Mont Theux

Grote baan met druk verkeer die zeker en vast goed bolt in wielerwedstrijden (zoals in 2024 de Tour de France Femmes), maar als wielertoerist toch eerder te vermijden is, te meer dat er minder drukke alternatieven zijn.

Als ik terugdenk aan deze klim, denk ik helaas vooral aan het snel voorbijrazende autoverkeer. Het steile deel is loeizwaar, ook al omdat het een brede weg rechtdoor is en je je moet focussen om rechts van de weg te blijven. Liever dus kiezen voor een rustiger weggetje de volgende keer.

Zowel fysiek als mentaal een zware klim waarbij dat het best tot zijn recht komt op de 600m met gemiddeld 11％, vlak na het dorpje Mont. Je kruipt tegen de helling op terwijl het verkeer langs je heen raast. Zonder het alom aanwezige verkeer zou het best een leuke uitdaging zijn maar nu kan je deze beter vermijden (maar ja, het is wel een heel handige doorsteker). Wel redelijk tot goed asfalt zodat je goed langs de rand kan fietsen.

De Mont Theux, waar enkel Bruyneel Indurain kon volgen tijdens een Touretappe in 1995 (als ik het goed heb). Het is een lastig ding, maar niet om te zeggen dat je ervan achterover valt. Het is een grote en druk bereden weg. Eerst moet je door een vervelende bocht met vangrail. Nadien volgt er een iets minder steil stuk. Maar na dat 'gemakkelijkere' deel door de velden, kom je terecht tussen de bomen. En daar wordt het weer steiler. Voor mij persoonlijk vind ik het autoverkeer hier hinderlijker dan de hellingsgraad. Een tip: neem de rustiger klim via Jevoumont die uitkomt bij het dierenpark. Als je daar naar rechts draait kom je ook aan de top van de Mont Theux.

Vandaag in de regen deze helling afgereden. Inderdaad een heel gevaarlijke jongen. Mede door het matige wegdek. Ben op een gegeven moment maar midden op de weg gaan rijden met fel knipperend achterlicht. De auto die achter me bleef rijden gaf me een iets veiliger gevoel.

Gerbeen heeft gelijk, die klim is levensgevaarlijk voor fietsers vanwege het veel te drukke verkeer. Ik deed die klim een paar weken geleden en de wagens reden zo snel en zo dicht bij mij dat ik voor mijn leven vreesde. Langs het steilste deel van de klim ligt een gootje. Het was vol stenen en bladderen maar ik moest in dit gootje rijden om niet verpletterd te worden…