Côte Marie-Thérèse / Côte des Quatre Chemins vanuit Heer-Agimont

Dus ik die heuvel op, en dat was niet makkelijk. Toen ging ik naar beneden, en had ik het gehad. Dacht ik. Maar toen sloeg deel twee in als een bom, en dat was nog dubbel zo zwaar als het eerste stuk. Man man man. De weg is overigens vrij druk. Bovenop het is wel mooi met die windmolens zo.

Stevige dubbele beklimming over een mooie en brede baan. Het kan hier wel wat druk zijn soms. Als je op het einde rechts afslaat kan je de verbinding maken met het einde van een andere klim. Hierdoor krijg je nog vals plat van een paar kilometer erbij.

Deze beklimming komt nog wel eens in mijn nachtmerries voorbij. Op zich niet zo'n zware klim - zeker geholpen door vers asfalt - maar deze klim bevond zich in mijn 'Borders of Belgium' rit op de route na 230 kilometer met een zwaar bepakte fiets en onder een loden zon: puffen!

De dubbele klim start nadat je in Heer-Agimont de mooie Maasbrug (de laatste op Belgisch grondgebied) bent over gefietst. Door de dorpskern van Heer is het even pittig tot het eerste plateau met mooi uitzicht over de Maasvallei,gevolgd door een stevige afdaling in het bos die terug overgaat via enkele bochten tot iets langer klimwerk naar de tweede top thv.het kruispunt.
Mooie tweedelige Ardennen klim met prima asfalt en niet te druk verkeer.

leuke klim die in mijn ogen bestaat uit 2 aparte beklimmingen. Ze loopt op een verbindingsweg tussen Heer en de grote weg tussen Dinant en Beauraing, desondanks valt het mee wat betreft verkeer. De weg is onlangs heraangelegd, dus het asfalt is zo gaaf als maar kan. Het eerste stuk, die ik zou côte de Heer zou noemen, is vrij steil, zeker als je de dorpsstraat van Heer neemt in plaats van de N989. Na een snelle en bochtige afdaling, kom je bij de côte Marie-Thérèse die vrij constant doorstijgt. Lekker beschut tegen zon en wind door de bomen kun je hier je duivels ontbinden.