Rue d'Ittre z Oisquercq

Wybrzeże odkryte dzięki Vincentowi Jamoulle i jego doskonałej książce: 100 côtes de Belgique.
Podejście kanałem jest przyjemne. Droga wspina się stopniowo, aż do zakrętu w prawo. Za zakrętem wjeżdża się do lasu, a droga znacznie się stromi. Świetna zabawa!

Wzgórze to jest wymienione w encyklopedii Cotacol pod numerem 620, pod nazwą "le Bois d'Oisquercq". Wspomina o brukowanym przejściu między 200 m a 300 m, które oczywiście zostało zasypane. Ze swoimi 106 punktami Cotacol, jest to jeden z najtrudniejszych podjazdów w całej Brabancji, zarówno flamandzkiej, jak i walońskiej, i łatwo zrozumieć dlaczego, kiedy się na niego wspinasz.

Niezła wspinaczka, która jest jednak trudna. Wzdłuż spokojnej drogi przez dzielnicę mieszkalną i las, wydostajemy się z doliny kanału Antwerpia-Bruksela-Charleroi.

Podjazd, który zaczyna się łatwo na dość szerokiej drodze. Następnie, po wejściu do małego lasu, nachylenie wzrasta do 12-13％ i utrzymuje się aż do osiągnięcia szczytu nieco dalej. Wspinaczka jest całkiem fajna i dość trudna ze względu na swoje procenty.

Przyjemna wspinaczka, która zaczyna się stopniowo, ale nadal wydaje się stroma. Za mostem zaczyna się już podjazd, który stopniowo staje się coraz bardziej stromy, zwłaszcza po skręcie w prawo, gdy wjeżdża się do lasu. Przede wszystkim jednak wszędzie jest ładna nawierzchnia.

Ładny podjazd, który zaczyna się na szerszej drodze, aż do skrętu w prawo w las: stromiej, przyjemniej, piękniej.
Zdecydowanie warto wybrać się na wycieczkę.

Polecam ten podjazd dla kolarstwa wyścigowego. Nawierzchnia drogi jest idealna. Fajny podjazd w lesie, który przechodzi w crescendo.