Colle Fauniera / Col di Morts vanuit Demonte

Lang. Erg lange klim - kan me niet echt veel herinneren. Opgenomen in de Gran Fondo Fausto Coppi, wat een erg mooie GF is vanuit Cuneo.

Wat een prachtige klim. Naar mijn mening kan hij gemakkelijk in tweeën worden gedeeld: het eerste deel van de nadering, dat vrij licht is, met een paar korte klimmetjes, en het tweede deel, waarin je klimt.
In het eerste deel nader je de echte klim, klim je de vallei in en beklim je hem vervolgens.
Het tweede deel daarentegen is herkenbaar omdat het begint met een haarspeldbocht die om een vluchtheuvel/hut heen gaat. Vanaf daar klim je, steeds op 10％, een fantastische, wilde vallei in. En vanaf daar is het lang, er is nog een aantal km te gaan.
Ik bereik de valse pas en vanaf daar is het nog 1 km.
Op de top worden we begroet door DE PIRATE.

Zwaar, maar prachtig!

Prachtige, wilde en uitdagende klim. Als je uit het bos komt, trap je in het gezelschap van marmottenfluitjes en een grandioos landschap. Het tweede deel van de klim is zeer continu, met stijgingspercentages vaak dicht bij of boven de 10％, gedurende lange stukken. De traverse voor de laatste stijging en de pas, met de hele vallei eronder, is werkelijk adembenemend.

Ik heb deze klim eind mei gedaan. Ik vond het fantastisch, want je klimt al snel weg van het kleine stadje en belandt in een andere wereld van extreme schoonheid, afgelegenheid en pure schaal. Het is zwaar en de ondergrond is niet altijd geweldig, maar dat lijkt het alleen maar toe te voegen. Het laatste derde deel is glorieus als het omhoog en rond krult voor een V-vormige kloof naar het standbeeld. Het leek erg toepasselijk dat Marco op de top van een wilde ruige klim staat, misschien heeft hij daar eindelijk rust. Eentje om te doen.

Een waardering tussen vier en vijf sterren. Echt een geweldige verrassing. Eén belangrijk ding meteen. Het laatste deel is deze week gesloten, ik weet niet of dit tijdelijk is en x hoe lang het zal zijn. Voor de klim, die in juli om 8 uur 's ochtends begint vanaf Demonte, kun je de eerste 10/12km genieten van de koelte en de schaduw, die het meest duurzaam zijn omdat de beklimmingen boven de 10％ worden gevolgd door korte herstelstukken. De laatste 12 km daarentegen worden blootgesteld aan de zon en zijn een constante klim in de buurt van en zelfs boven de 10％. Het landschap is betoverend, vooral waar de weg klimt, nul verkeer, twee fietsen en vijf marmotten tegengekomen. Het enige geluid is de rivier en het fluiten van de marmotten. Ik telde 5 waterpunten onderweg naar boven, bijna allemaal aan het begin. Super aanbevolen ondanks de grote moeilijkheidsgraad! Pas op voor de afdaling vanwege het soms gebrekkige asfalt en vooral de zeer smalle weg.