Knokteberg

Een stevige klim in de regio rond de Kluisberg met een afwisselend profiel. De eerste honderden meters gaan vlot omhoog in open landschap. Halverwege volgt een kort rustiger stuk, maar richting het bos wordt het opnieuw duidelijk steiler. Daar zit ook het zwaarste deel net voor de top, waardoor goed doseren belangrijk is.

Een mooie, constante klim met een venijnige finale die je nog even goed doet doorbijten.

Leuke berg die toch best hoge percentages haalt. Mooi landschap.

Mooi wegdek, deftig gemiddeld percentage, pittige afwisseling tussen steilere en minder steile stukken. Vind ik persoonlijk fijner om te beklimmen dan de Kluisberg. Doet me een beetje denken aan de heuvels die je in het zuiden van Frankrijk vaak tegenkomt: niet te lang, maar lang genoeg om er toch stevig in te hakken! Hou trouwens zeker nog wat in de tank voor de laatste 200m!

Ik weet niet waarom maar ik blijf getrokken worden naar ‘de trieu’ zoals we deze noemen in wielergek Vlaanderen. Goed asfalt, meestal rustig en een goeie uitdaging. Hou wat over voor wanneer je in het bos komt, hier gaat de steilte graad de hoogte in en als je je pijlen al verschoten hebt wordt dit een pijnlijke.

Toch behoorlijk lange beklimming, eerste stukje iets steiler, daarna stukje dat makkelijker loopt en op het einde in het bos nog een stevige finisher. Aan het kapelletje even wachten tot iedereen boven is en dan naar de Ronde Van Vlaanderenstraat doorsteken.

Leuke beklimming! Lastig, want behoorlijk steil en lang - enkel in het middenstuk kan je even recupereren. Wegdek is wel veel beter in vergelijking met de Karnemelkbeekstraat en Le Horlitin - dus deze is te verkiezen. Zeker gezien de bekendheid van deze klim, is deze een echte aanrader.

Stevige beklimming, rechtuit omhoog. Door het bos vlak voor je boven komt wordt het nog steiler. Op de top kan je rechts afslaan naar de Ronde van Vlaanderenstraat voor een beetje wielergeschiedenis.

Beroemde helling en moet je dus ooit eens doen. Niet super zwaar, het gevaar bestaat er in te snel te starten gezien het steilste op het eind komt. Vrij goed wegdek en mooie omgeving

Toch vrij indrukwekkend als je hem in de verte ziet opduiken. 2 keer een iets steiler stuk waarvan het laatste door een stukje bos. Mooi om zo de klim te beëindigen!

Een van mijn all-time favourites in de Vlaamse Ardennen. Goed asfalt, mooi open uitzicht, en uitdagend zonder vernietigend te zijn.

Zware klim waar bij je na paar honderd meter de weg steil omhoog zie lopen.
Net als bij de Eyserbosweg het steilste gedeelte in het bos.

De Trieu is ook zo'n bekende helling die je wel is gedaan moet hebben. Ik had het zelf best lastig op deze klim. Geen idee waarom, want er zijn geen overdreven steile stukken in. Het zwaarste deel ligt wel op het einde en het is oppassen voor passerende auto's op sommige stukken.

Spaar je krachten voor het deel vanaf het huis op de linkse kant. Begint gemakkelijk, maar wordt steiler naarmate je het bosje nadert.
In de bocht klimmen de percentages naar 12-13％.

Als beginnend klimmer heb ik deze lang bewust vermeden omwille van de naam/reputatie deze heeft in de klassiekers, en nam ik de Karnemelkbeekstraat terug na de beklimming van de Kluisberg (vanuit Ruien).
Maar na een 'verplichte passage' (omdat deze in een parcours zat) vind ik deze best wel meevallen, vrij gelijkmatig, eenmaal je je tempo gevonden hebt is het gewoon blijven stampen, waarde Karnemelkbeekstraat eerder een beklimming 'in etappes' is.

De zwaarste klim van alle kanten van de Kluisberg.
Is genadeloos voor mensen zonder parcourskennis. Na het eerste steile stuk in het open veld vlakt het even af. Bij het begin van het bos wordt het opnieuw heel steil net voor de top. Hou dus zeker nog wat over.

In Wallonië noemt men deze klim "côte de Trieu". Ook niet te missen aan die Waalse zijde van de Kluiberg/mont de l'Enclus is de vlakbij gelegen Horlitin.