Very nice climb.
Absolutely not hard, but you do get the real climber's feeling. No heavy percentages, so the trained cyclist (not me) still gets up here at a nice speed.
The climb starts in Bacharach. A super nice village. It is buzzing with atmosphere and friendliness. Especially in good weather. You first have to cross the cobbled streets and squares with the tourists chatting, shopping or having a drink on a terrace. The castle you see higher up against the flank will have something to do with this :o). If you make a big trip and plan a stop, I would definitely do it here.
I came from the cycle path along the Rhine, and then it took me a while to find where to cross the busy lane and enter the village via a small tunnel.
Once out of the village, the climb begins with an actually not very nice section. It promised to be unspectacular. Few views and not at all the "real" mountain feeling. But after a kilometre or so, you immediately imagine yourself on a mountain col in the high mountains.
With the difference that the percentages are only around 4à5％, so you can also just enjoy yourself. I cycled the last part on the big leaf, which doesn't happen to me often. You can see the road winding a bit in front of you (no endless straight roads hundreds of metres long) until the next bend. That way you have a nice aiming point each time. The hairpin bends are actually a rest, as they are made pretty much flat. In short, a fun climb.
The summit opens onto another road where you can start the descent. At the summit, there is nothing else to see. The road just stops up there :D
Apart from a few cars's and motorbikes's, you don't come across anyone at all. Nor is there a single house to be seen once you leave the village at the bottom of the climb.
Zeer leuke klim.
Absoluut niet zwaar, maar je krijgt wel het echte klimmersgevoel. Geen zware percentages, dus de getrainde fietser (niet ik dus) geraakt hier toch aan een aardige snelheid bergop.
De klim start in Bacharach. Een super leuk dorpje. Het gonst er van de sfeer en gezelligheid. Zeker bij mooi weer. Je moet eerst over de kasseien door de enge straatjes en pleintjes met de toeristen die er wat keuvelen, shoppen of een terrasje doen. De burcht die je hoger tegen de flank ziet liggen, zal hier wel iets mee te maken hebben :o). Als je een grote tocht maakt en een stopplaats inplant, zou ik dat zeker hier doen.
Ik kwam van het fietspad langs de Rijn, en dan was het even zoeken waar ik de drukke baan kon oversteken en via een tunneltje het dorp kon induiken.
Eens het dorpje uit, begint de klim met een eigenlijk niet zo mooi gedeelte. Het beloofde weinig spectaculair te worden. Weinig uitzicht en allerminst het "echte" berggevoel. Maar na een kilometer of zo, waan je je meteen op een bergcol in het hooggebergte.
Met dat verschil dat de percentages slechts rond de 4à5％ liggen, zodat je ook gewoon kan genieten. Ik heb het laatste deel op het grote blad gefietst, wat me niet vaak overkomt. Je ziet de weg voor je uit wat kronkelen (geen ellenlange rechte wegen van honderden meters lang) tot aan de volgende bocht. Zo heb je telkens een mooi mikpunt. De haarspeldbochten zijn eigenlijk een rustplaats, omdat die zo goed als vlak gemaakt zijn. Kortom een leuke klim.
De top komt uit op een andere weg waar je de afdaling kan inzetten. Op de top is er verder niets te zien. De weg stop er gewoon met omhoog te lopen :D
Op enkele auto's en moto's na kom je er helemaal niemand tegen. Er is ook geen enkel huis meer te bekennen eens je het dorp verlaat onderaan de klim.
Continue with Google
Continue with Facebook
Continue with Apple
