Fort du Saint Eynard vanuit La Pillonières

Net voor de afslag naar Pilloniere staat er een stoplicht op de weg naar de Col de Porte en de afslag zelf was afgezet met 2 grote betonblokken. Gelukkig kon ik er met de fiets langs. Op de klim naar Fort Saint Eynard heb ik flink afgezien. Vooral omdat ik daarvoor al gesloopt was door het klimmen vanuit Meylan naar de Col de Vence en ik de meest directe route had genomen via Chemin Saint Bruno (al een soort Mur van Huy van 1,8 km), Chemin des Escoliers (supersteil olifantjepaadje), Chemin de Pre Morin (vrijwel geheel tussen 15-20％, jammer genoeg laatste stuk niet geheel verhard tot route de la Chartreuse) , Chemin de Chateau Pilon (even afdalen om weer met 20％ helling op de route de la Chartreuse terug te komen). De Fort de Saint Eynard was nergens meer zo steil als op de Col de Vence, maar omdat het hier ook constant 10+ ％ is kun je hier niet meer herstellen. De klim is wel lekker in het bos. Met de lange stukken tussen de haarspeldbochten deed hij me wel wat aan de Mont du Chat denken. Als je eenmaal boven bent is het uitzicht sensationeel. En ook heel cool is dat je de cliff van de Saint Eynard vanuit de voet ook goed kunt zien en er indrukwekkend uitziet. Met in totaal 1050hm in 10,5km via mijn gereden route is dit ook een van weinige klimmen in Frankrijk die 10％ gemiddeld zijn over 10km. Een andere pittig alternatief begin is de Col de Vence via Chantemerle.

Gelijkmatige, steile klim door het bos. Aangenaam wanneer het heel warm is. Je moet wel al klimmen voor je bij de start van deze beklimming kan komen, maar dat is zeker de moeite waard. Boven is er een gezellig restaurantje met heel vriendelijke mensen, waar je ook van een prachtig panorama over Grenoble en de omliggende streek kan genieten. Wel opletten in de afdaling met het wegdek dat er niet altijd even goed bijligt.