Torre / Serra da Estrela z Seia przez Valezim

Wyruszyłem tuż przed Valezim, przy cmentarzu. Stąd jest około 23 kilometrów. Nie dajcie się zwieść średniemu nachyleniu trasy, bo moim zdaniem sugeruje ono nieco mylnie, że jest to łatwa wspinaczka. Pierwsze kilka kilometrów od Valezim do skrzyżowania z drogą N338 jest dość łatwe do pokonania i ma dość stałe nachylenie. Trasa jest jednak dość otwarta, więc gdy jest gorąco, można się tu nieźle upiec. Za skrzyżowaniem z drogą N338 czeka na ciebie sporo stromych odcinków (11/12/14%). Są one wyraźnie oznaczone znakami, ale fakt, że informacja o nachyleniu pojawia się co 2 km, wskazuje, że nie chodzi tu o jeden niewielki wzniesienie. Drogi w Portugalii są dość kręte, więc bardziej strome odcinki przeplatają się z bardziej płaskimi. Jednak w tym upale coraz trudniej jest odzyskać siły, więc aż do znaku wskazującego, że znajdujesz się na wysokości 1700/1750 m, podjazd jest dość trudny. Potem trasa nieco się wznosi i opada, a po drodze można podziwiać piękne widoki na okolicę oraz ogromne głazy, fioletowe rośliny, zbiorniki wodne itp. Szczyt (Torre) pojawia się już w zasięgu wzroku, około 5 km dalej. Po zejściu ostatnie 2,8 kilometra to dość równomierna, niezbyt wymagająca wspinaczka. Najwyższym punktem jest boczna droga prowadząca do Torre i stacji narciarskiej. To właściwie najbrzydszy odcinek wspinaczki, więc fajnie, że udało ci się go pokonać, ale szybko zjedź w dół, by dotrzeć do ładniejszych fragmentów trasy.