Passo Rolle from Predazzo

Lange klim, met veel verkeer, die begint met een stevig eerste deel tot aan Bellamonte, met hellingspercentages rond de 6 à 7％. Na Bellamonte vlakt de klim wat af: ongeveer 9 kilometer tussen de 3 en 5％, met onderweg een tunnel en uitzicht op een mooi stuwmeer. Na Paneveggio volgt een splitsing; rechtsaf richting de top van de Passo Rolle. Het laatste deel kent opnieuw hellingen van 6 à 7％, en loopt grotendeels door bosrijk gebied. De weg is goed onderhouden en onderweg staan bij elke kilometer borden met het resterende aantal kilometers en het stijgingspercentage. Bovenop een breed plateau met horeca, uitzicht en een monumentje voor Bartali en Gimondi.

La mia Prima salita di Prima Categoria, è stato emozionante riuscire a completarla con la zavorra di peso che mi porto dietro.
Il paesaggio del secondo tratto è molto bello e gli ultimi 800 metri da Malga Rolle con la vista che si apre sulle Pale di San Martino di Castrozza è da sogno. Non ho esperienza di altre salite lunghe, credo che questa sia tutto sommato semplice con due tratti non troppo impegnativi, con in mezzo un falso piano dove poter riposare.

Ik vond de Passo Rolle maar een naar ding. Het uitzicht boven is inderdaad prachtig. Maar jeetje, wat is deze klim druk. Ik heb nog suizende oren van alle motoren, auto's en bussen die mij bijna van de weg gereden hebben. Het gebruik van de claxon schuwt de Italiaan ook zeker niet.
De laatste eenderde van de klim loopt door een bos en dat is best heel mooi. Bovenop heb je uitzichten die prachtig zijn. Rij ook even door tot net voorbij de top voor het mooiste uitzicht als je een heen en weertje doet. Op de top zijn eetgelegenheden en een fonteintje om de bidons te vullen.
Als je de drukte kunt vermijden is dit een leuke klim. Vrij lang met twee pittige stukjes gescheiden door een pauze.

Vindt je de Passo Pordoi mooi en imposant, ga dan even met een omweg naar de Passo Rolle. Aan de poort van de Dolomieten ligt dit feestje.
Vanuit Predazzo kun je eerst een kilometer of 6 aan de bak, niet te steil maar toch even doortrappen eenmaal in Bellamonte wat rust in de benen en door het bos lekker verder naar Pannevechio. OP de kruising met de Valles rechts aanhouden en dan begint het genieten.
De rust, de bochten en de uitzichten, allemaal leidt het af van het klimmen. Echt steil wordt het niet dus meer tijd om om je heen te kijken. De laatste kilometers geven je een zicht op de ruwe krijtwand en je weet dat je eenmaal op het plateau echt geniet van een weidse blik.
Na het hotel nog een paar bochten en dan ben je boven in het skigebied.

Voor mijn was het een uitje met mijn vrouw en een extra klim die week, eentje die ik niet had willen missen.