34 - 28, zeker aan te raden, nog kleiner is nog beter, mijn tijd was vanuit Bedoin 1u45.
Goed te doen, maar goede conditie is zeker nodig.
Prachtige mythische beklimming! Het eerste deel in het bos is in feite zwaarder dan de laatste 6 kilometer, waarbij je de top uiteindelijk al vanaf ver kunt zien en dus vleugels krijgt. Uiteraard ook even gestopt bij het monument van Tom Simpson net voor de top. Aanrader: vanaf de top afdalen naar Malaucene en dan via de Col de Madeleine (niet die in de franse Alpen, maar een vele lichtere versie) terug naar Bedoin; al met al een rondje van zo'n 50 kilometer.
ik ben een gewone wielertoerist die 1maal in de week een ritje van een 70km fietst en ben voor deze uitdaging 10kg afgevallen sinds januari en daarbij beginnen 2maal in de week een 12km gaan lopen dus volle goede moed op 13 september de klim vanuit bedoin aangevat met een verzet van 25achter en 30vooraan het heeft bloed zweet en tranen gekost maar de ontlading boven aan de top was iets wat ik nog nooit heb meegemaakt ik ben blij dat ik het gedaan heb alsook voor mijn vrienden van ons clubken geiren bei uit burst wat een weekend
Op 5 september 2015 heb ik voor Grootverzettegenkanker de Mont Ventoux vanaf Sault beklommen.
In 2013 vanaf Bedoin, ik vond vanaf Sault de klim lichter. Bij Chalet Reynard komt de route van Sault en Bedoin bij elkaar, zodat de laatste 6 km naar de top even zwaar zijn, ik had nu meer kracht over dan in 2013.
Zorg dat je genoeg overhoudt voor het stuk vanaf Chalet Reynard, dat is echt een killer. Gemiddeld mag het stijgingspercentage lager liggen dan in het bos, sommige stukken gaan toch echt even naar de 11-14%. Als je er dan al een uur tot anderhalf uur op hebt zitten kan je veel verliezen. Deze kant 'loopt' wel gelijkmatiger dan vanuit Malaucene, die klim vond ik echt zwaarder. Stond na 1:43 op de top, had sneller gekund, ware het niet dat de kuiten en de bilspieren vlak na het chalet compleet vastsloegen (au!). Beetje te veel gegeven in het bos.
eerste in mijn leven de berg op gereden wel boven geraakt afgezien de verkeerde tandwiel keuze
prachtig zicht daar boven prachtige afdaling gedaan nadien
Dit jaar ook weer de Ventoux opgereden. Ik heb de afgelopen 2 jaar veel gefietst, dus mijn verwachtingen lagen wat hoger dan de tijden die ik in het verleden heb gereden (1.52 Bedion en 1.57 Malaucene). De Malaucene zijde ben ik in alle vroegte, rond 6.30, opgereden. Helaas stond er toch een vervelend windje tegen: 1.39. Ik blijf dit de lastigste van de 2 beklimmingen vinden.
Twee dagen later was de bekende zijde aan de beurt: Bedoin. Aangezien ik zou vertrekken met een fietsmaatje en beide gezinnen zouden aanmoedigen, vertrokken we pas rond 10.15. De klim liep lekker en om na 1.33 stond ik op de top.
Was goed te doen alleen de 12% was wel zwaar. Begin vooral rustig, niet te hard gaan fietsen op het begin, gewoon rustig aan.
mont ventoux 2 maal beklommen vorige week 90 kg en gewoon maar voetballer :-) .1keer malaucene 1h 54 en een keer bedoin 1u 55. Bedoin vond ik persoonlijk lastiger omdat het daar ontzettend warm is en je enorm veel last hebt van die vervelende vliegen... eens boven speelt de wind je parten. ontzettend goed en zalig gevoel als je boven komt !! tips: vertrek vroeg want anders is de warmte niet te doen... en neem genoeg drinken mee ...
succes en geniet ervan !!!
Op 18 mei heb ik hem gefietst vanuit Bédoin. Het is een geweldige ervaring. De afdaling is eveneens een belevenis.
Beste Huub, Ik ben de grafieken nog even nagelopen. En heb wat kleine aanpassingen gedaan, hierdoor liggen de waardes veel dichter bij elkaar. Maar wij meten de kilometers vanaf de start, en daardoor kunnen er kleine verschillen in de percentages ontstaan omdat elke kilometer een ander begin en eindpunt heeft. Ik heb de wegkwaliteit aangepast. Bedankt voor deze info.
Op 25 mei 2015 heb ik gefietst voor Klimmen tegen MS op de Mont Ventoux.
Ter hoogte van chalet Reynard komt de route via Sault en Bedoin bij elkaar en de laatste 6 km naar de top van beide routes zijn dus identiek. Dan moeten dus ook de hellingspercentage in jullie grafieken identiek zijn maar dat zijn ze niet. Verder wordt aangegeven dat het wegdek via Sault slecht is maar dat is in 2014 al voorzien van een nieuw wegdek vanaf Sault helemaal tot aan chalet Reynard. Ook de laatste 6 km naar de top is het wegdek goed ipv slecht.
Mvg Huub Maas.
Eerste keer beklommen via Bédoin in 1 h 55 op 50 jarige leeftijd.
Was zwaar maar goed te doen als je in vorm bent.
Ga zeker nog enkele keren terug.
De beklimming gedaan op 8 September vanuit Bedoin.Gouden raad die ik iedereen geef is,begin rustig en goed blijven doseren. Ik heb met een compact gereden (34 vooraan en 30 achteraan) dit is zeker aan te raden. Zorg ook dat je conditie goed is. Mijn tijd was 1h58. Eens boven krijg je een abnormaal gevoel van ontlading en emotie's !! Moet je als wielertoerist gedaan hebben !!
Voor de eerste keer gefietst voor het goede doel met een leenfiets van +/_ 30 jaar oud (schakelen nog op de buis) gestart van uit sault naar de top goed te doen.
Tweede keer vanuit bedoin gestart zeer zwaar, maar eenmaal boven een geweldig gevoel.
Een super beleving. Heb deze nu en keer of 3 gedaan, maar blijft Leuk. Ook hardlopend gedaan. Ook super.
En van bovenaf het mooiste uitzicht wat er is. In éen woord geweldig.
Als 16 jarige beklommen, eerste kilometers erg makkelijk maar je kunt daar beter je krachten sparen voor de daarop volgende 15 kilometer. De laatste 15 kilometer is het constant afzien, maar absoluut haalbaar. Zelf beklommen met een compact en dat ging uitstekend. Al ben je in de provence moet je hem absoluut doen!!!
Vind jij de Mont Ventoux een belevenis, neem dan een keer de moeite de Sommet de Lure, die ruim 50 km oostwaarts ligt en het kleine broertje van de Ventoux wordt genoemd met een hoogte van 1826(top), de pas ligt op 1755 meter. Hij is veel zwaarder dan de tabelletjes laat zien en die vrijwel zeker deze berg onderwaarderen. Afgezien van visueel vrijwel dezefde aanblik van de top, voelt deze beklimming hetzelfde aan. Stijgingspercentages van 9% en hoger zijn aanwezig en het goede nieuws is: de laatste kilometers vlakt het wat af, derhalve goed aankomen. Op mijn metertje een klim van 18.5 km, voorwaar geen kattepis. Doen!
Heb zelf de Ventoux meer dan 10 keer van alle zijden mogen beklimmen, de Lure een 3 tal keren. Veel plezier.
Een zware maar heel eerlijke berg ,geen conditie -niet oprijden !!!!
Moet je als fietser zeker eens gedaan hebben !!
Fantastiche col. Die ik al meermalen heb beklommen. Telkens weer een verrassing.
Als je hem ooit op rijdt. Begin er rustig aan, en ga niet over je toeren. Het zal je ten goed komen als je al wat kilometers hebt geklommen.
| 7 km/u | 02:58:15 |
| 11 km/u | 01:53:25 |
| 15 km/u | 01:23:11 |
| 19 km/u | 01:05:40 |
Deze pagina is beter in de app
